Ik wil gewoon een paar leuke vriendinnen.

Om maar met de deur in huis te vallen. Ik voel me echt een beetje ongelukkig de laatste tijd als het om vriendschappen gaat. Ik ben nooit echt overladen met vriendinnen en vrienden. Dat vind ik helemaal niet erg, ik heb liever een leuk groepje van 5 meiden waar ik het goed mee kan vinden, dan 50 die ik oppervlakkig ken. Het punt dus alleen dat ik dat nu totaal niet heb. Even een schets:

Ik ‘‘hoor’’ nu bij een groep van 10 meiden. En ik vind ze verschrikkelijk, op mijn twee betere vriendinnen na uiteraard. Hen leven bestaat nergens anders uit dan uit terassen, borrelen, drinken, kerels, neukertjes, naar de kroeg gaan (zo’n 4x per week) en aandacht. Ze zijn werkelijk waar losgeslagen. Ons whatsapp gesprek stalken ze letterlijk, en als ze 5 min. niet reageren dan krijg je antwoorden als ‘‘sorry was ff neuken’’ of andere vage dingen. Van de week waren ze zelfs aan het afspreken om gezamenlijk naar de GGD te gaan voor een soa-test. Echt, toen knapte er iets. Ze zijn allemaal 20+ maar gedragen zich als hoeren in de puberteit. Ik vind dit gewoon zo afschuwelijk dat ik er écht, maar dan ook écht niet bij wil horen. Mijn twee beste vriendinnen kunnen er blijkbaar beter mee dealen dan ik kan. Ik irriteer me namelijk kapot aan die meiden en krijg er stress van. Ik zie mijn twee beste vriendinnen weinig vanwege werk, school, stage en vriendjes. Die andere meiden vraag ik nooit om iets leuks mee te gaan doen. Zij interesseren zich niet in dingen als winkelen, op normaal niveau kletsen, bioscoop e.d.

Ik ben echt geen opdringerig persoon die een bff-radar heeft en overal op af gaat. Maar ik sta wel open voor het krijgen van nieuwe contacten. Na twee keer switchen zit ik nu in het tweede jaar van mijn HBO opleiding. Ook in voorgaande schooljaren lukte het niet om blijvende contacten te vinden. Op deze leeftijd (ik ben zelf 20) hebben mensen vaak al een hele vriendengroep opgebouwd, dus ze laten het vaak bij contact op school. Daarnaast komen ze op HBO opleidingen vaak vanuit het hele land, dus dat is ook niet erg makkelijk.

Nu heb ik sinds een half jaar een super lieve vriend. Hij heeft wél een hechte vriendengroep waar ik gelukkig ook goed in opgenomen ben. Van de ene kant ben ik hier blij mee en vind ik het mooi om te zien dat echte vriendschappen van jaren terug nog altijd bestaan, en van de andere kant steekt het weer om te zien dat hij heeft wat ik heel graag zou hebben. Het maakt me ook erg afhankelijk merk ik, terwijl ik zo helemaal niet ben, en mijn vriend ook niet. Ik ben geen type die continue bij haar vriendje wil zijn en overal mee naar toe wil…maar omdat ik nu zo weinig tijdsbesteding heb door de slechte vriendschappen ben ik helemaal blij als ik met hem ergens mee naar toe kan terwijl hij natuurlijk ook wel eens dingen alleen wil doen. Wat ik ook goed kan begrijpen.

Ik zal het hier maar een beetje bij laten, maar ik weet gewoon echt niet meer waar ik het zoeken moet omdat ik het gevoel heb dat mijn jeugd langzaam voorbij gaat zonder dat ik er optimaal van heb kunnen genieten. Ik begin echt te geloven dat er voor mij nooit meer een moment komt dat ik een echt leuke groep heb van een paar meiden waar ik alles mee kan delen, op één lijn mee lig en ga zo maar door.
Sorry voor het lange verhaal, ben maar gestopt met praten:P Wie had/heeft dit ook en heeft er iets aan kunnen doen of zoekt nog steeds een oplossing. Ik hoor het graag, en gewoon je hart luchten mag ook!

Ik snap dat je je daar niet echt prettig bij voelt als dat niet jouw ding is.
En de ‘aanhang’ van de vriendengroep van je vriend, kan je daar niet leuke dingen mee doen? :slightly_smiling_face:

-

Ik heb echt precies hetzelfde! Ik zit de laatste tijd ook in een dip hierover, omdat ik gewoon niemand heb om iets leuks mee te gaan doen. En ik vraag altijd 10000 keer of ze zin hebben de stad in te gaan of iets dergelijks, maar ze hebben óf al plannen óf ze zeggen op het allerlaatste moment af. Zij hebben zelf ook een eigen vriendengroep buiten school, dus zij doen wel die leuke dingen met elkaar. Dan krijg ik ook iedere keer weer een vlaag van verdriet over me heen, omdat ik dat niet heb.

Ja ik zie ze wel regelmatig op feestjes etc, maar mijn vriend is 26 en die meiden zijn allemaal 26/27/28.
Gelukkig gaan we een keertje lunchen in de herfstvakantie, om elkaar ook buiten feestjes eens te leren kennen. Er zit één meisje bij die net zo oud is als ik ben en waar ik ook in het dagelijks leven wel eens mee praat. Ik heb nu ruim een half jaar een vriend, maar hen begin ik nu pas een beetje beter te leren kennen. Dus het verloopt nog traag haha, wat opzich ook niet verkeerd is natuurlijk:)

Ik snap hoe je je voelt! Heb zelf ook weinig vriendinnen, eigenlijk ook maar twee ‘echte’ die ik al vanaf de basisschool ken maar daar spreek ik ook maar 1x per maand mee af.
Sorry ik kan je verder ook niet echt helpen want ben zelf ook nog zoekende naar een oplossing.

Wel fijn dat je een leuke vriend hebt en ik hoop dat je een leuke tijd met hem hebt/krijgt!

Ik heb hier zelf geen last van, maar dit lijkt me idd erg vervelend.
Bij de reacties hierboven zaten ook mensen die hetzelfde probleem hebben. Ik dacht gelijk: wat als jullie contact met elkaar zoeken?

Een groep hebben die helemaal goed met elkaar kan is ook best zeldzaam volgens mij. Ik heb ook nooit echt een groep meiden of iets gehad, meer gewoon aparte vriendinnen die niet met elkaar omgingen. Ik krijg ook niet zo gauw een vriendschap met een meisje, ‘t gaat altijd makkelijker met jongens. En idd ik heb de afgelopen 2 jaar op 2 verschillende HBO opleidingen ook niet echt een nieuwe vriendschap ontwikkelt, behalve met 1 meisje, maarja die woont aan de andere kant van Nederland en spreek ik weinig.
Ik heb nu 2 echte vriendinnen, waarvan 1 zowat m’n wederhelft is :’) Daarmee doe ik echt alles samen en aan die 2 meiden heb ik genoeg, heb echt geen behoefte aan meer of een hele groep. Naast hen heb ik verder alleen nog wat jongensvrienden waarmee ik omga en ik vermaak me prima.

Ik weet niet of je je nu erg richt op dat hebben van een groep, want gewoon 1 persoon waar je echt close mee bent en alles mee kunt doen is al geweldig en misschien al genoeg in combinatie met die wat oppervlakkigere contacten die je hebt.
Maarja zoiets is gewoon moeilijk te vinden en het moet je gewoon gebeuren eigenlijk. Die mensen uit je vriend zijn vriendengroep zijn natuurlijk wel een kans.

Ik heb wel twee betere vriendinnen…maar ook met hen loopt het de laatste tijd niet zo goed. We worden ouder en krijgen het dus drukker met school, stage, werk, vriendjes etc zoals ik al zei. Ook heb ik regelmatig het gevoel dat we gewoon volledig uit elkaar groeien. Ik voel bij hen niet echt hechte vriendschap, en andersom ook niet echt denk ik wel eens. Ik richt me niet echt op het hebben van een grote groep, ik denk dat ieder zijn behoefte hierin anders is. Als ik twee goede vriendinnen zou hebben die ik wekelijks zou zien, waar ik alles tegen kon vertellen en waar ik dus gewoon echt close mee zou zijn…dan zou je mij niet horen klagen. Maar ik heb op dit moment met niemand échte vriendschap…en dat zit me dwars.

Ik zou igg minder met je vriendengroep optrekken, want die klinkt hoogst irritant.
Zou je niet eens iets nieuws uit kunnen proberen om mensen te ontmoeten? Misschien een nieuwe sport, een studentenvereniging, een georganiseerde jongerenvakantie met een groep?
Als je nieuwe dingen uitprobeert ontmoet je nieuwe mensen, lijkt me.
Succes!

wow, ik herken me ook heel erg in jou verhaal! sterker nog… bij sommige dingen lijkt het net of ik hetzelf geschreven zou hebben! (ben trouwens ook 20)
Ik had ook van die ‘vriendinnen’ die echt alleen maar over uitgaan en zuipen tot je er bij neervalt konden praten en alles kwam onderhand van mijn kant af… Ik besefte op een gegeven moment ook dat dit niet de juiste personen waren voor mij, ik voelde me er totaal niet bij op m’n gemak. Dus ik laat het contact nu ook maar verwateren zeg maar. Ik heb net als jou ook nog 2 vriendinnen naast die groep, maar ook dat voelt niet als een echte vriendschap meer, maar eerder als kennisen…

En wat je over je vriend zegt heb ik ook. vind het ook heel leuk dat hij zo’n leuke vriendengroep heeft (ik ga zelf ook wel eens mee met uitjes van hun) en ik denk dan ook altijd van zoiets zou ik nou ook eens willen! Voor mij hoeft het ook niet meteen een hele vriendengroep, maar al zou het er 2 of 3 echte goeie vriendinnen zijn dan zou ik ook helemaal blij zijn!

Ik zelf zit ook te bedenken wat ik kan doen om weer mensen te leren kennen waar misschien weer goeie vriendschappen uit ontstaan, maar op dit moment zijn mijn ideeën ook een beetje op. Ik loop stage en heb onregelmatige tijden en moet soms ook in het weekend gaan werken. Dit maakt bijv sommige mogelijkheden om nieuwe mensen te leren kennen ook weer lastig helaas.

Ik snap wat je bedoeld, ik ben 15 en heb geen echte vrienden ik zit ook niet in een vriendengroep ofzo… Ik voel me echt… alleen.