instorting onzekerheid

Alvast sorry voor het lange verhaal :flushed: dit is een zooi opstapelling van onzekerheden en ik hoop dat sommigen dit misschien herkennen en raad hebben.

ik voel me nu al een paar dagen heel onzeker over mijn uiterlijk. ik ben altijd al het ‘gewoonlijke’ onzeker geweest maar het wordt steeds erger. ik haat het bijvoorbeeld om mezelf te zien glimlachen, mn neus spreid en ik zie er dan echt niet uit. dat is ook een reden waarom ik nooit op foto’s wil en bijna nooit foto’s van mezelf maak (ze zijn dan iig nooit lachend).
Ik ben na 18 jaar nog steeds verschrikkelijk single, en dat vind ik in principe geen heel groot probleem, maar als ik bijvoorbeeld vriendinnen met jongens zie zou ik dat ook graag willen.
Wanneer ik uitga met vriendinnen voel ik me ook altijd de lelijkste vriendin. jongens stappen op hen af en dan sta ik daar maar een beetje. ik moet toegeven dat ik op het gebied van jongens ook niet op ze afstap of met ze flirt. ik ben er denk ik gewoon te onzeker en verlegen voor. wanneer een jongen dan naar me kijkt heb ik alleen maar het gevoel dat mn shirt raar zit of dat er iets raars op mn hoofd zit i.p.v. dat hij denkt dat hij me leuk o.i.d. vind. ik haat het om zo onzeker te zijn. mijn vriendinnen willen opnieuw uitgaan, maar ik weet nu al dat hetzelfde zich weer gaat afspelen.
wat moet ik hiermee?

sorry, moest het echt even kwijt :flushed:

xxx

upje

up