Ik zit in de problemen en weet niet meer hoe ik verder moet.

Dit heeft hoogstens een jaar geduurd om dit te durven posten, maar nu ik alleen nog maar dieper in de problemen kom vraag ik toch even om jullie hulp. Ik weet niet goed hoe ik alles uit moet leggen, maar ik doe mijn best.

Op dit moment zit ik op het HBO. Ik doe de pabo. Het is echt een hele leuke opleiding en ik heb het er erg naar mijn zin. Voor de eerste keer kan ik op zich wel met mijn klasgenoten opschieten en mijn stage is enorm leuk.
Het probleem is alleen dat ik de stof niet aankan. Ik kan de stof wel aan, maar alles staat me in de weg.
Ik ben vroeger enorm gepest en buitengesloten. Niet alleen op school, maar ook in mijn omgeving en thuis. Door dit alles kan en durf ik geen contact te maken met anderen. Ik vertrouw niemand en doe alles in mijn eentje. Tot nu toe heb ik alles in mijn eentje aangekund, maar nu loop ik als het ware op de klippen.
Ik ben depressief, heb hier wel een paar therapieën voor gehad, maar ik ben er mee gestopt omdat ik het niet meer aankon. Dit heerst al een heel aantal jaren en ik weet gewoon niet meer wat ik er mee aan moet. Het is echt flink rot, maar ik durf er ook niet uit te komen.
Ik kan geen contacten maken met anderen. Terwijl iedereen elkaar leuk vindt en een ‘maatje’ heeft in de klas, ben ik weer alleen. Dit gebeurt mij mijn hele leven al. Iedereen is leuker dan mij en dat doet mij verschrikkelijk pijn. Ik weet dat het aan mij ligt, maar ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan. Ik snap mezelf echt niet meer hierin. Ben ik nou echt zo verschrikkelijk dat er nooit iemand met mij om wil gaan?
Ik heb tijden gehad dat ik dus gepest ben en dat er naar me geroepen werd dat ik maar dood moest gaan. Na een paar mislukte ben ik er maar mee gestopt omdat ik in dat geval een mietje ben. Ook heb ik jaren rondgelopen met een minderwaardigheidscomplex. Ik probeer er nu alles aan te doen om mezelf weer op de rails te krijgen, maar ik houd dit niet meer langer vol.
Ik vind het echt een hele leuke opleiding, maar ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik zit in de problemen met mezelf en zo ga ik het sowieso niet redden. Ook is mijn laptop net naar de klote gegaan waardoor ik alleen maar meer in de schulden kom (ik heb best hoge schulden).
Als ik met de opleiding stop ga ik het lesgeven enorm missen. Ook de pabo zelf, want ik vind het een hele leuke studie, maar ik zelf zit in de weg om goede resultaten te geven. Alles is op dit moment ook enorm chaotisch en ik weet niet meer waar ik moet beginnen. En mijn moeder zit er echt niet op te wachten dat ik stop. En niet alleen zij. Anderen zullen mij ook raar aankijken.

Wat moet ik doen? Hoe moet ik nou verder?

Een psycholoog is veel te duur voor mij op dit moment. Dat kan ik nooit weer betalen.
Toen ik bij de dokter gemeld heb dat ik graag een psycholoog wil, is mijn moeder daar ook achter gekomen. Elke keer als ik weer thuis kwam van een sessie ging ze me ondervragen. Ze wilde alles wat ik verteld had weten omdat er vroeger een paar dingen tussen mij en haar gebeurd zijn. Mijn moeder inlichten is dus ook geen optie. Ze weet er alles van, maar ze is er zo negatief over.

Bestaat er geen schoolpsycholoog bij jullie op school? Toen ik in het eerste jaar van SPH zat, werd het me ook even allemaal teveel door persoonlijke dingen etc. Toen kon ik daar gewoon terecht bij de schoolpsycholoog(het had een andere naam op het HBO, maar is wel hetzelfde)
Je zou aan je studieloopbaanbegeleider kunnen vragen of dat er is en wie dat is. Diegene kan je verder helpen met jezelf. Alleen kom je er niet meer uit, dat is in elk geval duidelijk. Geef je opleiding niet zomaar op, ik zou het misschien even op een laag pitje zetten mocht dat nodig zijn. Een half jaar/jaar vertraging is niet zo erg, dan haal je je diploma ook wel.
Je kan ook naar je huisarts gaan en vragen om professionele hulp. Maar schoolpsycholoog lijkt me iets laagdrempeliger kan ik me zo voorstellen.
Wat ik wil zeggen is, blijf er niet te lang alleen mee rondlopen! Ga hulp inschakelen wie/wat jou echt kan helpen er bovenop te komen! Sterkte!

Ik ging net hetzelfde zeggen als Ilse22. Hulp zoeken bij een schoolpsycholoog of studiebegeleider lijkt me de beste oplossing. Ik begrijp dat je studie momenteel niet zo goed gaat omdat je veel problemen hebt maar ik zou mijn studie niet opgeven. Is er geen mogelijkheid om een sabbatjaar in te lassen om alles op een rijtje te zetten en misschien je problemen op te lossen? En dan zou je volgend schooljaar je jaar opnieuw kunnen beginnen in een nieuwe groep, met frisse moed, wie weet leer je dan geen toffe mensen kennen? Niet opgeven meid!

Dit idd :slightly_smiling_face:

Ik denk ook dat je bij een school psycholoog terecht kan en dat is sowieso een aantal sessies.
Ik weet een beetje wat je meemaakt ik ben ook flink gepest geweest waardoor erna met een bult ban een slachtofferrol zat waardoor ik weer werd buitengesloten. Misschien is dat bij jou ook de reden?
Met hulp van buiten af heb ik de tools gekregen om alles te verbeteren en veranderen en zelf ook de knop om gedraaid van: nu is het genoeg.
Het blijft moeilijk hoor, ook in een nieuwe klas met groepjes, dat ik dan automatisch mijn oude gedachten weer krijg met: zie je wel, ze willen niet naast mij zitten, zie je wel, ze vinden mij vervelend.
Maar dat moet je gewoon afkappen, gewoon hoi zeggen, gewoon mee praten, desnoods aangeven in je klas dat je het lastig vind. Je zit op het HBO, over het algemeen zijn mensen daar wat ontvankelijker :slightly_smiling_face:

Mocht je willen mag je mij noten :grinning:

  • weg. Als je wilt mag je me altijd noten

Dit heb ik ook precies het zelfde alleen ik ga zelf niet naar school dus ik heb helemaal geen contacten verder. Dus zie dit maar als een up.

Vraag aan je slber wat je kunt doen aan de resultaten op school. Over het probleem met je sociale contacten kun je misschien met een psycholoog gaan praten? Ik weet uit eigen ervaring (ik zit ook op de pabo) dat de meeste mensen echt niet te beroerd zijn om gezellig met je te kletsen of met je samen te werken (en dus niet met hun ‘maatje’), dus probeer ook zelf initiatief te tonen!

Ik ga even navragen of hier ook ergens een schoolpsycholoog is. Dat moet ik dan eerst even navragen aan mijn begeleider, maar zij is zo streng dat het gewoon eng is.
Maar ze weet dat ik veel problemen heb gehad en dat het zo ver ging dat ik geschorst ben, ze weet volgens mij wel dat ik hulp nodig heb dus probeer het haar een keer voorzichtig te vragen.

En met mijn klas: Mijn klas is heel behulpzaam, maar alleen als ze de mensen die ze kunnen helpen ook leuk vinden. 1 meisje krijgt alle hulp terwijl het beter gaat met haar dan met mij. Ook sluiten ze me overal bij buiten. Als we van het ene klaslokaal naar het andere gaan, gaan ze echt in een groepje praten en ik hoor daar niet bij. Net kwam ik een paar tegen en ze zeiden niet eens hoi tegen mij. Dat groepje is dan niet mijn echte klas, maar we zitten wel vaak bij elkaar. Ik kan met sommige wel goed opschieten, maar ik hoor er nooit echt bij.

In ieder geval bedankt voor alle reacties en hulp. Ik ga er zeker mee aan de slag want ik wil niet stoppen en vervolgens nog dieper vallen. Bedankt!

Misschien helpt het als je iemand hebt om er over te praten… wanneer je wilt mag je altijd berichtje sturen.

Ik heb denk ik idd iemand nodig, maar ik ben dat totaal niet gewend. Ik heb alles zelf moeten doen. Ik wil je best een note sturen, maar verwacht er niet te veel van.
Als er nog meer reacties komen, ik kan pas na het weekend reageren. Misschien nog wel later want mijn laptop is kapot.

Begint jouw naam toevalig met ‘Mar’ ?