Ik zal terugkomen - Verhaal

Ik schrijf al een tijd korte verhalen. Nu heb ik besloten dat ik van één van mijn korte verhalen een lang verhaal wil gaan maken.

Het boek gaat over een jongen die verder moet met zijn leven nadat hij zijn vriendin heeft verloren aan kanker. Lees het eerste deel en zeg wat je ervan vind!

Xx Nikki

Joshua – Being free
‘Cause the sun just reassured me that it’s gonna be allright.’

Anaï, ik denk niet dat iemand je ooit zo heeft genoemd. Je was zo mooi, met je blonde krullen, het vlekje boven je lip. Voor iedereen was je Lo, gewoon Lo. Niemand weet hoe je aan die bijnaam bent gekomen. Toen je voor het eerst het lokaal binnen kwam zei je tegen de leraar: ‘Hallo! Ik ben de nieuwe leerling, Anaï. Maar eigenlijk heet ik Lo, dus noem me maar zo.’ Zo was je. Toen de leraar zei dat je een plaatsje mocht uitzoeken, deed je ienemienemutte en koos een plek uit. De plek naast mij. Hahaha, ik durfde niet naar je te kijken. Het leek alsof je licht uitstraalde. Ik bleef maar hopen dat je niet met me ging praten. Keek uit het raam, zodat ik je niet zag. Alsof dat helpt. Je draaide je om en begon een heel verhaal. Ik hoorde je niet, werd gehypnotiseerd door je gezicht. De krullen die om je gezicht danste, de volle lippen die elk woord vormde, het vlekje boven je lip, dat op een klein hartje leek, de lachrimpeltje rond je ogen en mond. Pas op het laatst zag ik je ogen. Onbegrijpelijk, want je ogen zijn het mooist.

Veerder ö

Het praatte zo makkelijk met je. Ik kon je alles vertellen. Eindelijk zat het eens mee in mijn leven. Jij, bent het beste wat me ooit is overkomen. Je was mijn beste vriendin, maar al vanaf het begin wou ik meer. En ik wist zeker dat jij me alleen maar zag als vriend, als broertje misschien wel. Ik schrok me dan ook dood toen je me kuste. Maar je lachte en kuste me nog een keer. En nog een keer.
In zekere zin heb je me gered. Gered van een eenzame dood? Zo zou je het kunnen zeggen. Ik zat in een dip, voordat ik je kende. Er was niks dan leegte om me heen. Ik zat in een diep, diep, donker hol. En ik was er nooit in me eentje uit gekomen. Jij hebt me geholpen. Jij liet zien dat ik niet een of andere rare outlaw ben, dat ik wél wat betekenen kan voor deze wereld. En dat ga ik dan ook doen. Ik ga de wereld laten zijn dat ik iemand ben, ik ga de wereld laten zien dat ik ben wie ik ben!

Oh en ik zou reacties heel leuk vinden :flushed: Xx

mjammie, verdur! ö

Verderrrr

Je bent altijd jezelf geweest. Dat zag iedereen, vanaf het begin is er nooit aan je getwijfeld. Je was oprecht, maar kon de keiharde waarheid zeggen. Je was spontaan, lief, eerlijk. Ik was je tegenpool. Ik was stil, liet over me heen lopen, was een dromer. Ik dacht altijd dat ik op de verkeerde plek geboren was. Dat er ergens een plek zou zijn, waar ze op me aan het wachten waren. Ik zou hun redder zijn.
Jij liet me zien wie ik zou kunnen zijn. En die persoon ben ik geworden. Ik ben wie ik wil zijn. Ik ben tevreden. Volgend jaar begin ik aan mijn eerste jaar aan de kunstacademie, Lo. Jij zag mijn talent, zelfs voordat ik het zag. Ik tekende gewoon.

Ik ben er eindelijk klaar voor. Klaar om jouw verhaal te vertellen. Klaar om eindelijk te doen wat je van me vroeg. Ik ben verliefd Lo, verliefd geworden op een prachtig meisje. Ik heb gedaan wat je vroeg. Ik ben door dalen gegaan, maar nu ben ik er weer. Nogmaals ben ik de jongen geworden waar jij op verliefd werd. Mijn hart, dat stil stond, is weer begonnen met kloppen. Door haar. Ze lijkt op je. Niet qua uiterlijk, maar van binnen. Maar tegelijkertijd is ze je tegenovergestelde. Ze is een beetje gek, net als jij. Maar tegelijk heel verlegen, iets wat jij nooit bent geweest. Djenne, zo heet ze. Je zou haar geweldig vinden.

Dank je voor je brief, die had ik nodig om verder te kunnen. En dat ga ik nu doen, verder gaan. Over vijf minuten ben ik weg, ik heb afgesproken met Djenne. Geen zorgen, je weet dat ik terug zal komen. Maar voorlopig even niet.

oehh door :open_mouth:
Vind het echt mooi, je schrijfstijl spreekt me echt aan (iets wat ik niet van veel verhalen hier kan zeggen…)

Wow, jij bent iid écht goed. niet zoals al die keutels hier. Echt door! Ben echt geboeid.

Ik krijg hier tranen in m’n ogen van.
Prachtig!

echt mooi geschreven!(:
verder ^^

oh my goshhh :open_mouth: kheb heel wat verhalen hier gelezen maar jij overtreft ze gewoon! mooie schrijfstijl, hoop echt dat je lang hiermee doorgaat :relieved:

Hier nog een stukje voor het slapengaan. Dank je voor jullie leuke reacties. Blijf ermee doorgaan, want zonder ze heb ik minder zin om te schrijven! En as always zijn opmerkingen, aanmerkingen etc altijd welkom. Slaap lekker zometeen. Xx

Anaï – Letting go
'I’m gonna love you more than anyone.’

Joshie, lieve lieve lieve Joshie,

Ik heb genoeg tijd gehad om na te denken. Meer heb ik hier niet echt te doen, behalve hier liggen, denkend. Denkend over mij, over jou, over ons. Denkend over wat ik zou doen, als ik nog meer tijd had. Denkend over hoe ik zou worden, als ik nog een paar jaar had. Denkend over wat ik beter had kunnen doen, in het leven dat ik heb mogen leven. Of ik wrok koester? Nee, ik heb me neergelegd bij mijn situatie. Of ik spijt heb? Ja, dat zeker. Er zijn nog te veel dingen de ik niet heb gedaan en nog te veel dingen die ik wil doen. Deze dingen zal ik nooit kunnen doen. En daar heb ik spijt van. Leer van mijn situatie, leef elke dag alsof het je laatste is. Doe dingen doen die je wilt doen, wees aardig tegen mensen, leef jouw leven zoals jij dat wilt, wees de persoon die jij wilt zijn! Zorg dat andere mensen jou respecteren en zich jou positief zullen herinneren.

Ik snap het niet helemaal. Die Anaï is het meisje dat dood is/gaat? Schrijven ze brieven naar elkaar of zo?
Ik denk dat je iets duidelijker moet zijn voor de lezer.

Je hebt wel een mooie schrijfstijl.

Anaï is inderdaad het meisje dat doodgaat. Voordat ze overleed heeft ze een brief aan haar vriendje, Joshua, geschreven. Na Anaï’s dood moet Joshua verder met zijn leven en daar heeft hij nogal moeite mee. Totdat Joshua de brief van Anaï vind. Ik begin dus eigenlijk aan het eind van het verhaal. Ik hoop dat dit wat meer duidelijkheid geeft! Xx

Weet je nog, toen ik je voor het eerst kuste? Je werd zo rood als een tomaat, zo schattig! Je bent de eerste waarvan ik kan zeggen dat ik je écht leuk vind, ik ben verliefd op je! En de hele wereld mag het weten. Weet je nog mijn eerste dag op school? Dat ik ienemienemutte deed? Ik wist eigenlijk al meteen waar ik zou gaan zitten. Je bent mooi Joshua, weet je dat? Je bent prachtig.

Ik weet nog, de tweede les van die dag. Het was Nederlands, mijn lievelingsvak. Je zat tegenover me en had je boek omhoog gezet, dus ik zag niet wat je deed. Het irriteerde me. De lerares waarschuwde dat ik moest opletten dus ik zette het uit me hoofd. Marije stootte me aan. Dat je de hele tijd naar me keek. Toen ik keek was je driftig aan het schrijven. Dacht ik. Aan het eind van de les stond ik als eerste op. Ik liep snel langs je, om te kijken wat je nou aan het doen was. Ik zag de mooiste tekening die ik ooit had gezien. Zo gedetailleerd, zo precies, gewoon prachtig. Het leek een foto, zo echt. Daarna zag ik dat ik het was. Het was een tekening van mij.
Je keek me aan en gaf me de tekening. ‘Hier, voor jou’.

Wauw. Ik vind het echt een heel mooi verhaal Ö

Ik plaats even nog een reactie want dat ga je weer door xD

`je schrijft indd geweldig ! verderr !

Dank je, dank je voor de leuke reacties! Xx (Ik heb trouwens ook wat gedichten op t Forum gezet. Ze staan onder Memoires of me - Gedichten, have a look en reacties zijn wederom altijd welkome.)

Ik wist niet wat ik moest zeggen, ik was sprakeloos. Die tekening hangt nog steeds boven mijn bed. Toen begon het Josh, toen begon de magie. Ik week niet meer van je zijde. Ik vond, nee, ik vínd je geweldig, geweldig interessant. En stiekem, heel stiekem ben ik hartstikke jaloers op hoe jij kan tekenen. Ik hoop dat al je dromen uitkomen Josh, alles waarvan we samen hebben gedroomd. Alle doelen die we samen hebben gesteld. Het is tijd om te accepteren dat je ze zelf moet gaan realiseren. Alleen. Zonder mij. Het klinkt hard, maar het is tijd om weer op eigen benen te gaan staan, en te accepteren dat het is hoe het is.

Ik weet dat je het kan, je bent sterker dan je zelf denkt. Ik ben altijd zo onstabiel geweest, soms zelfs een beetje manisch. Soms stortte ik gewoon helemaal in, maar ik wist dat jij me dan een hand zou geven en me zou helpen opstaan. Zo heb ik leren opstaan, met jouw hulp. Ik heb eigenlijk alles geleerd met jouw hulp. En dat zal ik nooit vergeten.
Ook toen we het hoorden stortte ik in, maar je hand kwam niet. Want jouw eigen wereld stortte ook in. Dat was de eerste keer dat ik op eigen kracht ben opgestaan. En ook de eerste keer dat ik jóú heb helpen opstaan. Het was nodig dat de rollen werden omgedraaid.

Wauw! Echt heel mooi geschreven!
Snel verder!

Je schrijft echt fijn, overzichtelijk en heel mooi! Verder!