Jaloezie door onzekerheid, hoe ga ik hiermee om?

Mijn vriend studeert nu in Amsterdam dus we zien elkaar alleen in het weekend. Ik heb er best veel moeite mee dat hij daar alleen is. Ik vertrouw hem wel maar toch ben ik bang. Afgelopen weekend heb ik hem dit ook verteld want ik werd er helemaal gek van (het zat al langer in mijn hoofd). Hij zei dat ik echt het enige meisje zal zijn en dat er niks veranderd etc. Maar alsnog heb ik het er moeilijk mee. Ik ben gewoon bang dat hij een leuker meisje leert kennen die hij elke dag kan zien… En hij kan zo iedereen meenemen want hij is toch alleen in die kamer… Ik hoor absoluut niet zo te denken maar ik kan er niks aan doen…

Nog maals ik vertrouw hem dat hij niks met een ander meisje doet maar als hij verliefd wordt op een ander kan ik daar niks aan doen… Zijn klas bestaat voornamelijk uit meisjes, dit vind ik bijvoorbeeld al super moeilijk… Ik weet niet wat ik moet doen… Ik wil absoluut niet over komen als een of ander “jaloers-vriendinnetje” want ik vind het super leuk voor hem dat hij de opleiding kan doen die hij heel graag wilt volgen. Ik wil hem ook echt niet gek maken met al mijn onzekerheid want hier door is een vorige relatie ook stuk gegaan. Mijn vriend weet dat ik bang ben en dat ik hem alsnog vertrouw en dat lijkt me voldoende. We zeggen vaak genoeg dat we de enige voor elkaar zijn etc etc. Maar hoe kan ik er voor zorgen dat ik mezelf niet gek maak en me niet elke minuut af vraag “met wie is hij, wat doet hij??”

Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen

Same problem here. Mijn vriendt woont dan nog thuis en dicht bij.
Maar als hij uit gaat ofzo ben ik altijd heel onzeker en jaloers. Vooral omdat hij een keer heel dronken is vreemd gegaan. Daardoor vertrouw ik hem nooit meer voor de volle 100%. Het is heel vervelend. Ik word gewoon chagarijnig als hij ergens heen gaat alleen met vrienden en ik niet mee mag. Dat zijn vrienden waar ik ook heel goed mee kan op schieten. Ik weet dat het fout is, maar toch blijf ik onzeker en jaloers.

ik had eerst ook langeafstandsrelatie waarin ik ook altijd dacht van: wat doet ie? met wie is ie? het is nu opgehouden omdat ik dicht bij hem in de buurt ben gaan wonen (niet om die reden), maar het kan misschien wel voor jou een reden zijn om jou studie ook in Amsterdam te gaan doen?

Ik voel me precies hetzelfde! Dus ik kan je ook niet helpen dus up voor dit topic. (:

eigenlijk heb ik er nog steeds ook wel last van hahaha, dus ik hou dit topic maar even in de gaten.

En het advies van, ga wat met vriendinnen doen, helpt niet echt, want je zit met je hoofd echt heel ergens anders dus ik ben dan echt totaal niet gezellig.

Ik herken het ook heel erg en ik zit nog bij mijn vriend op school. Ook ik vertrouw mijn vriend 100% maar zoals jij zegt als hij verliefd wordt kan je er niks aan doen. Ik probeer zo veel mogelijk te denken aan dingen zoals: Als hij mij niet leuk genoeg zou vinden, had hij niks met mij gehad/ Ik vertrouw hem en weet dat hij niks met een ander zal doen / hij houdt van me / hij is er het type niet voor (om vreemd te gaan) etc. Gewoon positieve gedachtes dus! Zodra jij er last van heb moet je meteen proberen die gedachte om te zetten in een positieve! Hopelijk heb je hier wat aan.

Hij is daar om te studeren, niet om meisjes te versieren.
Misschien ga je over een enkele tijd ook door de weeks bij hem langs, of kan hij heen en weer reizen en jou door de weeks opzoeken.
Kijk naar de mogelijkheden in jullie relatie.
Soms zie ik mijn vriendje ook alleen in het weekend.
En toen hij nog thuis woonde en ging stappen, had hij toch ook geen oog voor andere meisjes?

Dit is mijn laatste jaar op MBO pedagogisch werker. Ik vind deze opleiding niet de moeite waard om daarvoor een kamer te huren en een nieuwe school etc., vooral ook omdat het mijn laatste jaar is. Wat ik volgend jaar ga doen weet ik nog niet; nieuwe studie erbij of werken.

Als ik met vriendinnen ben dan let ik wel minder op mn telefoon (niet constant op app kijken). Maar als hij bijvoorbeeld niet duidelijk is, een beetje vaag doet over waar hij is geweest dan voel ik al zn benauwd gevoel in me op komen

tja, ik zou je ook graag een advies willen geven, maar ik ben zelf ook heel jaloers/wantrouwend aangelegd. Gelukkig gaat mijn vriend nooit alleen op stap en laat hij duidelijk merken dat ik alles voor hem ben, maar toch voel ik me er niet prettig bij als hij bijvoorbeeld met een vrouwelijk klasgenootje smst. Omdat ik er vanaf wil en vind dat ik moet laten zien dat ik hem vertrouw (doen we andersom ook) hebben we besloten dat we gewoon met onze contacten in contact blijven, ongeacht meisje of jongen, alleen spreken we er niet mee af. Misschien een beetje sneu, maar ik kan écht niet rustig thuis zitten als ik weet dat mijn vriend met een ander meisje heeft afgesproken, al is het vriendschappelijk :blush:

Ja ik kan daar ook heel slecht tegen :frowning_face:
Toen ik op vakantie ging hadden mijn vriend en ik nog niks. We waren wel “bezig”. Toen ik terug kwam van vakantie hoorde ik dat hij de hele week uit was geweest met vrienden en vriendinnen van zn werk. Ook had hij bij een meisje geslapen van het werk maar er was niks gebeurd, gewoon vriendschappelijk en makkelijker ivm reizen enzo ?? Ook vertelde hij heel vaagjes over “iemand” die een dag eerder had gevraagd of hij wilde komen, waarop hij had gezegd dat hij niet kwam omdat hij het vrij druk had. Uiteindelijk vertelde hij dat het een meisje is en dat hij denkt dat zij hem wel ziet zitten? Ik vind dat echt een vreselijk gevoel :dry:

bah ja… Ik lees hier regelmatig reacties van meiden die zeggen dat afspreken met vriendinnen makkelijk moet kunnen, maar ik denk daar heel anders over haha.

Ik vind het best een dubbel gevoel want ik weet van mezelf dat ik ook graag met “vrienden” wil afspreken, al moet ik zeggen dat ik dit onbewust niet meer doe sinds ik mijn vriend heb. Ik spreek onbewust gewoon minder met ze via app dus van afspreken komt al helemaal niks… Maar als hij het zou willen dan zou ik dat echt niet leuk vinden :frowning_face: Maar uiteindelijk dan zal ik het maar accepteren denk ik… Maar dan zou ik hem wel duidelijk maken dat ik het geen fijn gevoel vind en zeggen dat ik hem vertrouw enzo, ik weet niet…

Heb het ook. Maar we zijn over een weekje anderhalf jaar samen en hij heeft nog nooit iets verkeerds gedaan en ik weet dat hij dit echt niet doet. Hij is op mij gevallen en heeft al moeilijke tijden met me doorgebracht. Probeer aan leuke dingen te denken in je relatie en inderdaad posititef blijven!

Kick af van je telefoon, zoek een hobby, spreek af met vriendinnen, doe je huiswerk of accepteer de situatie. Je kunt er niets aan doen, behalve jezelf permanent aan hem vastlijmen en daar gaat hij je niet leuker van vinden.

Je hebt niets aan al dat gepieker.

Meer advies kan ik niet geven. Ik ben niet jaloers en ik kan je ook niet leren hoe je niet jaloers kan zijn. Het heeft wel met vertrouwen te maken, niet alleen in hem, maar ook in je relatie; als de relatie goed is, zal hij niet zo 1-2-3 met een ander ervandoor gaan. Het kan altijd gebeuren, maar daar moet je gewoon niet over nadenken.

Ik ben m’n eerste vriendje door dat soort jaloezie kwijtgeraakt.

Oke, dat was niet echt informatie waar je wat aan hebt. Wat ik je wel kan proberen te vertellen is hoe je dat kan voorkomen. In 1 zin: houd op met zo jaloers zijn, het is nergens voor nodig.
De langere uitleg is nog steeds simpel. Als je jaloers bent moet je ontdekken waar die jaloezie vandaan komt en dáár moet je dan wat aan doen (als dat mogelijk is). Als je onzeker bent over jezelf moet je daar aan gaan werken. Zeg bijvoorbeeld iedere dag minimaal 5 keer tegen jezelf dat je een waardevol mens bent en dat je er leuk uit ziet. Als je zo jaloers bent door verveling moet je een hobby zoeken. Voor mijn part ga je leren haken of breien, of je gaat je kat pesten. Verzin iets leuks :slightly_smiling_face: .
Als hij van jou houdt zal hij heus niet zomaar met een ander het bed in duiken, zelfs niet na een feestje met alcohol.

Zo makkelijk gaat dat niet hoor…

Ik ben mijn eerste vriendje ook na 7 maanden kwijt geraakt omdat hij vond dat ik teveel claimde ofzo…

Ik ben niet onzeker over mezelf bij hem. Normaal schaam ik me best snel bij een jongen maar bij hem totaal niet. Hij zegt ook vaak genoeg dat hij mij mooi vindt en ook zonder make-up en mijn lichaam dus daarbij voel ik me gewoon goed.

Ik herken je probleem… Vooral als hij dan inderdaad heel vaag doet over wat hij gaat doen of waar hij heengaat, kan ik daar heel erg onzeker van worden. Ik denk niet dat er echt iets aan te doen is, maar het wordt denk ik wel beter hoe langer je bij elkaar bent, en hoe meer je je door de tijd dan realiseert dat hij écht niet zomaar je zou laten schieten.

Nee dat hoop ik echt niet! Telkens als ik weg ga, die 2/3 dagen erna vind ik het moeilijkst want dan mis ik hem het ergst en als we elkaar bijna weer zien dan voelt het juist weer heerlijk en ben ik ook niet bang.