Ik word steeds bozer

Hoi, ik schrijf dit terwij ik zit te janken en ongelooflijk boos ben, let dus aub niet op de wss vele spelfouten. Mijn zusje en ik, maar vooral ik doen nooit thuis iets goed. En als we iets spontaan doen (bijvoorbeeld in het huishouden) is het niet goed gedaan en moet het opnieuw. Ik begin hierdoor steeds meer re walgen van mezelf, omdat het voelt alsof ik niet goed genoeg bem.Het zijn maar hele kleine dingetjes, maar toch. Vaak word ik dan ongelooflijk boos, maar krop ik mij woede op. Het hoort bij hooggevoelig zijn, wat ik ben. steeds word de woede in mij groter. Ik ben het helemaal zat om te merken dat ik het niet goed doe, ik wil dat mijn ouders trots op me kunnen zijn! Ik heb gelezen dat opgekropte woede voor lichamelijke klachten kan zorgen, zoals heel slecht kunnen slapen en chronische hoofdpijn misschien ook wel? En ja, er zijn ergere dingen, en misschien denken sommigen van jullie: weer zo een meisje met aandacht tekort. Maar ik zit hier echt mee, ook omdat ikzelf heel erg perfectionistisch ben. Heeft iemand tips?

Praat eens met je moeder. Misschien is ze gewoon heel perfectionistisch en reageert ze daarom zo. Of er scheelt iets anders waarover jullie niet op de hoogte zijn ofzo.

Ten eerste vind ik echt dat je in een heel vervelende situatie zit, want je kunt er in principe niet zo snel iets aan veranderen omdat je ouders je zo behandelen en die waarschijnlijk van mening zijn dat het de goede manier is. Om dit op te lossen kunnen je misschien hulp zoeken bij jeugdzorg.

Voor je woede ‘probleem’, misschien in het een idee iets te vinden waar je je woede in kwijt kunt, al is het maar voor dat moment, want veel opgekropte woede en de resulterende stress in niet goed voor je. Denk aan dingen als een dagboek, een hobby, sporten, even naar buiten, muziek etc etc.

Veel succes en ik vind niet dat het lijkt als je aandacht te kort hebt hoort (of op een manier misschien wel, maar dat meer dat je ouders je niet genoeg (positieve) aandacht geven).

ik ben gestopt met streven naar dat mijn ouders trots op me zijn. Als ze dat zijn is het heel fijn voor ze, maar het belangrijkste is dat IK trots op mezelf ben aan het einde van de dag.

Misschien ook een tip voor jou.

En praat eens met je moeder ja. Kwaad worden lost niks op, en zoek iets waar je je woede in kwijt kunt

Ik snap je heel goed, Ik ben zelf ook hooggevoelig…

Miss kun je het aan een goede vriendin vertellen, Dan krop je het al iet minder op, of er natuurlijk met je zusje over praten