Ik weet niet zo goed wat ik nu aanmoet...

Ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Het lijkt wel alsof mijn vriendin en ik uit elkaar aan het groeien zijn. Ik zal het even uitleggen.

Ik heb haar leren kennen in groep 4. We werden al snel beste vriendinnen op de basisschool enzo. Ze was wel ook erg goed bevriend met een ander meisje, die toen een beetje jaloers werd, maar verder was dit geen probleem. Nu we allebei op de middelbare zitten, is het contact natuurlijk veel minder, we zitten namelijk niet meer bij elkaar in de klas. We zien elkaar wel eens in de pauze’s enzo en ik durf haar echt alles te vertellen. Alleen is ze nooit zo ‘‘spontaan’’ in het concact zoeken. Ik moet echt alles doen en anders, heb ik het gevoel, verwatert het. Eens kijken, in de 1e hebben we gewoon wel nog afgesproken en in de 2e ook enzo, ook op school nog gepraat. Nu is het vakantie en ga ik naar de 3e. Die vriendin zoekt dus echt totaal geen contact, terwijl ik wel telkens op twitter zie staan dat ze op kamp is, dat ze logeren is, dat ze met die en die afspreekt, ze heeft dus lol. Met die vriendin van de basisschool nog steeds, en 2 meisjes die ze van de manege kent (deze ken ik ook). Ik zie gewoon dat ze enorm veranderd, stoer doet in mijn ogen, die meisjes zijn nu echt haar alles enzo en zij is daar helemaal geen typ voor. Nu heb ik echt geen idee wat te doen. Zij verkiest hun volgensmij boven mij. Maar ik heb zelf ook het gevoel dat als ik met haar ben, dat ik dan zo uber saai ben en dat er met mij niks te beleven valt enzo.

Bedankt als je dit gelezen hebt, want ik zit er echt wel een beetje mee.

Edit: Ik heb ook met een andere vriendin het gevoel dat ik haar kwijtraak, omdat ze sinds de 1e niet meer bij me in de klas zit, maar hier ga ik met haar over praten en ik denk wel dat dat goed komt, aangezien ik haar wel als mijn beste vriendin zie en als ik me zo in haar verplaats ben ik ook een erg goede vriendin, alleen ik weet dus niet of het ook zoveel zin heeft om met die andere vriendin te gaan praten…

Het is vervelend, maar zo gaan die dingen nu eenmaal. Vriendschappen verwateren. In je pubertijd bouw je vriendschappen op die de rest van je leven duren, maar je verliest ook vriendschappen. Hoort er allemaal bij. Je komt er wel over heen.

Niet gaan praten dus, en gewoon laten doodbloeien? Ik vind het zo jammer, want zij is min of meer de enige waarmee ik echt een beetje durf te praten. Bij mijn andere vriendinnen ook wel, maar zij kent me het langst.

Dat zei ik niet, natuurlijk kun je het er wel met haar over hebben. Maar als het niets uit haalt moet je ook niet gaan pushen en het accepteren. Zoals ik al zei, vriendschappen verwateren nu eenmaal. En zeker in je tienerjaren.

Spreek nog een keer met haar af en dan zeg je dat het jammer dat jullie elkaar zo weinig zien er zo. Als ze daarna weer niks van zich laat horen dan moet je dat misschien maar accepteren en betere vriendinnen zoeken.

Mensen veranderen nou eenmaal, hoe graag je ook zal willen dat zij het meisje blijft van vroeger.