In de knoop..

Hee meiden,

Ik zit een beetje in de knoop met mijzelf…
Vorig jaar ben ik blijven zitten, en in dat jaar zat er een jongen bij mij in de klas die me vanaf het begin aantrok. Ik ging helemaal niet met hem om, nooit mee gepraat toen maar hij was mij zeker opgevallen.

Pas tegen april dit jaar raakten wij aan de praat, veel whappen en msnen (wat toen nog hip was).
Op school werd al gauw door iedereen opgemerkt, dat deze jongen, we noemen hem even A., mij wel voor wat meer aan zag als een klasgenoot. Héél wat meer zelfs.

Ik had dit natuurlijk ook wel door, en het beviel me wel.
We hadden toen afgesproken om naar de bioscoop te gaan, maar dit is na 3 keer opnieuw afspreken niet doorgegaan, omdat we beiden toch niet konden op het laatste moment.
We kregen toen een beetje een break down in onze gesprekken, en hebben elkaar een tijd niet gesproken, gedurende de zomervakantie.
Maar ik bleef maar aan hem denken, eigenlijk vond ik hem toch ook wel interressant…

Nou het nieuwe schooljaar, A. zit nu op havo dus wij volgen geen lessen meer samen, maar af en toe zie ik hem ergens lopen en dan gaat er een schok door mij heen. Dus we begonnen weer te whappen, eigenlijk weten wij nu alles van elkaar, en het is duidelijk dat wij elkaar leuk vinden, maar toch komt het er niet van.

In de herfstvakantie zouden we gaan afspreken, maar ook niks van gekomen. En sindsdien gaat ons gesprek ook niet verder dan “hee, alles goed?” etc.

Nou weet ik van mijzelf dat ik het vrij druk heb, en wij moeten beiden elke dag tot 4 uur naar school. Bovendien wonen wij 23 km van elkaar af.
Ik heb het nu al meerdere keren verpest, en ik blijf nu maar aan hem denken… Hoe kan ik zorgen dat ik toch nog een laatste kans krijg?

Al met al werd dit verhaal een beetje lang, maar wat zouden jullie doen in mijn positie?
Ik wil geen onzin reacties, want ik reageer daar nooit zo aardig op :hammer:

vergeet m joh
Hij doet toch ook geen moeite voor je?

Uit zichzelf zou hij niet gaan praten, omdat hij gewend is dat ik het gesprek begin. Maar als ik dat doe, dan praat hij zeker wel de oren van mijn hoofd.
In het begin vond ik het niks, maar naarmate ik hem leuker ben gaan vinden, wil ik hem ook niet zomaar gaan vergeten :slightly_smiling_face:

Naja, ik zou gewoon niks zeggen, kijken of hij wel aan je denkt en iets tegen jou zegt.
Anders is het de moeite toch niet waard?

Ja dat zou ik kunnen doen, maar ik denk meer dat hij denkt van “je hebt mij lang genoeg laten wachten, kom jij maar bij mij”.

hoezo heb jij hem dan laten wachten, jij praat toch juist steeds?

Omdat hij al maanden tegen mij zegt dat hij me leuk vind, en met me wil afspreken, maar omdat ik hem elke keer een beetje afhoud…

Dan is het enige wat je kan doen de knoop doorhakken. Afspreken of zeggen dat het niet meer wilt

Oke, dan ga ik maareens weer proberen een gesprek op te starten, bedankt.

ja halloooo. Dit snap ik niet hoor =P
Wat is nou eigenlijk het probleem?
Hij vindt jou leuk.
Jij hem, maar je gedraagt je tegenover hem alsof het niet zo is.
Duidelijk dat jij aan de beurt bent nu!
Om een stap richting hem te nemen dus.