Is jouw vriend(in) jouw soulmate?

Om dit topic even in te leiden, zal ik mijn eigen verhaal even doen. Ik ben 20 en ben bijna 2,5 jaar samen met mijn vriend. We hebben elkaar via internet leren kennen maar hadden wel gemeenschappelijke kennissen. We hebben toen een maand veel gechat via msn en whatsapp. We vertelden elkaar alles over onszelf en hebben daardoor een sterke band opgebouwd voor we elkaar ontmoetten. Toen we elkaar dan eindelijk ontmoetten was het liefde op het eerste gezicht, en een week later hadden we een relatie.

We zijn nu bijna 2,5 jaar verder, en we zijn een paar kort uit elkaar geweest - voornamelijk doordat hij nogal snel overreageert en bij een in mijn ogen kleine ruzie iets te snel zegt dat het zo niet werkt - maar ik tel gewoon vanaf het begin. Het is echt zo’n situatie dat we 5% van de tijd niet met elkaar kunnen en 95% van de tijd niet zonder elkaar kunnen. En zelfs in de perioden dat het uit was, wilde hij vaak dat ik bleef slapen of langskwam en whatsappten we bijna 24/7.

Al vanaf het begin merkten we dat de chemie tussen ons meer is dan wat we van de meeste andere stellen zagen. Dat klinkt heel bot, alsof andere stellen niet van elkaar houden, maar zo bedoel ik het niet. Ik heb geen behoefte aan een vriendinnenclubje en meidenavonden om eindelijk eens mezelf te kunnen zijn. En hij heeft dat ook niet met zijn vrienden. Want we kunnen werkelijk alles bij elkaar kwijt, zijn elkaars beste vriend en kennen elkaar door en door. Echt twee helften die elkaar aanvullen, om het zo maar te zeggen. Ik denk dat we net een maand een relatie hadden toen we gewoon wisten dat wij voor altijd bij elkaar konden blijven.

Nu ik mijn verhaal heb verteld, ben ik benieuwd of er meer meiden zijn die denken of weten dat ze hun soulmate hebben gevonden. Hier ben ik ook meer op zoek naar de meiden die al wat langer een relatie hebben (want ja, ook ik heb het eerste half jaar op een roze wolk geleefd, maar nu kan ik er objectiever naartoe kijken) en die wellicht ook wat ouder zijn, zo rond mijn eigen leeftijd en ouder natuurlijk. Of ken je juist stellen waarvan je weet dat ze waarschijnlijk wel verliefd zijn, maar dat ze nooit hun diepste geheimen met hun partner zouden delen? Dat het meer is van, ik vind jou leuk en jij vindt mij leuk, laten we een relatie beginnen, en dat je al denkt van ‘waarom zou je zoiets beginnen als je al weet dat je niet voor altijd bij elkaar blijft?’

Ik wil hier niemand beledigen, of wat dan ook. Dit is mijn eigen persoonlijke ervaring, en ik ben benieuwd naar ‘lotgenoten’, al is dit lot geen negatief lot. Ik zie gewoon vaak in mijn omgeving dat mensen jarenlang in een relatie zitten in hun early/mid-twenties terwijl ze al weten dat het doodloopt.

Hoi, ik denk zeker dat ik mijn soulmate gevonden heb in mijn vriend, we wonen nu iets langer dan een half jaar samen en ik kan me echt geen leven zonder hem voorstellen. Ik ben trouwens 21 en hij is 26

Wel heb ik gewoon de behoefte om meiden avonden te hebben met mijn vriendinnen, en hij wil zijn lan-avonden niet opgeven. maar in mijn ogen is dat heel normaal.

Ik heb niet het idee dat mijn vriend letterlijk mijn soulmate is. Over het algemeen denken we wat anders en zijn we niet overal hetzelfde op ingesteld. Mijn vriend is vaak een vrij bot en onromantisch persoon, terwijl ik het tegenovergestelde ben.
Qua omgang met mensen zijn we wel vrij gelijk.
Ik kan wel gewoon echt mezelf zijn bij mijn vriend en meidenavondjes doe ik niet aan, maar meer omdat ik kots bij het woord meidenavondje. Gadver x) dat is nou niks voor mij.
Dat betekend echter niet dat we niet van elkaar houden. Ik kan alles waar ik mee zit bij hem kwijt en hij zal er altijd voor me zijn. Maar letterlijk soulmate als het woord, denk ik niet.
Ik denk zelf ook niet dat dat een vereiste is. Het lijkt me juist saai als alles een beetje hetzelfde is.

[size=1em]Daar is in principe niets mis mee zolang dat hen allebei gelukkig maakt. Soms vraag ik me dan echt wel af of je dan niet ooit denkt: 'Is er niets meer dan dit? Is dit het gevoel van houden van?'

[size=1em]‘Het geluk van de een lijkt op dat van de ander, maar ieder ongeluk heeft zijn eigen bijzonder karakter.’

Dit zijn mijn gedachten over de kwestie een beetje los genoteerd. Er is nog zoveel dat je erover zou kunnen zeggen, maar ik denk dat dit stuk mijn mening wel een beetje weergeeft.

Overigens weet ik niet of ik in het begrip ‘soulmate’ of ‘de ware’ geloof. Ik ben nog maar achttien jaar, ik denk dat ik wellicht wat meer levenservaring op zou moeten doen, om daar een antwoord op te kunnen geven.

Ik weet niet of ik in soul-mates geloof, maar als het al zo zou zijn dan denk ik niet dat mijn vriend mijn soul-mate is (Als in: we lijken zo op elkaar, we vullen elkaar altijd aan etc). Ik ben ook heel erg gelukkig met mijn vriend, maar net zoals Eunoia ben ik heel nuchter en geloof ik niet in de ware of dat ik er meteen vanuit ga dat we altijd bijelkaar blijven. Ik hoop het natuurlijk ontzettend graag en ik fantaseer er wel over, maar mensen veranderen en je weet nooit wat er gaat gebeuren, hoelang je ook een relatie hebt. Ik vind ook niet dat je in een relatie moet stappen als je weet dat er sowieso geen toekomst is, maar het kan ook een beetje naief worden.
Ik vind dat je alles kwijt moet kunnen bij je vriend, maar dit betekent niet meteen dat ik geen avonden met mijn vriendinnen wil hebben. Ik vind het heerlijk om ook gescheiden dingen te doen. Dan kan ik lekker tutten en kletsen met mijn vriendinnen en kan hij lekker sporten en gamen met zijn vrienden. Mij lijkt het me ook saai als ik alleen maar met hem zou zitten 's avonds en we dezelfde karakters zouden hebben… Maar goed, is voor iedereen ook weer anders.

Mijn vriend is mijn beste vriend, maar ik vind het nogsteeds leuk om met vriendinnen af te spreken. Met meisjes bespreek je toch andere dingen dan met je vriend

Ja, ik denk toch wel dat ik mijn soulmate gevonden heb, alhoewel ik het vrij moeilijk vind ‘soulmate’ echt te definiëren. Nu heb ik nog niet een hele lange relatie en ben ook niet ouder dan jij, maar toch. Ik heb mijn vriend (per toeval!) leren kennen via internet en we bespraken letterlijk alles met elkaar, ook voor we elkaar gezien hadden, en nu nog steeds. Ik kan alles bij hem kwijt, we hebben extreem veel raakvlakken, zelfde hobby’s, vertrouwen elkaar, voelen elkaar heel goed aan en hij is gewoon mijn beste vriend.

Ik heb geen vriendinnen aan wie ik alles vertel, maar aan hem. Voor mij heel logisch aangezien ik die vriendinnen niet echt heb. Tuurlijk weet ik dat ik bij een aantal sowieso wel terecht kan en dat ik ze kan vertrouwen, maar dat zou sowieso niet beter voelen dan dat ik het mijn vriend vertel, omdat hij me als de beste begrijpt en ook aanvoelt wanneer er iets mis is.

Ik vind het heel fijn en heb sinds de laatste tijd echt het gevoel dat dit niet kapot kan. We hebben een vrij moeilijke start gehad door omstandigheden en het voelt als een hele overwinning dat we alles achter ons gelaten hebben. En hij is gewoon mijn maatje. :slightly_smiling_face:

Ik heb nu bijna twee jaar iets met mijn vriend - en ja, in deze periode is het ook een keer bijna uitgegaan.

In die twee jaar heb ik hem echt ontzettend goed leren kennen, al vind ik sommige eigenschappen van hem nog altijd moeilijk om mee om te gaan (hij heeft veel minder behoefte aan kleine lieve dingetjes dan ik).

Maar; ik zie hem inderdaad wel echt als soulmate. Ik vind het heerlijk om na een lange dag op de uni bij hem op de kamer op de bank te ploffen en me even helemaal uit te laten over van alles en nog wat. We hebben verder ook nooit ruzie (kleine meningsverschilletjes, maar ach). Ik zie hem echt als mijn beste vriend. Ik weet dingen van hem die echt niemand anders weet en ook hij weet denk ik alles van me, en dat is zo fijn!

Nou is het wel zo dat ik mijn vriendinnen soms nodig heb om even te zeuren over hem. Over de afwas die hij weer eens niet heeft gedaan ofzo. Soms moet dat er gewoon even uit haha.

Jij beschrijft mijn relatie precies! Ik ben nu een jaar samen en weet dat dit voor altijd is. En ik heb ook helemaal geen behoefte aan andere dingen, ik heb alleen hem nodig omdat hij alles in één is. Een luisterend oor, mijn grote liefde… alles.

Ik ben nu 2,5 jaar samen met mijn vriend, is tussendoor wel 5 maanden uit geweest maar ‘over’ is het tussen ons nooit geweest.

Ik weet niet of er zoiets bestaat als een soulmate en als je deze soulmate dan hebt gevonden kan dit bijvoorbeeld ook een vrouw zijn. Je beste vriendin bijvoorbeeld.
Wat mijn vriend en ik altijd tegen elkaar zeggen is dat we naast ‘lovers’ ook elkaars maatje zijn. We hebben veel overeenkomsten maar daarnaast ook weer veel verschillen.

Daarnaast vind ik het wel fijn om gewoon nog mijn meidenavondjes te hebben en hij zijn vriendenavondjes. Houden van betekend voor mij iemand los kunnen laten, iemand de vrijheid geven om ook zijn eigen dingen te kunnen doen.

Haha, dat heb ik dus totaal niet. ik bespreek met mijn vriend precies dezelfde dingen als met mijn vriendinnen. Heel apart, maar hij vindt het niet erg:’)

hhaha ik denk dat je mijn relatie daar net hebt beschreven :wink:
Heb zelf nu bijna twee jaar een relatie… En ik snap wat je bedoelt!
Ik vertel meer intieme/persoonlijke dingen aan mijn vriend. Tuurlijk heb ik ook vriendinnen waar ik dingen mee deel maar mijn vriend is idd wel echt mijn soulmate ;")

Maar misschien komt dat ook omdat we daarvoor 2 jaar vrienden waren …?

Dit heb ik dus niet, er zijn geen onderwerpen waar ik het niet met mijn vriend over kan of wil hebben, en ook niet dat ik als het ware opgelucht ben om weer onder meiden te zijn om eindelijk iets kwijt te kunnen.

Nogmaals, ik veroordeel geen anderen die dit niet zo voelen - ik heb het over het algemeen ook niet zo op meisjes, ik ga liever om met jongens. De enige meiden waar ik goed mee op kan schieten en die ik ook echt vriendinnen noem hebben precies hetzelfde.

Dit is dus precies zoals het bij mij ook gaat. Ik heb af en toe behoefte om thuis te zijn, waar hij dan niet bij is (bij ons is er geen plek voor hem om te blijven slapen en we wonen 30 km van elkaar vandaan dus 's avonds laat weer naar huis is ook geen optie), maar dat is meer omdat ik dan ook echt even ‘thuis’ ben.

Als we niet bij elkaar zijn dan missen we elkaar altijd op de een of andere manier. Gewoon omdat ik eigenlijk alles wat ik doe en meemaak met hem wil delen. Ik zou hem met me mee naar school sleuren als het kon, haha. Als we bij hem thuis zijn dan gaat hij weleens wat doen op de computer en ga ik lekker tv kijken. Dan praten we niet, doen andere dingen maar doordat we in elkaars gezelschap zijn voelt het toch een stuk fijner dan wanneer er we die dingen allebei thuis doen.

Jaaaa, ik denk echt dat hij mijn soulmate is en zal blijven!

Ik ben 19 jaar en hij is 20 jaar. Ik ken hem al sinds ik 15 jaar was. We zijn nu 3 jaar samen. In het begin had ik (en ik denk dat we dat kunnen veralgemenen naar bijna iedere persoon die verliefd is) het gevoel dat we zo veel gemeenschappelijks hadden. Gevoelens, dromen, interesses, karaktereigenschappen enzovoort. Dat kan echter nooit kloppen. Er zijn geen twee personen dezelfde. Ook liefde op het eerste gezicht bestaat niet. Verliefdheid, dat wel. Maar liefde zelf is volgens mij een proces dat sterker kan worden door gedeelde ervaringen. Het moet groeien. En het is ook actief. Je moet bereidt zijn om energie in de relatie te stoppen en er aan te werken.

Na verloop van tijd begon ik dat begrip soulmate dus ook anders te bekijken. Ik geloof nu ook dat het ruimer is dan: “Liefde op het eerste gezicht als ik de ware Jakob tegen het lijf loop.” Soulmates hoeven niet per se liefdespartners te zijn. Ze hoeven niet per se exact dezelfde, gelijke eigenschappen te hebben. Het enige wat een soulmate onderscheidt van alle anderen is dat je er een dieperliggende verwantschap of een band met voelt. Ik denk dat dit wel deels te maken heeft met het feit dat je gelijkaardige visies/denkbeelden/ideeën hebt over veel zaken, maar ook deels aan het feit hoe goed je kunt communiceren met de ander. En dat is al weer iets dat kan groeien door ervaringen. Mijn vriend en ik begrijpen elkaar zonder al te veel woorden. Door veel te praten met elkaar, leerden we elkaar zeer goed kennen en weten we bv. welke principes de ander er op na houdt. Ik voel zijn emoties ook sterk aan, omdat ik deze zeer snel herken en weet welke soort gedachten hem op dat moment bezighouden. Een soulmate is ook niet jouw ideale type. Tuurlijk heeft mijn vriend punten die ik minder leuk vind, en ik heb ook punten die hij niet leuk vindt. Dat komt omdat we allemaal mensen zijn. Ik denk dat het veel belangrijker is dat je denkt over die persoon: “Hij is niet perfect, maar ik zou gerust heel mijn leven met hem willen delen en bij dat idee voel ik me goed.”

Dus volgens mijn definitie van het woord is hij mijn soulmate, ja. Ik heb het gevoel dat ik een dieperliggende connectie heb met hem, die ik niet met anderen heb of ooit gehad heb.

Ik heb dat niet en ik geloof ook niet dat ik het zou willen…
Ik heb het heel fijn met mn vriend, ik ben smoorverliefd op hem en ikz ie hem graag, maar ik vind mijn vriendinnen ontzettend belangrijk en ik vind het ook wel eens fijn om zonder hem dingen te doen (:

Zoals jij het begrip soulmate omschrijft, denk ik zeker dat mijn vriend dat is voor mij. Ik heb een heel moeilijke periode gehad waarbij mijn beste vrienden me hebben laten vallen, en hij is er toen altijd voor mij geweest. Ik mis het ook niet echt (Ookal heb ik nu terug vrienden.) omdat ik hem heb. Tuurlijk vind ik mijn vriendinnen leuk, maar aan mijn vriend heb ik genoeg. Ik heb hem ook echt nodig om gelukkig te zijn.

Ik ben 19 trouwens, hij 20 en we zijn 2 jaar en half samen.

Leuke vraag! :slightly_smiling_face:

Nu, vandaag, hier, op dit moment: JA! Mijn huidige vriend is mijn soulmate en andersom ook. Is wel zo handig he? :wink:
We waren eerst bijna anderhalf jaar vrienden en daarna konden we het niet meer ontkennen :flushed: We zijn dit jaar 10 jaar samen en volgende maand gaan we trouwen.
En zoals Daenerys zegt: ik heb een handje vol vrienden, maar aan hem heb ik genoeg. Niet dat ik mijn vrienden niet zou missen hoor, ben gek op mijn vrienden, maar moet wel eerlijk zijn dat ik me rotter zou voelen zonder mijn vriend. :flushed:

Ik heb geen vriend :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: :cry: