In de knoop met mezelf.

Ik heb een best moeilijke tijd achter de rug, of nouja ‘achter de rug’ … Ik doe eigenlijk maar alsof het achter de rug is, maar het staat eigenlijk nog als een pakket voor de deur. Mijn ouders zitten al 2 jaar in een vechtscheiding, en er komt gewoon geen eind meer aan voor mijn gevoel. Ik woon nu bij mijn moeder en zus, maar momenteel gaat het tussen mij en hen ook niet al te best… Ik mag van hun geen contact met mijn vader aangezien hij een best wel erge alcoholist is, en als hij dronken is wordt hij erg agressief en kan hij gaan slaan enzo… Maarja ik heb in het weekend hem toch weer gesmst, en hij vroeg mij of ik wilde afspreken met toestemming van mijn moeder… ik had gezegd dat ik wel wil afspreken, maar mijn moeder en zus wisten er niks van. Toen was het maandag… Ik was half 4 vrij, en ik trilde best wel… De bel ging, het was tijd om te gaan… Ik pakte mijn jas en ging naar buiten, ik durfde het niet… Ik kwam mijn vriendin tegen op het schoolplein en zei haar dat ik niet meer durfde, ze zei dat ze niet veel tijd had en naar huis moest. Ik begreep het wel… Op dat moment brak ik eigenlijk… aan de ene kant wil k hem echt heel graag zien (mijn vader) maar aan de andere kant durfde ik het niet. Ik durfde sowieso al gewoon geen telefoontjes van hem op te nemen… en hoe durf ik hem dan nog in het echt te zien?! Ik zat in de twijfel en nu eigenlijk nog steeds. Ik kwam nog een oud klasgenoot tegen waar ik vorig jaar in de klas mee zat, en hem vertelde ik erover… maar hij begreep het niet, kreeg ik het idee. Maarja… ik wist het niet meer, en had het toch maar afgezegd… Ik heb er geen spijt van maar aan de andere kant ja het blijft mn pa… De laatste keer dat ik hem zag was vorig jaar in december…

Nu is het zo… dat volgende maand er weer een rechtzaak is… En mijn pa heeft me best wel vaak teleurgesteld in afspreken… dan zei ik hem dat hij echt niet dronken moest zijn, en puntje bij paaltje was hij toch dronken…

Ik heb nu het punt bereikt dat het me niet meer zoveel boeit, maar aan de ene kant heb ik gewoon iemand nodig om op te leunen … Ik heb wel vriendinnen, maar ik heb niet echt het gevoel alsof het hun echt boeit, meestal beginnen ze dan over een ander onderwerp.

Ik denk nu ook echt van ja… laat maar misschien is het wel goed om door deze tijd alleen te gaan, want ik moet het wel alleen kunnen … denk ik?
En elke keer als ik ‘close’ wordt met mensen, gaan ze weg… net zoals mijn beste vriendin van vorig schooljaar, die was gezakt naar een lager niveau en haar vertelde ik wel alles en ze was er voor mij… Maarja uiteindelijk heb ik daar ook niet meer zoveel contact mee…

Ik weet echt niet meer wat ik moet, ik ben eerlijk gezegd ook niet heel sociaal in het echt… En niet zo openhartig maar ik moest dit echt kwijt… Voelt soms alsof ik een beetje in de knoop met mezelf zit :bored:

Maar meid toch,
wat een vreselijk nare situatie!

Waarschijnlijk zijn je vriendinnen een beetje ‘bang’ van je situatie en zijn ze bang om iets verkeerds te zeggen.
Als je toch echt iemand nodig hebt om mee te praten kan je dat misschien met een leerkracht op school die je vertrouwd of de jongerentelefoon? Zij zullen zeker en vast naar je luisteren!
Héél héél veel sterkte :sob::muscle:

(je mag mij ook altijd noten als je wilt)

Dankjewel! X

Ja ik prate al met een docent maar die heeft volgensmij ook al zoiets van zoek het uit… Hij was de enige docent die ik echt vertrouw maar ja…

Ai, die situatie met je vader is erg lastig, ik heb mijn vader (om andere redenen, maar ook problemen in de omgang met hem) ook al bijna een jaar niet gezien. Maar om het iets makkelijker te maken heb ik alleen via whatsapp soms contact met hem. Houd het gewoon luchtig, vertel af en toe even hoe je dag was en hoe het met je gaat. Dan heb je toch contact, maar hoef je niet gelijk af te spreken.

En dat verhaal met die vriendinnen herken ik ook wel een beetje, maar het is in ieder geval goed dat je je verhaal hierop hebt gezet zodat je het ook even kwijt bent. Misschien is het ook een goed idee om een soort dagboek bij te houden om af en toe even je hoofd leeg te maken. Er speelt namelijk op dit moment veel in je leven en ik kan me goed voorstellen dat je het af en toe allemaal even niet meer weet.

En natuurlijk kun je altijd mij of iemand anders hier op girlscene een berichtje sturen!

Sterkte en succes met alles.