Ik weet het niet meer..

Allright, ik weet het niet meer. Ik moet dit even van me afschrijven en ben ook wel benieuwd naar jullie mening/advies.

Ik ben momenteel begonnen aan mijn derde jaar Theaterwetenschap aan de UvA. ik heb precies 120 ECTS binnen. Al heel mijn studie lang twijfel ik eraan. En nu ik ben begonnen met mijn scriptie, loop ik weer tegen mezelf aan. Het voelt alsof ik al 2 jaar aan het vechten ben tegen mezelf. Ook krijg ik van de opleiding zo vaak gemixte signalen. De eerste 4 weken voelde het alsof ze vonden dat ik goed bezig was met mijn onderzoeksvoorstel, nu krijg ik te horen dat ik er nog lang niet ben en dat ik maar voor de herkansing moet gaan.

Eerlijk gezegd weet ik niet meer wat ik moet. Ik zie geen toekomst met mijn opleiding. Moet ik deze dan afmaken? Ik wil onder geen enkele omstandigheid een master dan. Dan heb ik dus een Bachelor Theaterwetenschap waarvan ik niet weet wat ik er mee moet. Ik heb dus ook niet het gevoel dat ik met een doel aan het werk ben. Het is gewoon zwaar en ik merk dat ik mezelf de put in werk op het moment dat ik weer aan school begin. Theater was ooit een passie, maar tegenwoordig is het iets waar ik een hekel aan heb.

Ik ben zelf heel praktisch ingesteld. Ik wil dingen doen, ik werk het liefste. Wat dat betreft sluit HBO veel beter aan, je bent dan veel praktijkgerichter bezig. Ik baal dat er zo weinig contact uren zijn, ik voel geen band met mijn school, met mijn docenten en met mijn vakken. Het is niet dat ik het zelfstandige niet aankan, het past gewoon niet bij me.

Jullie moeten overigens niet denken dat ik me door één keer kritiek uit het veld laat slaan. Ik heb al zo vaak papers moeten herkansen omdat ik er niets van bak, en ze dan gehaald met een mager 6je. Ik heb niet het gevoel dat ik er uit haal wat er in zit en ik loop zo hard tegen mezelf aan. Ik heb het gevoel dat iedere keer als ik mezelf opraap en vol moed aan de slag ga ik binnen no time weer tegen een ijzeren muur aanloop.

Kortom, help…

Lastige situatie!
Als ik jou was zou ik je scriptie afmaken, probeer zo veel hulp als jij nodig hebt te zoeken bij je begeleider en dan haal je vast een goed punt! Vind je het werk wat je met jouw studie kan gaan doen wel leuk? Als dat zo is zou ik hier na gewoon proberen een baan te zoeken, ook al is dat misschien wat lastig met alleen een bachelor (geen idee hoe dat is in jouw werkveld though). Mocht je het werk ook niet aantrekkelijk vinden zou ik als ik jou was nog een studie doen. Omdat je zegt dat je HBO beter bij je past zou ik eens naar een paar open dagen gaan en zien wat je er van vind, en eventueel naar een studiekeuze begeleider gaan :slightly_smiling_face: Heb je al met je study advisor gepraat over wat je opties zijn trouwens? Dat kan ook nog wel eens helpen!

Dat is dus het probleem, ik heb niet echt uitzicht op een baan. In het theater is al niet zo veel te vinden, en eigenlijk wil ik ook niet in het theater werken. Buiten dat zijn er zoveel HBO studies met theater die veel zwaarder en intenser zijn, dat mijn kans miniem is.

Ik zou het af kunnen maken, maar dan moet ik echt nog een heel jaar vol maken. Ik moet nog 7 vakken volgen. Buiten dat kost een tweede studie dan instellingsgeld in plaats van collegegeld. Als ik nu overstap, zonder diploma kost het me alleen collegegeld. Iets wat me tegenhoudt is als ik zie hoe enorm mijn studieschuld is. Als ik nog 3/4 jaar ga studeren moet die echt explosief zijn. Aan de andere kant zal ik nu geen spectaculaire baan krijgen en levert het nog weinig op.

Wat een rot situatie zeg! Ik heb zelf ook mijn twijfels gehad in mijn 2e jaar van mijn studie, biologie, maar gelukkig kwam ik in mijn derde jaar iets tegen wat ik echt heel leuk vond, en waar ik ook echt verder in wil. Helaas lijkt me dat bij een studie als theaterwetenschappen niet echt het geval… Als je er nu al zo een hekel aan hebt + je anders idd instellingsgeld moet gaan betalen lijkt het me eigenlijk beter om er mee te stoppen en op zoek te gaan naar iets waar je wel een toekomst in ziet. De studieschuld wordt misschien wel hoog, maar dit is wel iets wat je hele toekomst bepaalt, wat mij belangrijker lijkt dan wat schulden (die volgens mij ook op een redelijke manier af te lossen zijn).

Als ik jou was zou ik in dat geval met je study advisor gaan praten, en eventueel met contact met DUO opnemen om te kijken wat de beste optie is in jouw geval financieel gezien. Persoonlijk vind ik dat je altijd moet gaan voor wat je gelukkig maakt!

Bedankt, jullie mening helpt al een hoop. Ik ben inderdaad ook een voorstander bij gaan voor wat je gelukkig maakt. Alleen bij mezelf is het moeilijk om dat te zien. Ik ben nog maar 20, wat dat betreft heb ik nog heel wat tijd in mijn leven :slightly_smiling_face:

Ik zou er met je mentor over praten, als je een mentor hebt dan. Of in ieder geval met een volwassene van je universiteit, want hun hebben zoiets vast al een keer meegemaakt. En het is misschien handig om alvast te kijken welke studie je dan wel wil gaan doen.

Als je uit alle banen die bestaan (en net bestaan) mocht kiezen, wat zou je dan het liefste doen?

Je bent nu zo ver gekomen, het zou niet slim zijn om te stoppen! Al heb je volgens jou niks aan dit diploma, het ís een diploma en laat zien dat je al die jaren hard hebt gewerkt. Bekijk het zo: je bent al je geld van afgelopen jaren kwijt aan niks, als je nu je diploma niet haalt. Wat is dit halve jaar nog op de rest van je leven?

Volgens mij kan je wel een soort van papiertje aanvragen als bewijs dat je wel zover bent gekomen met je studie.

Goodlifekim, het is nog minstens anderhalf jaar. Puur omdat ik het niet voor elkaar ga krijgen anders. Ik heb in ieder geval besloten om tot februari een break te nemen, omdat ik overwerkt ben. Ik ga me ondertussen orienteren en een bewijs aanvragen van mijn resultaten tot nu. Ik kan voor een eventuele minor misschien mijn punten gebruiken van deze opleiding en daarmee een half jaar inlopen op andere opleidingen.

Ik heb vandaag wat serieuzere persoonlijkheids en beroepstesten gedaan, waaruit mijn vermoedens van interesse in ieder geval naar voren komen.

Ik zie het in ieder geval niet als een verloren twee jaar, puur omdat ik me deze twee jaren wel heb kunnen ontwikkelen en ik wel degelijk kennis op heb gedaan.

Bedankt voor al jullie lieve/fijne reacties!