Ik zie het niet meer zitten

Hallo allemaal ik ben een meisje van 16jaar en ik word al heel mijn leven gepest.Niet zo zwaar gepest,maar de meisjes van mijn klas roepen mij wel elke dag na. Ik heb het al moeilijk sinds mijn ouders gescheiden zijn en ik mijn papa bijna nooit meer zie… Verder heb ik een relatie gehad van anderhalfjaar die nu gedaan is sinds kerst en daar ben ik nog steeds niet over. Ik kan echt geen andere jongen leuk vinden,ik praat met heel veel jongens maar ik kan op geen enkele andere jongen verliefd worden.Ik heb ook geen echte vrienden of vriendinnen, dit komt omdat ik iedereen een beetje van mij wegduw,ik durf nooit met iemand af te spreken en als ik dat toch doe voel ik mij de dag van die afspraak zo slecht dat ik toch op het laatste moment afzeg.Het enige waar ik aan kan denken is mezelf pijn doen,dit is al bijna een jaar zo, ik begin het echt beu te worden…Ik ben ook naar een psycholoog geweest maar ik kon echt niet met haar praten ik loste bijna niks… Ik heb mij 9maanden lang gesneden en ben daar nu 2maanden mee gestopt… Ik heb mijn verhaal op tumblr gezet (mijn blog) zodat iedereen weet waarom ik altijd zo bang ben en bijna met niemand praat, maar het enige wat er gedaan werd is dat mijn blog werd doorgestuurd van de ene naar de andere, terwijl ik een beetje steun verwacht had… Er wordt mee gelachen en mensen roepen me na met ‘zelfmoordhoer!’
Ik weet niet meer wat ik moet doen…

Praten met een vertrouwenspersoon op school? Of zou je met je mentor kunnen praten? Anders naar de huisarts gaan en de waarheid zeggen… Ik weet hoe moeilijk dat is, moet die stap zelf nog (een keer) maken.

Ahw veel sterkte meisie :hugs:
Begrijp wat je nu meemaakt, begrijp hoe moeilijk het is, morgen word ik opgenomen in een instelling ( niet dat dat er iets te maken mee heeft lol ) Maar je kan me altijd note x

Dankje en jij ook veel sterkte!

Sterkte meis :slightly_smiling_face:

Als tip heb ik wel om dat soort dingen niet op social media te zetten. Het kan vaak anders over komen dan bedoelt is. Mensen kunnen er misbruik van maken… dus bijvoorbeeld om het op een flauwe manier naar iedereen door te sturen.

Ga geen contacten en afspraken uit de weg. Uiteindelijk kom je dan in een situatie dat je alle sociale situaties uit de weg gaat. Dat is zeer ongezond! Ik heb dat zelf gedaan. In een halfjaar had ik met niemand meer contact. Daarvoor heb ik drie jaar hulpverlening gehad om daar over heen te komen.

Een maatschappelijk werker lijkt mij in deze situatie ook een goede. Zij kan je zelf behandelen of doorsturen naar een psycholoog. Ze houd ook in de gaten hoe het bij de psycholoog gaat. Als het je dus niet bevalt, kan ze je naar een ander overplaatsen.

Beloon jezelf voor elke week dat je niet snijd. De littekens zijn voor een hele lange tijd. Als je er laten weer bovenop bent. Wil je niet herinnert worden aan deze tijd :wink:

Succes!

Hulp gaan zoeken.
Voor jezelf opkomen.

Sterkte meiss!

Ik heb een tijd geleden in een soortgelijke situatie gezeten en heb toen uiteindelijk de stap gezet om naar de vertrouwenspersoon op school te gaan (nouja eigenlijk heeft mijn vriendin dat gedaan maar oke) en zij heeft me echt heel erg op weg geholpen.
Ik wilde absoluut niet dat mijn ouders iets te weten kwamen (vanwege andere dingen die eens gebeurd zijn)
Iig ben ik via die vertrouwenspersoon bij een psycholoog terecht gekomen en inmiddels ben ik er (voor mijn gevoel) helemaal overheen
Ik snijd al dik een half jaar niet meer en voel me weer helemaal goed.

Dus mijn enige advies is: zoek hulp, bij een vertrouwenspersoon, huisarts, zus, broer, ouders, wie dan ook. Erover praten helpt al heel veel en samen tot een oplossing kunnen komen is echt veel makkelijker dan in je eentje.

Het is misschien dood eng maar je hebt er zoveel aan.

Je mag me btw altijd noten :slightly_smiling_face: