Ingrijpend

Hoihoi!

Ik heb een vraagje, hebben jullie ooit iets zo ingrijpend meegemaakt dat het traumatisch is geworden? Zo ja… wat heb je er aan gedaan?

Ik heb er namelijk serieus last van en weet niet meer wat ik moet doen.
Ik kan er wel met mijn vriend over praten maar hij begrijpt het niet echt… Hij heeft een heel zorgeloos leven gehad tot nu toe.

Alvast thanks. x

wil je wat meer erover vertellen?

niet echt iets heel ergs.

wel heel veel kleine dingen zegmaar, en dat het dan even kut gaat.

Nou ja kijk, vroeger , echt heel lang geleden, maar ik weet het nog omdat het zo erg was en er zijn ook nog een paar dingen gebeurd toen ik ouder was die er op leken. Gebeurde er iets bij ons thuis wat grote impact had op het gezin. &Dat was duidelijk merkbaar gewoon in de sfeer enzz. Tot de dag van vandaag weet ik ook dat mijn ouders/broer er moeite me hebben maar ik denk dat hun het op hun eigen manier verwerkt hebben. Bij mij is het overgeslagen in angst, hun zijn nooit bang ergens voor omdat hun er door hun agressie hierover sterker zijn geworden er door. Maar bij mij is het dus angst geworden, dus nu durf ik heel vaak niet meer in het donker te zijn / verbeeld ik me dingen / durf bijna niet alleen over straat. Dus ja, eigenlijk speelt het nu nog steeds, terwijl het al heel lang geleden is. &Als ik zoiets op tv zie, of iets wat er mee te maken heeft, dan ben ik gelijk weer kei bang, al is het maar bij het nieuws of hart van Nederland of zo. Ik heb echt periodes dat het goed gaat dat ik denk; Kom op niet bang zijn ga er voor!. Maar de laatste weken word het weer erger, doe ik de deur op slot van de auto als ik rij, doe ik de knippen op de deur als m’n vriend 's morgens weg is. Laat ik het licht aan als ik nog terug naar bed ga als ik mijn vriend weg gebracht heb. En het gaat nu zo erg dat ik bij elk geluidje wat ik hoor als ik alleen thuis ben helemaal in shock zit te luisteren en mn hart helemaal op hol slaat. Maar door die angst verbeeld ik me ook dingen, zoals dat er iemand in huis is, dat ik voetstappen hoor enzovoorts, dus het word alleen erger. Ik heb een paar jaar geleden bij een psyschoog gezeten, emdr gehad, maar dat heeft nooit geholpen.

Dus ik vroeg me af… Als iemand ook iets heeft waar door z’n leven op z’n kop stond, wat deed je er aan ? Wat helpt eigenlijk om zoiets naar de achtergrond te laten verdwijnen?

Uit dit verhaal maak ik op dat je niet echt helemaal weet hoe en of je familie het heeft verwerkt. Ik zou het eens aan hun vragen.
Vertel ze ook dat je er nog zo erg mee zit, en vraag hun tips. Zij begrijpen je omdat ze het zelf ook mee hebben gemaakt.
Er veel over praten met mensen die je vertrouwt is denk ik erg goed.

Nou ja het is nog al een gevoelig onderwerp snap je, mijn ouders praten er liever niet over. En mijn broer wil sowieso nooit over iets praten dus ja. &Ik woon niet meer thuis dus het is niet dat we elke avond beneden zitten met z;n allen en ik het er ff over kan hebben. &Ik ik denk echt niet dat ik er met hun over kan praten, dat willen ze niet.

Maar toch bedankt voor je advies ^^

als ik het goed begrijp, worden je angsten groter wanneer je alleen bent?
je heb niet echt verteld WAT er precies gebeurde waardoor het zo is gebeurd. is het iets wat je niet wil vertellen?
ik weet wel dat ik vroeger, was ik ook bang voor dingen die ik niet kon zien… ookal waren mijn ouders gewoon thuis. elke keer als ik op de trap liep, liep ik met mijn rug tegen de muur. zodat ik alles kon zien, en niets achter mij kon staan.
maar later dacht ik, ja waarom hou ik mijzelf voor de gek? er is niets gebeurd. als ik laat zien dat ik bang ben, maakt mij dat alleen maar zwakker.
en zo heb ik op die manier mijzelf “gehypnotiseerd” oftewel, voor de gek gehouden dat ik sterk was en niet bang hoeft te zijn.
en dat werkte ook… niet gelijk of zo maar wel als je dit blijft denken en probeert te geloven.

hmm dat ga ik eens proberen ^^.
Ik wil het wel vertellen maar niet hier openbaar op het forum heb geen zin dat mensen van school het lezen en zich er mee gaan bemoeien. Ik kan het wel in een note sturen als je het weten wil? Misschien begrijp je me dan ook wat meer.
Ja ik ben echt paranoïde als ik op straat loop verdenk ik iedereen van alles, ik hoor kraken op de trap, ik hoor de deur open gaan, echt sick.

Ik heb een beetje hetzelfde als jou, ik ben ook vaak bang als ik alleen ben of in het donker ben. Maar ik heb niet echt iets ergs meegemaakt of zo. Ik heb me wel al een paar keer bedreigd gevoeld, maar het is niet zo erg dat ik er een trauma aan overgehouden heb.
Ik heb altijd een spuitbus deo bij, voor als er mij iemand zou aanvallen. Het klinkt misschien stom, maar ik voel me er wel veiliger door. Misschien helpt dat ook bij jou? Of een busje pepperspray of zo?

Dankje voor de tip. Ik ga zeker n spuitbusje meenemen!

Ja.

ja. heb een behandeling EMDR gehad. Dan verwerk je traumatische gebeurtenissen. Helaas heeft het bij mij niet gewerkt, maar bij mensen die het ook hebben gehad hielp het wel heel veel.

Als t iets ergs is geweest zou ik toch eens overwegen om er met een psycholoog over te praten, bij mij heeft het echt heel erg geholpen om dingen te verwerken

zelfmoordpoging in de klas.
Ben nu heel snel bang en kan niet in 't donker slapen.

Als ik het zo hoor denk ik toch dat je misschien nogmaals naar een psycholoog moet gaan. Je zit nu zo’n beetje in een cirkel. Bang om bang te zijn, en dit versterkt elkaar alleen maar. Ik weet niet wat er gebeurt is dus veel meer kan ik er niet over zeggen.