Ik weet geen uitweg meer?!

Hallo,
Ik woon thuis met mijn vader moeder en broertje en ik ben 14 jaar. We hebben altijd leuke jaren gehad, natuurlijk wel af en toe wat woorden maar dat heeft bijna iedereen wel. Een jaar terug ongeveer werd de relatie tussen mij en mijn ouders echt steeds slechter… Gisteren was het weer raak, ik was die avond niet helemaal fit en ik had buikpijn, toen ik snachts moest huilen van de pijn durfde ik al eigenlijk want ik was bang dat ik ze wakker zou maken , dus er kwam heel zacht gesnik. Toch hoorde mama en papa het en mama kwam naar mijn kamer toe, pakte mijn deken en kussen en andere spullen die je nodig hebt om te slapen. Ik schrok natuurlijk en was bang. Ze gaf me een paar petsen tegen mijn hoofd en ze zei tegen mij; hier krijg ik losse handjes van hè?! Ik zei op dat moment niks en ik kon alleen maar huilen. Ze zei dat ik beneden moest gaan slapen en ze zei dat ze een hekel aan me had en dat ik naar een internaat moest. Zon ruzies zijn er heel vaak sinds een jaar geleden , ik dacht toen veel aan zelfmoord , nu denk ik meer aan weglopen en ben dan ook van plan om morgen na school niet meer thuis te komen…2 vriendinnen weten dit.
Kan iemand mij alsjeblieft helpen?
Groetjes AnoniemMeisje

wow… dit is zeker niet normaal? Gebeurd dit zomaar uit het niets sinds een jaar geleden?

Wtf… Ik zal hulp zoeken hoor.
Als je het met vrienden heb overlegt, kun je misschien vragen om even bij hun te blijven totdat er een duidelijkere oplossing is.

Het is echt niet normaal dat je moeder zich zo gedraagt tegenover jou. Misschien is melden bij een contactpersoon op school een optie ?

Wow dat is inderdaad echt niet normaal nee, volgens mij heeft je moeder zelf problemen die ze op jou afreageert, dit ligt echt zeker niet aan jou. Zoek hulp, praat er met iemand over op school ofzo.

toen begonnen ze dat ik een grote mond had ofzoiets, maar het slaan vind ik minder erg als de woorden zoals daarvoor hebben we je niet op de wereld gezet, je bent niet normaal , ect

. Hier heb ik ook over na gedacht alleen dan gaan ze misschien wel me uithuisplaatsen, daar ben ik tenminste bang voor, en oookal doen Ze zo het zijn nog steeds m’n ouders van wie ik houd x bedankt voor al jullie reacties en hulp

je kunt het altijd nog aangeven dat je niet uit huis wilt. Maar verder gaan en geen hulp zoeken zou ik zeker niet doen! Als dit gebeurd sinds jij een “een grote mond hebt” god mag weten wat ze over een jaar met je doen?! Beter zal het niet worden

misschien jeugdzorg? Daar ben ik heel bang voor

Ik denk ook niet echt dat ze je zomaar uit huis kunnen plaatsen, je hebt immers niks misdaan? Kindermishandeling is trouwens bij wet hartstikke verboden dus iedereen zou dan achter jou staan lijkt me.

School kan jou niet zomaar uit huis plaatsen. Ze kunnen jou wel helpen of in contact brengen met iemand om jou te leren hoe je moet reageren in zulke situaties. Je moet goed nadenken over wat het beste voor jou is, misschien kan een instantie jou helpen om een band met je ouders opnieuw op te bouwen. Doen jouw ouders ook zo tegen je broertje? want dit klopt natuurlijk van geen kant…

sterkte ermee meissie ! :sob::muscle:

. Ik zit nog niet in de puberteit daarvoor zit ik onder behandeling bij de dokter omdat het gevaarlijk kan zijn als je dat niet komt, bij mij verwachten ze rond m’n zestiende…dus aan de puberteit ligt het niet maar ik snap wat je hedoelt

Was het echt slaan of meer een opvoedende tik?(niet dat ik die goedkeur, maar dat klinkt al anders). Ik snapte ook nooit wat ik fout deed tijdens mijn puberteit(14-15 jaar), maar nu ik iets ouder ben, heb ik wel door dat ik afentoe mijn moeder kon irriteren op manieren die ik toen nog onbewust deed. Het is nog altijd niet oke wat ze deed, maar ik snap Ana wel. Meestal heb je op die leeftijd nog niet door wat je fout doet. Probeer eens met haar te praten over die avond. En probeer haar eens te zeggen dat die woorden je kwetsen. En dan rustig! Dus niet met een boze/beschuldigende stem. En ik spreken in de ik-persoon, dus niet: jij doet dit, maar ik vind het vervelend dat. En probeer opbouwende kritiek die zij daarbij naar jou uit serieus te nemen, zonder je gekwetst te voelen. Bij mij heeft het enorm geholpen toen ik zei dat ik die woorden als mijn waarheid beschouwde en ze mijn zelfvertrouwen enorm omlaag hielp.

Huh? Wat heeft dat met puberteit te maken. Ik zeg dat ze je niet uit huis kunnen plaatsen omdat je niks hebt misdaan? Je moeder is de enige schuldige want zij doet iets wat verboden is, namelijk jou slaan.

Lijkt me niet echt van toepassing bij haar verhaal. Dus als je kind s’ nachts huilt kan je haar een ‘‘opvoedende tik’’ geven?

. Nee ik heb wen beetje het gevoel dat ik minder ben tegenover hem, bedankt voor je fijne reactie x

O god… nou ik doe opleiding jeugdzorg en ze kunnen je wel uit huis plaatsen als je 14 bent en als dit erger wordt.
als je het niet op kunt lossen met je ouders dan zou ik idd ook een contactpersoon zoeken want dit kan je niet zomaar laten gebeuren.

Waarom moet zij uit huis als het haar moeders schuld is? Lijkt me toch eerder dat ze die moeder aanpakken. Je word echt niet zomaar 1 2 3 uit huis geplaatst.

bedankt voor je reactie (en ookvan de rest x

Nee dat gebeurd ook niet zo snel, maar zoals ik al zeg, als het erger word en het echt mishandeling word en ze verteld dat ook aan mensen en er word actie ondernomen, KAN ze het huis uit worden geplaatst naar bijv een pleeggezin omdat dat veiliger is voor haar, niet omdat ze er niks aan kan doen.