Ik weet het niet meer..

Als goed is moet ik het hier plaatsen, als het verkeerd is excuses!

Ik moet even mijn verhaal kwijt…

Aan het het begin van het school jaar vond een jongen mij leuk, nadat hij via dm bij twitter een gesprek met me aanging, vroeg hij al snel me nummer. We hebben toen heel de avond gepraat en de rest van het weekend gepraat. Die maandag op school was ik gelijk al verlegen en durfde hem amper aan te kijken in de klas. Het weekend erna hadden we bij hem afgesproken en we hebben toen bijna amper gepraat, wat heel awkward was. Het kwam ook door mezelf, want ik was zooo verlegen. We hebben toen opzich wel een gezellige avond gehad en naja gezoend enzo… Die zaterdag had hij bijna niet tegen me gepraat, maar ik durfde ook niet tegen hem te praten want ik voelde me anders zo opdringerig. Die zondag middag whatsappte hij opeens een heel verhaal en het kwam er op neer dat hij nog niet echt een relatie wilde en dat hij zich gewoon vrij wilde voelen, dat hij bijvoorbeeld tijdens een verjaardag niet hoefde uit te kijken. 10 minuten later zei die dat hij zich raar voelde en dat hij de hele tijd aan me moest denken en dat hij het niet meer wist, waarop ik op antwoordde ‘we zien wel, we laten het gaan’. 's avonds laat whatsapte hij: ‘Vergeet wat ik zei! Ik vind je leuk en ik ga voor je, geen twijfels niks, I love you’
Maandag ochtend op school was er verder niks gebeurd op oogcontact na en een whatsapp gesprek, dinsdag hetzelfde en woensdag 's ochtends op school voordat de les begon gaf hij me een kus en sloeg arm om me heen en liepen we samen naar het klas lokaal. Mensen hadden het gezien en het ging toen super snel rond dat wij met elkaar zaten, want ik ben niet het type waar zijn vriendengroep mee om zou gaan. Ik ben voor mijn gevoel ook minder waardig in hun ogen. Maar het ging toen dus de school rond en in de klas begonnen twee meiden gelijk al te roddelen. Toen ik in de klas hoorde dat, dat over mij ging kon ik wel huilen, want ik ben een best wel erg onzeker en verlegen meisje. Die avond heb ik nog met hem op whatsapp gepraat en gezegd dat veel mensen negatief over mij waren en dat ik ermee wilde kappen. Dit klinkt nogal afgezaagd, maar opdat moment kon ik het echt niet hebben en wilde echt huilen. Hij is ook de eerste met wie ik zat. Toen waren we er dus mee gekapt en die donderdag hadden we nog wel oogcontact en die vrijdag lachte ik naar hem en hij keek me wel aan maar snel weer weg en lachte niet. Die zaterdag kwam ik er dus achter dat hij met een anders meisje zat, die hij halve week nadat we voor het eerst gepraat hadden, heeft leren kennen. Dit is nu al meer dan een half jaar geleden en ik kan nog steeds niet normaal tegen hem doen, want ben nog steeds verlegen en durf niet tegen hem te praten en in de klas hoor ik er voor mijn gevoel ook niet bij, omdat ik niet veel praat. Terwijl ik wel wil praten, maar ik weet niks te zeggen en ik weet het gewoon niet meer. Ik kom tegenwoordig elke dat chagerijnig thuis van school, alleen omdat ik niet kan “praten” in de klas en er daardoor niet bij hoor… Ik wil ook mooi zijn, kunnen praten, niet verlegen zijn en gewoon blij zijn…

Sorry voor de zoveelste zeur verhaal maar moest het even kwijt!

Ik snap wat je bedoelt ik was/ben van me zelf ook verlegen niet heel erg maar in het begin wel je moet er echt over praten dan voel je je veel beter anders kun je je ouders (broer, zus) vragen om even met elkaar te praten of je moet met iemand praten (kan via school of je ouders geregeld worden) ik heb dat nooit gedaan ik heb het wel gehad maar ik werkte nooit mee ik was toen ook nog heel jong, of misschien naar een andere school dat is wel een hele grote stap…
Maar ik was van mijn school afgestuurd en waar ik nu op school zit ben ik heel erg populair terwijl ik anders altijd heel verlegen was en ben nu helemaal opgebloeid :slightly_smiling_face:

Das wel een hele grote stap maar dat heeft bij mij geholpen maar het belangrijkste is dat je even met iemand kan praten…

Succes!

Ik heb net hetzelfde probleem als jou, ik ben veel te verlegen… Nouja, ik houd dit topic zeker in de gaten voor als er tips komen en als ik tips voor je heb zal ik ze zeker geven

Maak je niet druk om wat anderen ervan vinden
maar hij lijkt me een beetje alsof hij niet weet wat hij wil

Ik heb precies hetzelfde probleem als jij :frowning_face: Ik ben ook best verlegen en ik haat het.
Maar die jongen moet je echt proberen te vergeten. Hij is het niet waard. De hele tijd aan hem denken is tijdsverspilling. Probeer verder te leven en blijf niet in het verleden te hangen. Ga met je vriendinnen uit en heb de tijd van je leven, voordat de tijd weg is. Tijd is de grootste vijand die je ooit kan hebben.
En ik weet het is heel moeilijk om een jongen te vergeten, maar ik heb het ook gehad. Het is moeilijk, maar uiteindelijk is het wel de moeite waard. En als ik het kan, dan kan jij het ook! :slightly_smiling_face: x

Ik probeer er echt aan te werken… Heel erg lief! (:

.