Issues

Lieve meiden,
Ik heb echt jullie hulp nodig want ik ben radeloos. Ik ben een heel onzeker meisje, en probeer altijd heel erg me best te doen en ben heel bang alles fout te doen. Waardoor ik heel erg op mezelf let, in extreme vorm. Alles wat ik zeg of denk of doe heeft een reden en ik moet die reden altijd precies weten. Hierdoor creeër ik vaak situaties, gevoelens of gedachtes die er door al mijn gepieker anders niet waren geweest. Nu heb ik een struggle. Ik heb heel lang een super leuke vriend gehad. Dit ging helaas uit, ik vond mezelf een slechte vriendin. In de 2 jaar dat het uit was probeerde ik verder te gaan maar het lukte niet. Ik zocht hem in iedereen en alles. In die tijd leerde ik een jongen kennen. Een bijzondere jongen met een super leuke en speciale persoonlijkheid. Vond het altijd wel leuk om met hem te praten en dat deed ik ook graag en het leek me leuk om vrienden met hem te worden. Ik voelde me in die tijd heel alleen. Het viel me op dat hij erg knap was en ik werd “verliefd” (ik pushte t een beetje). Ik werd afgewezen. Dat raakte me zo erg. Ik werd nog onzekerder en ging helemaal aan mezelf twijfelen. Ik wou hem steeds maar bewijzen dat ik wel leuk ben. Ik ontmoette weer mn ex. Wat ik voor hem voel, voel ik bij niemand. En we zijn weer samen. We maken plannen om zo snel mogelijk bij elkaar te kunnen wonen. Echter is die jongen die ik toen een tijdje leuk vond tijdens onze relatie nog steeds elke dag in mijn buurt (zelfde studie). Ben ik nog “verliefd” op hem? Nee. Maar ik vind hem nog steeds een leuke en knappe jongen. Ik voel me zo trots als ik over mijn nieuwe relatie vertel en vooral als ik weet dat hij het hoort. Ik voel me zo zelfverzekerd omdat ik denk ‘jij liet me gaan en kijk hoe fantastisch ik het heb’ daarom denk ik vaak aan hem als ik aan mij en mn nieuwe vriend denk. Ik denk aan hem op de manier van, kijk eens wat je hebt laten gaan. Ik vind het nog steeds leuk om met hem te praten, en ik probeer nog wel zijn ‘aandacht’ te trekken zodat hij mee ingesprek gaat. Ik zit ook nog steeds liever bij hem in de buurt zodat ik weet dat we kunnen kletsen, zoals oo een feestje stond ik graag bij hem. Ik vind dat gewoon hartstikke gezellig. Ook schep ik soms een beetje op als ik weet dat hij hoort wat ik zeg, en laat ik mijn leuke kant zien of maak ik grapjes. Ik wil hem nu nog steeds bewijzen dat ik wel leuk ben. En als ik merk dat het lukt en het werk voel ik me goed. Hij mag me toch. En niet omdat ik “verliefd” op hem ben maar me nog steeds afgewezen voel. Ik voel me hier erg schuldig over tegenover mijn huidige vriend. Hoezo wil ik nog steeds zo graag laten merken aan die ander dat ik wél leuk ben, en dat het zo goed voelt als hij het ziet. Ik vind het leuker om met hem te praten dan een andere jongen in mijn klas en voel me gewoon heel trots als ik over mezelf tegen hem vertel en daarom doe ik het ook graag. Ik wil nog steeds zijn aandacht. Ik als onzeker persoon en als iemand die alles goed wil doen en niemand anders pijn wilt doen vind dit heel erg. En ik begrijp het niet. Mijn vraag is, wat is jullie mening? Hoe kijken jullie hiernaar? Op dagen dat ik er minder mee bezig ben is het allemaal ook minder erg, maar het gaat allemaal zo automatisch. Kus

Ik vind het niet heel gek. Je bent afgewezen, dus hebt een deuk opgelopen in je zelfvertrouwen. Dat je die jongen nu wil laten zien dat je wél leuk bent en het toch allemaal mooi voor elkaar hebt met je vriend en nu wel de liefde krijgt/kan geven aan iemand anders, vind ik niet heel gek. Sommige mensen mijden iemand waarbij ze een blauwtje hebben gelopen, anderen proberen hun zelfvertrouwen juist weer op te bouwen door te laten zien wat ze missen. Zolang jij niet verliefd op hem bent en hij een goede vriend is, zie ik daar weinig verkeerds in. Waarom mag jij andere mensen niet laten zien hoe leuk je bent als je een relatie hebt? Dat kan toch gewoon.

Pas alleen op dat het geen obsessie wordt en wees er niet zoveel mee bezig. Je hebt een leuke vriend, en een goede vriend waarop je niet verliefd bent. Wees blij dat je zo leuk met hem kan praten en dat jullie het kunnen vinden. Geniet gewoon van je vriendschap, daar is niks mis mee. :slightly_smiling_face:

Heel erg bedankt!! Iemand anders?

Eens met wat al gezegd is! Wel tot in zekere mate dan, want hoe zou jij het vinden als jouw vriend zo veel om de mening van een ander meisje zou geven terwijl hij jou heeft? Laat die jongen zien wat hij heeft laten gaan, en laat het los. Je moet er niet in blijven hangen en lekker van je relatie genieten!

Ik ben het inderdaad ook eens met wat al gezegd is. Het is prima dat je nog steeds goed met hem kan en nog vrienden bent. Anderzijds zou ik wel proberen te stoppen met de gedachte dat je hem steeds wil laten merken wat hij heeft laten gaan. Ik snap dat het goed voelt om het te kunnen doen, maar vraag je ook af hoe het andersom over zou kunnen komen. Stel dat hij dit bij jou zou doen.

Ik zou het proberen los te laten, je bent nu gelukkig met je huidige vriend en dat is super fijn. Probeer daar dan ook de focus op te leggen.