Is mijn bff vergeten dat mijn vader zelfmoord pleegde?

haai!
mijn vader pleegde 4 jaar geleden zelfmoord door van zijn flat af te springen. ik heb er wel mee leren omgaan, maar het blijft me pijn doen dat mijn beste vriendin telkens grapjes maakt over zelfmoord. soms gaat het over zichzelf doodschieten of ophangen en ook soms over ergens vanaf springen. ik praat er eigelijk niet zo vaak over, dus vraag ik me eigelijk af of ze vergeten is hoe hij is doodgegaan. ik weet niet wat ik ervan moet zeggen want ik wil eigelijk wel dat ze ermee stopt. ik heb weleens gezegt dat ik het niet grappig vind en toen vroeg ze wrm niet… toen heb ik gezegt : dat zou je moeten weten en heb ik het gesprek afgekapt. ik wil echt dat ze daarmee stopt… wat kan ik doen, want ik wil ook geen ruzie of een schrikkende reactie of iets.

xxx

Ik denk niet dat ze het vergeten is, ik denk dat ze er niet bij nadenkt. Je kunt er gerust wat van zeggen als het je stoort dat zal ze echt wel begrijpen.

Ik zou het er even goed met haar over hebben. Misschien dat als je toch voor de zekerheid verteld van je vader, dat ze meteen stopt.
Dat zou tenminste wel respectvol zijn.

Als ze een goede vriendin is, moet je het zeggen, en zal ze het waarschijnlijk echt niet meer doen. Waarschijnlijk weet ze niet dat ze je daarmee pijn doet.

ik zou als ze er weer een grap over maakt, toch maar
zeggen dat je het confronterend vindt. als ze dan weer
vraagt waarom zou ik het maar gewoon vertellen van je
vader!
zoiets vergeet je echt niet hoor, ik vind het ook echt
niet kunnen dat ze er grappen over maakt.

Zij denkt waarschijnlijk dat je er overheen bent.
In het vervolg gewoon duidelijk zeggen, en niet met ‘dat zou je moeten weten’. Gewoon duidelijk waar het om gaat. Je grens aangeven.

Wat stom dat ze daar niet bij nadenkt. Ook al had jij je vader niet verloren, dan nog had ze daar geen grapjes over hoeven maken. Ik zou het gewoon tegen der zeggen.

Ik zou zeggen als ze dat zegt : “Waarom zeg je dat nou? Ik vind het niet prettig dat je er zo luchtig overdoet vanwege mijn vader.”

Zoiets.

Als het een vriendin van je is dan moet je het gewoon tegen haar kunnen zeggen, dat dat soort opmerkingen je pijn doen of kwetsen…

Ik heb zelf een maand geleden een vriend verloren aan zelfmoord en kan nu ook totaal niet meer tegen dat soort geintjes.

Gewoon zeggen dus, het is al moeilijk zat voor je dat je vader zo’n ingrijpende beslissing genomen heeft en dat moet zij een vriendin zijn die dat begrijpt.

Persoonlijk zou ik het zelf ook niet zomaar vergeten en zou ik er zeker bij nadenken voordat ik zoiets zou zeggen… maarja, zei niet denk ik. hoe kan ik het het beste zeggen?

ehm hello? dat hoor jij echt niet te pikken. als zij zoiets nog een keer zegt MOET je er gewoon wat zeggen. ik hoop maar dat zij het niet doorheeft wat ze eigenlijk zegt,anders is ze echt behoorlijk ziek in d’r kop.

Zij denkt er niet bij na
Oké een voorbeeld, mijn beste vriendin is christelijk en ik zeg weleens: Godverdomme, of jezus. Ik flap dat eruit, en daarna heb ik er spijt van en denk ik: ‘‘Oh dat had ik niet moeten zeggen’’ Dat van jouw is uiteraard 100x erger, maar als ze door blijft gaan, dan kan je er wel wat van zeggen. ‘‘Hallo? wil je daar over kappen aub’’

Ik snap dat dat voor jou een heel traumatische gebeurtenis is geweest, en dat dat iets is dat waarschijnlijk nog elke dag door je hoofd gaat. Sterkte daarmee.

Je vriendin daarentegen, staat daar misschien niet zo gauw bij stil. Je kan niet van haar verwachten dat ze, zonder dat jij daar iets van zegt, op gaat letten. Zeker niet op jouw leeftijd, dat moeten ze nog leren.

Wat jij dus het best doet, is niet zeggen van ‘je zou dat moeten weten’, maar het haar rustig uitleggen en vragen of ze er in het vervolg op wil letten.

Dan nog iets. Je moet beseffen dat je dat niet gaat kunnen vragen aan iedereen die je tegenkomt en dat mensen gewoon zulke opmerkingen vragen (net als het woord kanker). Het is nog maar vier jaar geleden, dus het zit nog vers in je geheugen dus begrijp ik dat wel, maar op een bepaald moment ga je het moeten loslaten, anders ga je blijven gekwetst worden. Maar daar is het nu veel te vroeg voor, dat snap ik wel.

Dat zeg je omdat je het hebt meegemaakt. Ze is het idd niet vergeten, maar ze beseft gewoon niet dat ze je er pijn mee doet. Mensen gaan pas echt beginnen meevoelen met anderen als ze zelf iets soortgelijks hebben meegemaakt.

amen

+1

ik kan er ook wel tegen als mensen uit mijn klas zoiets zeggen ofzo, maar mijn beste vriendin vind ik toch wel wat pijnlijker ofzo…

Ok, leg het haar gewoon eens uit. Ik durf wedden dat ze enorm zal schrikken als ze hoort hoe lang ze je daar al mee kwetst.