Ik weet het niet.

Oke, dit gaat een lang verhaal worden. Bedankt als je het wilt lezen.

Ik zit in 3 havo, en ik heb in de 1e en de 2e een hele moeilijke tijd gehad (mentaal). Ik was aan het afvallen, ik had overgewicht. Ik zat bij een diëtist en ik was niet sociaal. Ik was continue bezig met school en afvallen, that’s it. Sinds begin dit schooljaar heb ik het licht gezien, ik ga uit, ik feest, ik drink en ik rook soms. En dit is ontstaan door school. Ik heb vanaf het begin van het jaar geen ruk uitgevoerd en ik kan mezelf er gewoon niet toe zetten. Ik heb het idee dat ik gewoon dingen wil doen die me blij maken omdat ik dat gewoon nooit heb gehad. Ik sta 11/10 verliespunten en op dit moment moet ik naar kader. Dat wil ik natuurlijk echt niet. Maar ik kan mezelf er gewoon niet toe zetten om te leren. Ik ben weer bezig met afvallen, maar nu op de slechte manier. Mijn moeder trapt me letterlijk de grond in. ‘Misschien kan je alvast een full-time baantje bij de supermarkt aanvragen…’ Jullie snappen vast wel wat ze hier mee bedoelt. ‘Het is je eigen, dikke, schuld als jij blijft zitten of naar beneden zakt.’ Dat dikke raakt mij, waarom weet ik niet, maar ik ben daar gewoon heel gevoelig voor. Aan de andere kant praten mijn vriendinnen en leraren mij aan dat het misschien toch beter is als ik naar VMBO-t zou gaan, dit wil ik zelf ook, maar ik weet gewoon dat mijn moeder dan heel erg teleurgesteld in me is. Maar dat snap ik niet… Ik kan na vmbo ook nog havo doen, ook al is dat een omweg, nu ben ik ook niet gelukkig. Maar mijn moeder praat nu gewoon niet meer tegen me en zeikt me alleen maar af, wat mij nog verdrietiger maakt waardoor ik nog slechter ga wat betreft afvallen EN school. Ze snapt gewoon niet dat ik er echt mee zit en dit echt hard aankomt. Met die 10/11 verliespunten zou ze me eigenlijk moeten steunen, maar het enige wat ze doet is zeuren en me nog mismaakter voelen. Ik merk dat ik hierdoor echt op verkeerde sites terechtkom wat betreft afvallen.

Het liefst wil ik gewoon naar vmbo-t en dan eventueel (als ik dat zie zitten) daarna nog havo doen. Maar mijn moeder gaat me dat nooit vergeven, omdat ze zogezegd weet dat ik havo kan, maar dat weet ik nog zo net niet.
Ik denk dat dit ook het beste is, alleen mijn moeder ziet dit gewoon niet in…

Sorry voor het lange bericht.

EDIT: ik ben nu ook gewoon non-stop bezig met school, ik ben gewoon niet gelukkig. Ik ben ‘bang’ voor mijn moeder, bang als ik wat uit de kast pak (eten), bang als ze weer wat tegen me wil zeggen, etc. Ik ben gewoon echt bang voor haar geworden, maar ik ben ook zo kwaad.

Misschien heeft je moeder gelijk over het feit dat je het wel aankunt? Je zegt zelf dat je je best niet hebt gedaan. Als je hard zou werken zou het moeten lukke, MAAR dan moet je er wel zelf achter staan natuurlijk.

Verder zal ik alles wat je moeder tegen je zegt niet te letterlijk nemen, ook al begrijp ik dat dit erg moeilijk is. En ga niet zelf afvallen zonder een diëtist. Niet doen! Ook al is het moeilijk, dit zal voor meer problemen zorgen.

Je kan het toch blijkbaar wel, want het is denk ik pas sinds dit jaar dat je slechte punten scoort? Ik begrijp je moeder wel. Misschien uit ze het niet op de juiste manier, maar zij ziet toch ook dat je uitgaat, drinkt, en rookt en niets voor school doet? Dan kan ze je toch moeilijk steunen.
Soms moet je dingen doen die je echt niet leuk vind. Zoals werken voor school. Dus ik zou jezelf toch maar proberen overtuigen om voor school te werken.

Ik snap wel wat je bedoelt. Het enige advies wat ik je kan geven is om te gaan doen wat je wilt doen, dus ga vmbo t doen en overtuig jezelf en je moeder ervan dat dat het beste voor jou is. Laat je niet door je moeder in de weg zitten, als jij hier zeker van bent is dat de beste keus.

En misschien is je moeder je nu ook onbewust aan het demotiveren? Dat had ik namelijk ook, het is beter dat je je daar echt niets van aan trekt en het gewoon blijft proberen. Mijn ouders zeiden ook dat ik maar beter van school af kon gaan en in de supermarkt moest gaan werken en nog wel ergere dingen, maar sinds ik ben blijven zitten en goede cijfers haal hebben ze niet zoveel commentaar op me waardoor ik echt veel hogere cijfers haal. Daarbij kwam dat ik al denk dat ik faalangst heb en mijn moeder me gewoon net een zet extra gaf om al mijn toetsen te verpesten.
Praat desnoods met een vertrouwenspersoon of iemand anders die je vertrouwt, anders gaat dit alsmaar verder.

Hm, ik denk dat je moeder gewoon een manier zoekt om tot je door te dringen. Mijn ouders zouden ook zeuren als ik 10/11 verliespunten stond. Ik zou me niet zo druk maken over school. Dit ga je nu niet meer redden, dat is al logisch. Ik zou gewoon naar vmbo t gaan en daarna als je wil alsnog havo doen. Waarom ben je zo bang voor de woorden van je moeder? Wat precies zorgt ervoor dat je je niet meer op je gemak voelt bij haar. Ik zou gewoon een goed gesprek met je moeder aangaan over hoe je je voelt, je kan moeilijk al je gevoelens op blijven kroppen.

Ik snap je moeder ook wel. Ze bedoelt het vast niet kwaad, maar als ze ziet dat je alleen maar slechte cijfers haalt en dit ook niet verandert (je doet er niks aan), snap ik dat ze op een gegeven moment zo reageert. Misschien is het goed om dat afvallen los proberen te zien van school? Ik snap dat je uit frustratie maar niet/wel veel eet, maar dat staat ‘op zich’ los van je cijfers op school. Als je je in de vakken gooit en bekijkt waar dáár de moeilijkheden liggen, kun je je misschien ergens anders op richten.

+1

Bewijs je moeder dan het tegendeel. Als je wil dat je moeder trots op je is, moet je daar wel iets voor doen.

Het is natuurlijk geen leuke situatie nu, maar daar moet je nu zelf wat aan doen. Ik zou me vooral op school richten en niet zo bezig zijn met afvallen. Nu is je kans voor school, afvallen kan altijd nog.

Maar ik kan dat afvallen echt niet los laten. Dat moet ik gewoon doen.
Als ik naar vmbo-t zou gaan denk ik dat ik gewoon veel meer rust zal hebben.

^Volgens mij is het echte probleem afvallen. Ik ben bang dat het geen verschil gaat uitmaken als je naar het vmbo gaat. Zoek hulp.

In dit geval ben ik het met IKWILGEENNAAM eens. Misschien helpen bepaalde topic op girlscene ook bij het afval probleem. En dan doel ik vooral op “healthspo” etc.

Ik geloof dat het goed met je komt, als je maar niet vergeet dat je zelf de touwtjes in handen hebt.

Ik denk inderdaad ook dat afvallen het echte probleem is. Naar mijn idee ben je daar zoveel mee bezig dat school je daardoor niet meer veel interesseert en afvallen op dit moment jouw grootste prioriteit is. Ik denk ook dat je HAVO eigenlijk wel aan kan, maar dat je andere dingen op dit moment dus belangrijker vindt waardoor VMBO-T verleidelijk is omdat je daar waarschijnlijk niet veel hoeft te doen om goeie cijfers te halen. Ik zou er als ik jou was nog even goed over nadenken, ik heb zelf dezelfde “fout” gemaakt en daar nu een paar jaar later ongelofelijk spijt van.