Ik weet het écht niet meer

Hee meiden,
ik weet echt niet meer wat ik doen dus ik dacht misschien kunnen jullie me helpen:)

Ik heb nu al bijna 3 jaar lang slaap problemen. Mijn dag-nacht ritme is omgedraaid en dat kan ik zelf niet meer goed krijgen. Ik heb er pillen voor alleen die helpen niet. Hierdoor gaat het slecht op school, omdat ik meestal veel te moe ben om te leren en als ik 2 uur geslapen heb kan ik echt niet goed een proefwerk maken. Vorig jaar ben ik oa hierdoor blijven zitten.
Al anderhalf jaar zit ik niet lekker in mijn vel en het wordt steeds erger. Vorig schooljaar had ik er al een beetje last van alleen toen had ik echt de raarste mentor ever, dus heb ik er niet met iemand over gepraat. Met mijn ouders kan ik ook echt niet praten en we hebben alleen maar ruzie. Omdat mijn 4 beste vriendinnen nog met zn allen in mijn oude klas zaten en ik in een kut klas kwam voelde ik me nog kutter. Met mijn mentor van dit jaar kan ik het echt ontzettend goed vinden en zij merkte al meteen dat het niet zo goed ging. Ze probeerden veel met me te praten, maar ik kan zo ontzettend slecht over mijn emoties praten dat er echt niks uit kwam, terwijl ik dat wel wilde. Ik heb bij een maatschappelijk werkster gezeten, die heeft me doorgestuurd naar de ggz en ik zit nu ook bij jeugdzorg. Nu heeft mijn mentor het een beetje uit mij kunnen krijgen en ze weet nu bijna alles. Ze heeft me heel het jaar echt super goed geholpen, alleen nu is ze ziek en mag ze niet meer komen werken. Ik heb nu een nieuwe tijdelijke mentor gekregen en die is ook echt super aardig, alleen toch niet zo als mijn oude. Ik vind het heel moeilijk om aan haar uit te leggen wat er allemaal aan de hand is. Nu heeft een van mijn vriendinnen vorige week te horen gekregen dat ze kanker heeft, dus daar zit ik nu ook echt mee. Mijn hoofd ontploft echt. Ik kan nu nergens over praten terwijl ik dat zo graag zou willen, want ik hou dit echt niet meer vol. Ik voel me al een jaar elke dag verschrikkelijk en ik heb nog steeds geen echte hulp gehad. Mijn mentor had me doorgestuurd naar de dokter omdat ze dacht dat ik een depressie had en dat dacht de dokter ook, alleen hij heeft me weer doorgestuurd naar de ggz en daar heb ik nog steeds niks van gehoord
Nu heb ik tentamen week en ik moet echt goede punten halen anders moet ik naar een andere school, maar het lukt me echt echt niet. Ik ben echt dood op en ik wil dit echt niet meer. Ik heb me echt nog nooit zo slecht gevoeld als nu.
Weten jullie wat ik nou moet doen? ik wil hier zo graag vanaf.

Aw, wat heftig! ):
Nja, ik weet het eigenlijk niet zo goed. Het lijkt me dat praten het beste helpt. Kun je geen contact zoeken met je oude mentor of is die daar te ziek voor? Of die 4 beste vriendinnen van vorig jaar? Heb je daar nog contact mee?

Ja praten is idd het beste, alleen dat kan ik dus echt niet. Ik weet echt niet hoe ik alles moet vertellen, mijn hoofd is echt een grote warboel. Met mijn oude mentor heb ik deze week al een keer gebeld, alleen ik wil haar ook niet te veel lastig vallen want veel kan ze nu ook niet voor me doen. Mijn beste vriendinnen zijn echt super lief en weten ervan, alleen bij hun lukt praten over mezelf ook echt niet.

Mijn school doet trouwens ook echt of ik nu nog normaal kan leren, ze zeggen dat het geen zin heeft om nu tentamens te verzetten maar zo ga ik het echt niet redden. Als ik naar een andere school moet weet ik zeker dat het nog slechter gaat

Misschien eerst voor jezelf op een rijtje zetten wat je allemaal kwijt wilt en eventuele oorzaken op een rijtje zetten? Als je het al duidelijk opschrijft word het misschien minder? Aangezien je zegt dat het zo’n warboel is in je hoofd en je er niet goed over kunt praten.

Oh … Het klinkt misschien heel suf, maar het kan helpen een soort van ‘dagboek’ bij te houden. Je hoeft dan niet geordend te schrijven, maar kunt gewoon kwijt wat je kwijt wil. En vaak kun je als je dingen opschrijft alles wat meer ordenen zodat er minder een chaos in je hoofd is. Ik weet natuurlijk niet of het helpt bij jou, mij heeft het vroeger heel erg geholpen.

misschien wel een goed idee, zou het proberen:) ik wil gewoon f***ing een keer hulp, ze zeggen allemaal jaa ze kan hier niet alleen uitkomen blabla, maar er gebeurt nu nog steeds niks

Ik heb hetzelfde slaapprobleem, en slik sinds kort melatonine ervoor, maar ik weet niet echt of het nou helpt of niet. Verder heb ik door de jaren heen echt SUPER veel tips verzameld: kom rond een uur of 11 echt al in de ‘slaapmodus’. Pyjama aan, tandenpoetsen etc., door alleen al in een andere fase te komen help je je hersenen eraan te herinneren dat je binnenkort moet gaan slapen. Verder geen fel licht voor je gaat slapen (dus ook niet nog even snel op twitter kijken op je iphone als het licht al uit is), maak je kamer zo donker mogelijk, en geef het vooral niet te snel op! Ik lig soms 2 uur te luisteren naar radio 538, niet omdat ik de muziek nou zo super vind, maar dat gepraat is soms zooo saai dat ik gewoon langzaam in slaap val haha. En verder maak ik altijd de fout om dan in het weekend weer superlaat te gaan slapen en dan weer om 1 uur op te staan, zodat het hele ritme dat ik in de week heb gecreëerd weer weg is. Dus ook in het weekend niet te laat naar bed en ook gewoon op een normale tijd opstaan! Verder herken ik me echt heeel erg in de rest. Als je zo weinig slaapt raak je als het ware in een soort… zombiemodus. Je kan je niet meer focussen, en soms ben ik zoo moe dat m’n ogen gewoon wegdraaien als ik me probeer te concentreren. Verder zit ik echt precies in dezelfde situatie als jij met de dokter, en het doorverwijzen en het nu niet meer weten wat te doen omdat je maar zit te wachten. Bij mij helpt het heel erg om te denken: over 3 weken is het gewoon voorbij en dan kan ik 6 weken niks doen en overdag slapen en niet-leren. Het is niet echt geweldig, maar toch helpt het mij wel. Verder mag je me altijd noten, want ik weet in wat voor kut-situatie je zit, dus als je echt behoefte hebt om met iemand te praten stuur je me maar iets! (:

awh dankjewel! Ik heb ook melatonine, maar ik houd mezelf ook wakker dus helpen doet het niet echt. 's avonds word het meestal iets helderder in mijn hoofd en denk ik na over alles, want dat lukt me dan beter. Met dat weekend heb ik ook, ik ga te laat uit met mn vriendinnen en verpest dan weer heel mn ritme. Ik weet dat ik dat niet moet doen maar ik heb ook geen zin om een van de weinige leuke dingen hierdoor ook niet meer te doen. Ik zal eens proberen ook zo positief te denken haha, hoop dat het bij jou ook allemaal goed komt!

heeft iemand nog een idee? sorry ben een beetje wanhopig haha, zou ik mijn nieuwe mentor mailen of ze morgen even met me wil praten? vind haar namelijk wel heel aardig en ze is ook nog maar 25 ofzo, dus voel me wel op mn gemak bij haar

Misschien is het toch echt beter om naar een psycholoog te gaan? Voor eerstelijns psychologen zijn er (meestal) geen enorme lange wachtlijsten.

Bij de ggz zit ik al bij een psycholoog, alleen dat schiet dus echt niet op, mijn laatste afspraak is al weer 2 maanden geleden en mijn ouders hebben al vaak gebeld voor een nieuwe. slaat echt nergens op

Ik zit er nu echt zoooo doorheen. Zo hoeft het van mij echt niet meer, als jullie begrijpen wat ik bedoel…

^Kun je niet anders op zoek gaan naar een psycholoog buiten de ggz. Ggz psychologen zijn dacht ik meestal tweedelijns en dan kun je anders proberen om in de wachttijd een eerstelijns psycholoog op te zoeken zodat je toch nog hulp krijgt.

Ik zit zelf ook bij een eerstelijns psycholoog sinds kort, die niks te maken heeft met de ggz en ik kon er al heel snel bij terecht.

En ik snap het, ik weet hoe dat voelt, helaas.

je kan toch alleen gaan? heb ik ook gedaan!

Hee meis!
Wat vervelend voor je.
als ik dit zo lees dan klinkt het ook heel erg depressief enz (srry dat ik het zeg)
maar als ik jouw was zou ik wel nar je ouders gaan en het uitleggen wat je allemaal dwars zit. als je vriendinnen het neit weten zal ik het ook zeggen ook nu het slecht gaat met je vriendin hun staan als goed is voor je klaar.

Heel veel succes xxx

Het meeste weten mijn ouders ook hoor! dat heeft mijn oude mentor aan ze verteld omdat ik dat zelf niet deed haha, en dat van mijn vriendin weten ze ook. Ik denk zelf ook echt dat ik depressief ben en dat heeft mijn huisarts ook gezegd, alleen moet ik daarvoor naar de ggz. Ik ga zometeen naar mijn mentor denk ik, wil even met iemand praten