Ingewikkelde sociale toestand...

hee,
ik heb een anoniem acount aangemaakt hiervoor omdat ik niet wil dat klasgenoten en mensen die ik ken dit lezen en dan weten dat ik het ben… dat vind ik gewoon niet echt prettig. maar ik heb een probleem, wel dit;

even een personen legenda; Sheila = meisje die ik niet mag uit de groep, mag mij ook niet
Henriette = ex-beste vriendin die ex is omdat ze me liet stikken toen ik in moeilijke tijden zat, mag mij denk ik ook niet, ik haar niet
Ursula = mijn beste vriendin
Ellen = goede vriendin, die meiden uit de groep niet mogen (geen deel v/d groep)

ik zat een tijd in een groep, dé groep van mijn klas zeg maar. we zouden samen op vakantie en trokken veel met elkaar op. met 1 meisje, Sheila, uit die groep heb ik halverwege dit schooljaar ruzie gehad, omdat zij vertrouwelijke informatie van mij doorverteld en verdraaid had aan mijn ex-beste vriendin (Henriette). dit hebben we goed gemaakt, maar de vriendschap is niet goed gekomen. langzaamaan ging het in de groep steed iets slechter en uiteindelijk besloten we niet meer samen op vakantie te gaan. dat was jammer, maargoed. vanaf dat moment is er split up geweest in de groep, met mij & Ursula & nog 2 mensen en de rest van de groep. dit ging wel geleidelijk, maar wel merkbaar. Henriette kwam juist enorm bij de groep.

nu is de situatie zo; Henriette en Sheila mogen mij niet, en nog een ander meisje ook niet zo. Henriette omdat ik haar niet mag, Sheila omdat ze zich afgewezen voelde nadat we ruzie hadden en ik ging zin meer had om de vriendschap te herstellen. dat andere meisje denk ik uit meeloperigheid, weet ik niet, misschien mag ze me ook gewoon niet om wie ik ben.
ik ben behoorlijk uit de groep gewerkt, en mijn beste vriendin Ursula wordt dat ook een beetje. ik wordt eigenlijk nergens meer voor uitgenodigd en er wordt ook duidelijk gemaakt dat ik niet welkom ben. ik doe wel mijn best, maar voel me niet meer een deel van de groep. ik wordt dus buitengesloten en heb enorm het idee dat Henriette en Sheila daar voor zorgen en de rest er in mee trekken. de rest van de groep is voor een groot deel meeloper dus het zou nog wel eens zo kunnen zijn ook…

dus, ik lig eruit. ik ga nog wel een wat mensen van de groep om, en wat losse delen van de groep, maar ik hoor er niet meer bij. er is nog een ander groepje waar Ellen bij hoort, waar ik ook wel mee om ga en goede kenissen heb zitten zeg maar. ik zou, als ik zou willen, opzich meer met deze mensen om kunnen gaan. maar dit puur voor sociale veiligheid zeg maar, onder het mom van ‘je moet toch wat’.

misschien denken jullie, wat is nu het probleem? je hebt dat andere groepje, je hebt vriendinnen, ja je ligt eruit maar dat kan gebeuren. en dat is zo, dat realiseer ik me ook. ik denk dat iedereen sociaal gezien wel eens een mindere fase kan hebben, en dit is de mijne. maar het doet me enorm veel pijn… wetende dat de mensen uit de groep niet echte vrienden waren, aangezien ze men nogal makkelijk laten gaan zeg maar en zich ook laten beïnvloeden door de meisje die mij niet mogen. ik ben al heel lang niet happy met mezelf (uiterlijk en innerlijk) en door deze dingen voel ik me waardeloos. wetende dat best veel mensen me niet zo/heel erg niet mogen maakt dat ik mezelf nog minder mag. ik vind mezelf niet leuk en zit enorm met het feit dat die mensen me allemaal niet mogen omdat ik echt een stom wijf ben…
los van het feit of dat zo is of niet, want dat kunnen jullie niet bepalen en dat is bovendien een mening, wil ik me niet zo voelen. ik wil vrolijk zijn en blij met mezelf, en ik wil kunnen zeggen ‘ach, wat maakt die groep mij uit? ik mag de helft toch ook niet! ik heb andere vriendinnen en ik kan zonder ze’.

maar ik voel me sociaal nu superonzeker en het kwetst me zo enorm wat er gebeurd… ik voel me gewoon flink klote en ik weet echt niet wat ik er mee moet. ik haat het om mezelf niet leuk te vinden en te weten dat veel meer mensen mij niet ook niet leuk vinden…
ik voel me ook enorm rot tegenover mijn beste vriendin Ursula omdat ik het gevoel heb dat het mijn schuld is dat zij er ook uitgewerkt wordt. en ik durf niets te vertellen aan mijn vriend, en haarzelf, over hoe erg het buitensluitgedoe precies is omdat ik niet wil dat ze denken dat ik onsociaal ben en raar en etc…

Waarom beginnen U (Die jouw vriendin is, dus zeker een goede meid. Waarom accepteert zij mensen die jouw geheimen doorvertellen?) en E (Die door een aantal meiden toch niet gemogen wordt.) niet gewoon een nieuwe groep en laten jullie die stomme, onbetrouwbare meiden niet links liggen?

Dat zij jou niet mogen is echt niet boeiend. Geloof me, in het leven ga je nog heel veel mensen tegen komen die jou niet aardig vinden. Daar moet je niet onzeker om worden. Jij vind namelijk ook niet iedereen aardig en als je eerlijk tegen jezelf bent zijn dit niet altijd slechte mensen.

Ik weet niet hoe oud je bent maar meiden tussen de 12 en de 16 zijn vrijwel altijd sociaal onzeker. Daar groei je als het goed is wel overheen. :slightly_smiling_face:

U en E zijn niet echt bevriend met elkaar… de enige link tussen hun ben ik zeg maar. En U heeft ook een hekel aan S, U is ook niet meer bevriend met S :wink:

ik ben 17, en mijn sociale onzekerheid is eigenlijk niet meer normaal te noemen. ook niet gezien het feit dat ik een behoorlijk negatief zelfbeeld heb… ik ga hier over een half jaar voor in therapie (can’t wait, echt waar) omdat het me enorm in de weg zit, maar dit versterkt het nogal…

bedankt voor je reactie :slightly_smiling_face:

hebben jullie misschien gewoon tips om me hier beter over te voelen? iets veranderen lukt denk ik niet echt…

Ik zou naar hen toegaan en vragen of jullie kunnen praten, omdat je het rot vindt dat de groep zo uit elkaar gevallen is.

Zoiets soortgelijks meegemaakt, voelde me er ook enorm rot over. Maar nu ik erop terug kijk ben ik zo blij dat ik niet meer bij dat groepje ‘hoor’. Het klinkt misschien dom of nerdy ofzo, maar terwijl hun nu allemaal regelmatig drugs doen, elk weekend lam zijn en mijn ex-beste vriendin van school is gegaan (omdat ze niet meer leerplichtig was… ja wat een reden…) doe ik dit jaar wel lekker eindexamen VWO met een prachtige cijferlijst.
Dat zou ik nooit bereikt hebben als ik met hun bevriend was gebleven. En nu heb ik een superleuke groep vriendinnen, die ik ook door en door ken (dat was met die andere groep dus niet zo, dat weet ik nu) en die veel beter bij mij passen.
Mijn advies: gewoon doorzetten, niet vriendschappen forceren. Probeer closer te worden met je ‘goede vriendinnen’, die ervoor je zijn. Ik heb ook liever 2 euromunten dan 20 muntjes van tien. Om het zo maar even te zeggen (A)

Alles gebeurt om een reden, daar geloof ik nu wel heilig in!

Hmm, klinkt wel lastig… Ik weet niet echt wat ik zou doen, maar praten klinkt niet echt meer als een optie of wel?
Sterkte iig!

up

wajoo dat is lang! kan je het misschen samenvatten?
Maar wat ik zie in de reacties is dat je voormalige vriendinnengroep uit elkaar is gevallen en jij dat jammer vind?
Ik zou bedenken waarom jullie geen echte vriendinnen meer zijn, wwat is er veranderd? Beleefd blijven tegen elkaar kan altijd, maar beste vriendinnetjes blijven kan je niet afdwingen. ;)wees jezelf en je komt snel nieuwe vrienden tegen hoor!

ik vind het niet zo lang eigenlijk, maar goed;

Mijn vriendengroep ligt half uit elkaar en ik zit er iig niet meer bij, dat doet pijn, een paar mensen mogen me niet, ik voel me er superklote door. Voel me afgewezen, heb het gevoel dat ik niets waard ben, voel me waardeloos en durf niet goed te vertellen aan vriend en bf hoe ik me voel omdat ik bang ben dat ze denken ‘ja logisch… je bent ook raar, en niet sociaal’… Ik vraag tips om me er beter bij te voelen

up…

niemand…?

up…

maar weer een up…

Ahh het is dus een ABCDEFGH personen verhalen. Die snap ik nooit, te ingewikkeld dus sorry, aan mij heb je niets.

& again.

er staat in het zwart een uitleg :wink:

heb de namen verander.d.

up

Precies wat hierboven gezegd wordt, ik snap echt wel dat je je nu klote voelt, maar als ik dit zo lees denk ik echt: laat ze stikken. Iemand zei ooit tegen me: er is een reden waarom mensen uit je verleden het niet hebben gered in je heden (lekker gerijm) , en dat neem ik nog steeds aan! Want zo is het precies

Ik zou zeggen, laat zien dat jij daarboven staat, boven al dat kinderachtige gedoe en stop je aandacht in je nieuwe vrienden. Mensen waarbij je wél jezelf kunt zijn en kunt lachen en gek doen! Dan weet ik zeker dat jij straks denkt: ha zie je nou wel, ik heb tenminste echte vrienden!

Ik zou je er niet al te druk over maken, het zal wel even moeilijk zijn maar dat komt helemaal goed!