Ik weet het niet meer

Ik zit al een poosje met wat problemen met mezelf in de knoop, en vanmorgen alle moed bij een geraapt en naar de huisarts geweest voor een verwijzing naar een psycholoog. Ik mijn verhaal doen, hoe het er in mijn hoofd aan toe gaat en dat ik slecht slaap en ook veel nachtmerries heb. Dat ik altijd moe ben en dat ik geen ruimte en zin meer heb voor leuke dingen omdat ik daar te moe voor ben. Ik ben de laatste tijd ook heel veel ziek geweest. Lees met kerst niks binnenhouden. Maar meneer de huisarts heeft letterlijk tegen me gezegd dat ik me aanstel en dat ik om aandacht kom vragen. Dat is de conclusie die hij trekt uit een gesprek van nog geen vijf minuten. Ik zie het gewoon even niet meer zo zitten en de huisarts denkt dat er niks met me aan de hand is. Ik vraag niet snel om hulp maar ik heb ingezien dat het gewoon nodig is. Wat zouden jullie doen in mijn geval?

Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat je zou kunnen doen.
Wel vind ik dat de huisarts zich op deze manier niet erg professioneel heeft opgesteld om je “een aansteller” te noemen.

Teruggaan, desnoods naar een andere arts binnen de praktijk. Gewoon aan de telefoon tegen de assistente zeggen dat je met een serieus probleem zit en dat je niet zo afgewimpeld wenst te worden.

Vervelend dat je huisarts je niet serieus neemt. Is het een huisartsenpraktijk waar je bij zit? Misschien dat je een afspraak kunt maken bij een andere huisarts bij de praktijk of je zou al echt moeten wisselen van huisarts. Je kunt misschien ook nog eens bellen naar het spreekuur van de huisarts en nogmaals duidelijk maken dat je echt hulp nodig hebt of in ieder geval wil krijgen. Misschien is het een idee om nog eens op afspraak te komen samen met een van je ouders? Hopelijk dat hij je dan wel serieuzer neemt.

wow dit is echt belachelijk. Een huisarts hoort je altijd serieus te nemen ook als hij denkt dat er niet zoveel aan de hand is. Hij kan absoluut niet zeggen dat je je aanstelt en om aandacht komt vragen.
Als JIJ je niet goed voelt dan moet hij daar wat mee doen, een gesprekje bij de psycholoog kan niemand kwaad. Daarnaast vind ik het raar dat je niet eens een bloedonderzoek krijgt als je zegt dat je altijd moe bent en vaak ziek?
Ik zou zoeken naar een andere huisarts, misschien binnen de praktijk want afgewimpeld worden als je niet zo lekker in je vel zit kan heel vervelend zijn :frowning_face:
Volgens mij is het ook mogelijk om een psycholoog te zoeken zonder verwijzing van de huisarts, dus dat zou ook een mogelijkheid kunnen zijn.
Ik zou het zeker niet opgeven want als je hulp nodig denkt te hebben verdien je dat zeker

^In oktober geweest met de specifieke klacht vermoeidheid, ook geen bloedonderzoek. Een paar jaar terug waren mijn schildklierwaarden niet zo goed, mijn schildklier werkt een beetje te langzaam maar niet zo slecht dat medicijnen nodig zijn volgens hem. De symptomen daarvan zijn onder andere vermoeidheid, maar ook komen depressies daarin terug.

Ik ben dus al een poosje klaar met deze man, maar de andere huisartsen in de praktijk hebben het altijd druk. Als ik een afspraak wil bij een andere man die daar werkt moet ik een aantal weken wachten. Morgen gaat mijn vader even bellen met de praktijk, omdat hij er ook wel klaar mee is. En over dezelfde man hoor je niet de beste verhalen in het dorp. Ik heb al een gesprek gehad bij de vertrouwenspersoon op school en die vond doorverwijzing naar een psycholoog zeer verstandig en ik sta daar ook open voor.