ik word gek van hem.. en mezelf

heey heey,

het is lang geleden dat ik hier wat heb geplaatst/heb gereageerd, maar ik doe het nu toch maar even. ik weet namelijk echt niet wat ik moet doen.

ik heb wel eens geschreven over een jongen (noem hem even X) waar ik super verliefd op was. hij was een hele goede vriend maar na dat hij me had ontmaagd, heeft hij me super veel pijn gedaan door een andere vriendin te nemen. dat was alweer eind november. het kostte tijd maar ik voelde me steeds beter.
hij en ik gingen niet meer echt met elkaar om en ik ging door met mijn leven. rond februari kreeg ik een nieuwe vriend, met hem had ik wat problemen maar ik was wel blij met hem. X en ik begonnen ook wat meer met elkaar te praten maar dat stelde opzich niet zo veel voor. hij had zelf ook nog een vriendin. toen hij er via via achter kwam dat ik een vriend had, veranderde het oppeens. als ik tegen hem praatte zei hij best vaak dat ik naar me vriendje toe moest gaan. het leek erg alsof hij jaloers was maar op dat moment dacht ik dat ik het fout had, hij had mij immers laten zitten.
na een tijdje ging het uit met mijn vriend, en alles werd normaal tussen mij en X. we hadden het weer super gezellig.
tot sinds een paar weken terug. ik kreeg contact met een jongen uit mijn klas, hij volgt samen met mij en X wiskunde. omdat ik contact had met die jongen was ik tijdens wiskunde dus met hem in plaats van met X. toen ik naast die jongen ging zitten keek X al heel raar, en daarna tijdens andere lessen keek hij me heel boos aan. toen ging ik na denken en dacht ik dit kan toch geen toeval zijn? tijdens een examen een paar dagen terug zat X schuin achter mij, en omdat die jongen waar ik contact mee had binnen kwam keek ik achterom. en toen X zag dat ik omdraaide kreeg hij een lach op zijn gezicht en bleef me maar aankijken, tot hij zag waarom ik me omdraaide…
sinds gister hem ik geen contact meer met die jongen omdat we toch niet zo goed bij elkaar passen. maar toen ben ik er wel achter gekomen dat ik X helemaal nog niet vergeten ben. ik vind dit super erg omdat we nu in ons examenjaar zitten en ik hem daarna nooit meer zie/spreek.
ik denk dat de grootste reden dat ik nog niet over hem heen ben,is dat ik geen antwoorden heb. nadat we sex hadden en hij een nieuwe vriendin had, wilde ik weten waarom hij me dit had aangedaan. hier is hij altijd onduidelijk over geweest. dus toen heb ik het maar proberen los te laten, wat me blijkbaar niet is gelukt.
ik wil hier eigenlijk nog met hem over praten, voor het te laat is. maar ik weet niet zo goed of dit slim is. ik heb altijd gedacht dat hij me nooit echt leuk heeft gevonden en het allemaal praatjes waren om me het bed in te krijgen.maar door zijn jaloerse gedrag van de afgelopen tijd ben ik gaan denken dat hij mij misschien wel echt leuk vond. hij heeft wel altijd gezegd dat hij me nooit heeft gebruikt maar dat het allemaal fout is gelopen. dus wat denken jullie, is het slim om voor de laatste keer met hem te praten voor antwoorden? ik word namelijk helemaal gek van mezelf.

xxx

Aangezien je hem toch nooit meer ziet, zou ik ècht met hem gaan praten. Anders blijf je het jezelf altijd afvragen. Doe het in persoon en wanneer jullie alleen zijn (zonder anderen)… zeg het maar even voor de zekerheid.

Als ik met hem zou praten was ik dat idd sowieso al van plan.

Ik zou niet met hem gaan praten, ondanks dat je het antwoord wil. Ga door met je leven en blijf hier niet bij zitten. Zoals ik het nu zo lees is hij je niet waard. Want als je er een antwoord op krijgt? Wat ben je dan van plan? Nog meer terugvallen en de kans hebben dat hij je weer zoveel pijn doet? Of denk je echt dat hij nu niet meer in staat is je zo veel pijn te doen, als het uiteindelijk toch niet allemaal zo loopt als je wel graag zou willen na je antwoord? En heb je er al over nagedacht dat een antwoord op je vraag je misschien juist meer pijn zou kunnen doen, zodat je nog slechter door kan gaan?

Ik ben bang dat als ik geen antwoorden krijg ik er juist langer in blijf hangen omdat ik dan met die vragen blijf.

Ik zou met hem praten, je hebt het nodig om het goed af te kunnen sluiten. Als je aan jezelf merkt dat alles in je schreeuwt voor uitleg, dan zal het je ook niet zomaar met rust laten.
Onthou dat jongens ondoordacht kunnen zijn en fouten maken, probeer zijn kant van zijn verhaal te horen en hopen dat je er wat aan hebt

Alternatieve methode
Als je echt niet wil praten maar echt wel afsluiting wil, kan je kijken of een vriend van hem het voor jou wil doen met hem, probeer via te ontdekken wat hij dacht.
Dit raad ik overigens niet aan en is geen prettige methode, maar het kan beter zijn dan niks

Ik denk idd dat ik t echt moet doen. Hoop wel dat ik het durf en dat ik de kans krijg aangezien hij vaak met vrienden is…