Ik weet het niet meer..

Hoi meiden,

Ik heb al bijna 5 jaar een relatie met een jongen. Hij is echt super lief en ik kan hem echt goed vertrouwen, maar toch twijfel ik… Ik twijfel eigenlijk al heel lang, soms sta ik echt op het punt om het uit te maken, alleen al omdat hij een twijfelend meisje niet verdiend. Maar op sommige momenten denk ik, waarom wil ik het uitmaken? Hij is toch lief, leuk en knap.

Er zijn toch wel een paar redenen waarom ik twijfel:

  • Zijn werktijden later: Hij doet de koksopleiding. Na 2 keer een hbo opleiding geprobeerd te hebben dat niks werd is hij begonnen aan de koksopleiding. Dit is gelukkig echt wat hij wil en daar ben ik ook super blij mee. Alleen de werktijden voor hem later, ben ik echt niet blij mee… Later zal hij dus bijna altijd 's middags tm 's avonds laat moeten werken en op feestjes zal ik vaak alleen moeten gaan en met kerst zal hij moeten werken… Ik weet niet of ik dat zo fijn vind, bijna elke avond alleen avondeten etc. Ik kan me prima af en toe alleen vermaken, maar bijna altijd… Ik studeer de master Behavioral Economics aan de Universiteit van Maastricht. Ik krijg waarschijnlijk later een 9 tot 5 baan. Dat ik universiteit studeer en hij mbo, maakt mijn niks uit, echt niet. Hij is denk ik zelfs iets slimmer dan ik, maar hij vindt het belangrijk dat hij iets doet wat hij leuk vindt en daar ben ik het helemaal mee eens! Het is dus alleen de werktijden later waar ik mee zit.

  • De afstand, ik kom uit Roermond (ik woon nu op kamers in Maastricht) en hij vlak bij Alkmaar. Later zullen we ergens tussenin gaan wonen. Maar dat zie ik echt niet zo zitten, omdat ik dan mn vrienden en familie bijna nooit zie.

  • Ik hou van hem, maar ik ben al best lang niet meer verliefd. Ook irriteer ik me aan best veel dingen en ik denk vaak ‘Is dit het nou?’ Als ik mijn vriendinnen spreek, willen ze allemaal niets liever dan samenwonen en dat hoeft van mij allemaal niet…

  • Het voelt echt als een broer-zus relatie of een goede vriend. Een kusje geven, oke, maar verder hoeft het allemaal niet meer.

Ik denk dat het beter is voor mezelf als ik het uit maak… Ik hou van hem, maar echt niet meer als een goede vriend. Het doet alleen zoveel pijn, ik slaap al een paar weken maar iets van 5 of 6 uurtjes per nacht… Ik ga hem dan sowieso super erg missen, maar dan wel als maatje waartegen ik alles kan zeggen. Het idee dat ik hem nooit meer zal zien doet me ook veel pijn, maar zo twijfelen is ook niet goed.

Ik ben nu bijna 22, dus ik kijk al naar de toekomst.

Hebben jullie misschien advies of tips?

Liefs Kim

Over de dingen in de toekomst moet je je niet druk maken. Als je echt van hem houd zal je daar een oplossing voor gaan vinden.
Op een gegeven moment gaat de verliefdheid ervanaf, al zeker naar 5 jaar. Dit gaat over in een houden van.
Maar wat je zegt over een broer-zus relatie is absoluut niet goed. Daardoor heb ik ook zoiets van: Maak het alsjeblieft uit. Waarschijnlijk is die jongen nog helemaal weg van jou, terwijl jij aan het twijfelen bent.
En wat je zegt over hem nooit meer zien: Jullie kunnen toch vrienden blijven? Ik snap dat dit lastig kan zijn, maar het zou wel kunnen. Je hoeft hem dus niet als 'beste’vriend kwijt te raken.
Vertel hem in ieder geval hoe jij je voelt!

Je bent al 22, dus je kijkt naar de toekomst? Wat bedoel je hiermee? Je bent nog hartstikke jong en je post komt op mij over alsof je jezelf ‘gedwongen’ voelt om nu al het serieuze plaatje in te stappen van samenwonen en grote stappen nemen. Zo hoort het niet te voelen. Ik lees ook dat je moeite hebt met te ver van je ouders vandaan wonen en dat je vriend andere werktijden heeft. Waarom maak je je hier zo druk om? Heel veel koppels hebben deze problemen, maar komen er samen uit omdat ze bij elkaar willen zijn. Ik ga veel liever met mijn verloofde in Australië wonen, dan dat we niet samen zijn en ik bij mijn familie in de buurt ga wonen. Ook ik heb avond en nachtdiensten en mijn verloofde een 9-5 baan. Als je echt gek op elkaar bent en je gaat er samen voor, vinden jullie heus een oplossing waar je beide gelukkig bij bent.

Vind je het echt zo ontzettend belangrijk om alle feestdagen samen door te brengen? Daarbij hoef je nooit alle feestdagen te werken, maar is het vaak zo dat je moet kiezen tussen kerst en oud en nieuw of pasen en pinksteren. Naar je post te lezen is de vonk tussen jou en je partner en niet, maar ben je flink aan hem gehecht en is het daarom moeilijk voor je. Dat is begrijpelijk. Het is alleen niet eerlijk naar hem&jezelf toe, vind ik.

Eens met Dragonborn, waar je woont of welke werktijden je hebt zouden niet zoveel moeten uitmaken zolang je maar bij elkaar bent. Je vindt daarin dan vanzelf een weg. Tuurlijk is het lastig als je vaak alleen bent in de avonden, maar aan de andere kant heb je op deze momenten wel de tijd om dingen voor jezelf te doen. Lekker gaan sporten, afspreken met vriendinnen, dat leuke boek uitlezen. Hij kan dat overdag doen terwijl jij aan het werk bent. Zo heb je de tijd die je samen vrij bent, ook volledig voor elkaar. Besteed die tijd dan ook goed!

Maargoed, ik begrijp eigenlijk dat jij je keuze al gemaakt hebt. Je zegt dat je van hem houdt maar niet meer dan als een goede vriend met andere woorden, je zult het wel moeten uitmaken! Je kunt hem niet aan het lijntje houden. Natuurlijk doet het pijn, jullie zijn 5 jaar samen; dat is niet niks. Maar je kunt ook niet op deze voet doorgaan.

Mijn advies: praten met hem. Vertel hem hoe jij je voelt, dat je hem meer als een goede vriend ziet maar niet meer dan dat. Uiteindelijk aan hem de beslissing of hij wel of geen vrienden met je kan blijven.

Het klinkt alsof je al een soort keuze hebt gemaakt voor jezelf. Ook omdat je zegt dat je hem meer ziet als een goede vriend.

Ik denk dat het belangrijk is om het rustig met hem te bespreken, en hem duidelijk te maken dat je hem niet kwijt wil. Het is waarschijnlijk moeilijk voor hem om goede vrienden te blijven als hij nog wel verliefd is op jou, maar omdat jullie zo’n lange relatie hebben denk ik niet dat hij jou meteen kwijt wil zijn.

Je moet eerst kijken naar of je nog echt verliefd op hem bent. Als jij smoorverliefd op hem bent, wat maakt zijn werk dan uit? Daar vinden jullie later wel wat op.

Mijn vriend heeft rechten gestudeerd en toen opeens begonnen met een vliegopleiding bij Defensie. Daardoor is het toekomstbeeld van mij ook veranderd. Maar ach, ik ben smoorverliefd op hem dus ik leer ermee leven. Grote kans dat hij in de toekomst soms op uitzending is en dat ik dan alleen thuis zit. Ook weet ik nu al dat ik later in Brabant of Friesland ga wonen, want daar zijn vliegbasissen in Nederland. Eerlijk is eerlijk, ik zal daar uit mezelf nooit gaan wonen. Ik kom uit de randstad en woon liever in omgeving Utrecht.

Ik zou iig dat werktijden gedeelte even achterwege laten. Hij gaat later toch geen 7 dagen per week werken? Nou, dan heb je genoeg tijd samen. En later, als je misschien kinderen krijgt ben je toch helemaal niet meer alleen? En ik denk, dat je als e straks 40 jaar getrouwd bent het echt niet erg vind als je man er een avondje niet is. :slightly_smiling_face:

Precies dit dacht ik! Hij zal waarschijnlijk het weekend wel thuis zijn en anders minstens wel zondag. En ik denk dat je elkaar juist beter minder kan zien, dan dat je elkaar wel ziet, want als je elkaar de hele tijd op de hiel ziet, lijkt het me ook niet echt chill :slightly_smiling_face: maar over dat je hem niet meer echt leuk vind, daar zou ik nog wel even over nadenken, maar daar kan ik mijn mening natuurlijk niet over laten weten.

Stel je voor: Als hij 's avonds laat thuiskomt, is het voor jou eigenlijk al tijd om te gaan slapen (als je al niet in bed ligt). En dan bestaat ook nog eens de kans dat jullie 's ochtends niet tegelijk opstaan. Je mag van geluk spreken als hij 2 dagen per week vrij is (1 dag doordeweeks en 1 in het weekend). De rest van de week leef je langs elkaar heen.

Je vindt hem nog steeds lief, leuk en knap. Bovenstaand toekomstbeeld (en ook de gedachte aan jullie mogelijke woonplaats) schrikt je echter zo af, dat je niet langer voor hem open staat. Praat hier met hem over!