ik weet echt niet wat ik moet denken

Hee meiden,

Het is nu ong 2 weken uit met mijn vriend na een relatie van een jaar.
We waren dol op elkaar, alleen ik was bang gekwetst te worden en vertrouwde hem niet waardoor er veel gedoe ontstond op app. Het kwam vaak verkeerd over. In persoon was het altijd heel leuk.
Hij deed altijd erg zijn best, maar had gevoel dat het toch niet werd gewaardeerd dus op een gegeven moment wou hij me niet meer overtuigen. Juist toen begon ik hem wel te vertrouwen, maar hij geloofde me niet en hij geloofde dat we altijd gedoe zouden houden, dat er niets zou veranderen. Hij had het er erg moeilijk mee.
Hij nam meer afstand en zag geen toekomst meer de laatste maand, omdat we in een vicieuze cirkel waren beland, we hadden niet echt gedoe meer over iets meer gewoon veel twijfels dat het altijd zo zou blijven. We hebben veel samen gehuild de laatste maand. Hij zag me ook niet meer echt als zijn vriendin, omdat hij niet wist hoe het ooit goed moest komen. Ik hield nog hoop.

Uiteindelijk ging het uit. Samen uitgemaakt, wel zijn initiatief. Hij was wel helemaal overstuur en vond het moeilijk maar gaf ook niet meer de juiste manier om me omdat hij geen toekomst zag door het gedoe.Hij zei dat hij het verschrikkelijk vond me kwijt te raken.
Nu is het 2 weken uit en hij heeft gemene dingen tegen me gezegd als: Ik ben intens gelukkig, ik vind het heerlijk om vrijgezel te zijn en geen rekening te houden, ik mis niets aan je, ik voel me opgelucht en vrij. Hij wil ook komende jaren geen vriendin zei hij. Hij rookt nu opeens weer super veel terwijl hij alleen rookte als hij dronk en nu hele dag door en wil nooit meer contact met me.
Ik kan niet geloven dat hij dit meent ook al denk ik het wel. We waren alleen zo dol op elkaar, en ik denk dat het gedoe van de laatste tijd heel zijn beeld heeft veranderd van mij, want hij verwijt mij dingen en is opeens boos op me om niets, terwijl hij me altijd lief vond.
Het is een ontzettende gevoelige en lieve jongen en dit ligt totaal niet in zijn karakter. Ik heb nu al een poosje geen contact meer en ik ga ook geen contact meer nemen.
Het punt is dat we echt heel goed bij elkaar passen, maar dat hij nooit waardering heeft gevoeld en daardoor is veel gedoe gekomen.

Ik heb er al maanden spijt van, maar hij gelooft het niet. Ik denk echt dat we bij elkaar horen. We hadden echt zoveel lol samen en we hebben niet irritaties over de ander karakter of ruzie over grote dingen. Meer mijn onzekerheden en die zijn nu weg.

Ik heb het gevoel dat ik alles heb verpest… Wat denken jullie ervan? Is het een fase van opluchting omdat het gedoe over is, want dat voel ik ook. Of is hij al over me heen?
Is het misschien een goed plan om over iets meer dan een maand weer even contact op te nemen als het bij ons beide is gezakt en we na hebben kunnen denken? Misschien een drankje doen om bij te praten

Ik denk dat hij misschien inderdaad deels blij is dat hij van het gedoe af is. En dat hij niet moeite steekt in jou terwijl je hem kennelijk niet het gevoel gegeven hebt dat je dat gewaardeerd hebt. Als ik eerlijk ben, zou ik me zo ook voelen.

Verder denk ik dat het gemeen doen en zich ineens anders gedragen van hem, een stukje verwerking is. Ongeacht of je nou lang of kort een relatie gehad hebt met iemand, je bouwt hoe dan ook een speciale band op. Op het moment dat je die band verbreekt, kom je in een rouwproces. Boosheid hoort daar ook bij. Ik denk dat dat het een beetje is, en ik denk dat het goed is dat je even afstand genomen hebt. Als hij er weer aan toe is, zoekt hij wel weer contact met je (of niet, misschien heeft hij er geen behoefte meer aan, maar dat weet ik niet). En dan kun je het wel weer proberen uit te praten.

Voor nu zou ik gewoon lekker goed voor jezelf gaan zorgen. Het feit dat je hem meer bent gaan vertrouwen is heel goed, daar mag je trots op zijn, want volgens mij heb je wel een beetje last van bindingsangst als ik het zo hoor. En dan is dit echt een stap in de goede richting. Maar probeer niet teveel te denken aan “wat als we het weer wel goed kunnen maken” want dan blijf je misschien op hem wachten terwijl dat helemaal voor niks is…
Sterkte ermee, meis!

Bedankt voor je reactie. Je zegt een beetje hetzelfde als vriendinnen tegen me zeggen. Ik ben gewoon heel erg bang dat hij me compleet zat is. Hij zegt dat hij me nooit meer wilt spreken, behalve als we elkaar toevallig tegenkomen en dat hij rust wil. Hij doet alsof hij opeens niet meer om me geeft. Terwijl hij tijdens het uitmaken helemaal overstuur is. Voor mij was het ook opluchtend om van het gedoe af te zijn, maar ik zeg ook niet zulke dingen tegen me. Hij heeft ook geen goede reden om boos op me te zijn. Hij wil gewoon echt compleet als vreemden verder. Ik vind het vooral erg lastig omdat ik weet dat als we nu fris in een relatie zouden stappen het zou werken, omdat ik precies weet wat ik fout heb gedaan en dat nu echt anders is al een poos. Hij ziet dat alleen niet. Ik ben echt bang dat hij me vergeet. Hij is sowieso vergeten hoe leuk ik ben :sunglasses: Ziet vooral de negatieve dingen. En het kan toch niet dat je helemaal niets mist na een jaar. Helemaal niets

Hebben jullie nog ideeen hoe ik het nu aan moet pakken met hem? denken jullie dat hij ooit nog normaal tegen me gaat doen?

Jeetje echt rot voor je dat hij dat zomaar zegt na 2 jaar. Ik denk dat hij het doet omdat hij er veel moeite mee heeft en zich daarom probeert groot te houden en zichzelf tevreden houden met het feit dat het nu uit is, en daarom dat soort dingen gaat zeggen. Ach meis, deze jongen is het niet waard. Je hebt nu iets moois afgesloten en nu is het tijd om open te staan voor nieuwe mooie dingen.

Succes!

Ik hoop toch nog soort van dat het goed komt, ook al is het misschien dom. Ik had denk ik Bindingsangst, en ik ben helemaal niet zo moeilijk. Aan het einde ook niet meer, alleen toen was het al te laat. Ik zou nu echt niet meer bepaalde dingen zeggen en bepaalde problemen maken die ik eerst wel deed. Denk alleen dat hij er helemaal klaar mee is. Ook al hield hij echt heel veel van me, elke andere jongen had het eerder opgegeven denk ik…

Ik heb ook zoiets met een jongen gehad, echt super lullig deed die daarna.
Ook omdat ik niet zoveel actie ondernam, alleen op t laatste moment maar toen was het al te laat.
Dat van hem en mij is nu dik een maand terug en hij heeft nooit meer wat gezegd, ook niet gefeliciteerd toen ik jarig was etc.
Ik denk wel nog steeds van; wat als… en ben echt benieuwd hoe hij erover denkt.
Maar ik probeer hem maar te vergeten.

Denk dat dat ook het beste voor jou is of hij moet nog tegen jou beginnen te praten.
Heb ooit gehoord dat vrouwen het er in het begin moeilijk mee hebben en het daarna best snel beter gaat, en bij mannen andersom, in het begin heel cool doen en later spijt hebben.
En wie weet wat hij doet als je hem een keer in het echt ziet

Zo hee, dat is wel heel hard, niet eens feliciteren. Hij wou dan nog wel met me bellen toen ik geslaagd was even, en hij wil weten of ik mijn studie binnenkom maar verder nooit meer contact behalve als we elkaar tegenkomen. Alleen hij doet echt totaal uit karakter, normaal zou hij echt nooit zo doen en hij doet ook heel overdreven. Dat hij komende jaren geen vriendin wil en intens gelukkig is en helemaal niets mist. Vind ik een beetje overdreven klinken

Tja, ik denk dat je hem het beste kan geven waar hij om vraagt; rust.
Dus vooral geen contact zoeken en zo, want dat wil hij nu juist niet.
Als hij uit zichzelf begint te praten, oké, maar anders niet.
Ik zat in jouw vriend zijn situatie toen het uit ging met mijn ex, en mijn ex bleef maar contact zoeken en bellen en smsen, terwijl ik had gezegd dat ik de komende maanden gewoon even rust wilde.
Maar doordat hij zo vreselijk bleef pushen, werd ik helemaal gek van hem, en toen heb ik besloten dat ik echt nooit meer contact wilde.
En ja, toen riep ik ook dat ik nooit meer een relatie wilde. (Wat ik vooral zei omdat ik het anders zo lullig vond klinken…)

Ja, maar hij wil geen vriendin omdat hij nu gwn zin heeft even geen rekening rw houden met iemand en gwn even vrij rw zijn, niet met meisjes, want zon type is hij niet, maar gwn even veel tijd met vrienden enzo. En ik was het er mee eens dat het uitging, ik heb dus sowieso amper contact nog opgenomen en nu al meer dan een week helemaal niet. Dus hij heeft niet echt een reden om al die dingen te zeggen zeg maar. Ik heb namelijk helemaal niet gepusht, en hij was juist helemaal overstuur toen het uitging. Ti’s allemaal totaal niet zijn karakter. Ben wel van plan over een paar maanden, 2 ofzo even te vragen hoe het gaat of even bijpraten, als hij dat ook wil

Ik kan me dat van hem goed voorstellen eigenlijk, dat hij gewoon even tijd voor zichzelf wilt.
Dat zal waarschijnlijk gewoon zijn manier van verwerken zijn, omdat je zegt dat hij zo overstuur was.
Maar meestal als mensen zo’n manier van verwerken hebben, (compleet negeren, gemeen doen, geen contact willen…) doen ze dat omdat ze niet van plan zijn om ooit nog met die persoon verder te gaan.
Dus op zich kan je wel proberen om later nog contact te zoeken, maar ik zou het niet verstandig vinden om heel veel hoop te houden zeg maar…
Want het komt op mij over alsof hij er wel klaar mee is.

Ja, daar ben ik ook bang voor. Tis gwn heel naar omdat ik weet dat ik het verpest heb en hem heb weggejaagd. En ik weet dat ik dat echt nooit meer zou doen. Ik weet dat ik hem heb gekwetst, en dat hij zo ontzettend veel van me hield. Maar hij kon het niet meer. Tis raar dat je zoveel voor iemand kan betekenen en een week later niets voor ze bent. Ik dacht dat we meer waren dan dat. Maar je hebt gelijk hoor, ik denk niet dat hij het nog wil. Toch hoop ik erop, terwijl ik zelf ook niet denk dat ik het zou kunnen

ik vind dat die jongen meer moeite voor je moet nemen als hij je echt wil en echt verliefd op je was zou hij je niet zo makkelijk laten gaan dus ik denk dat je gewoon afstand moet houden en dat het beste is. Ik weet dat het moeilijk is.

Hij heeft me totaal niet makkelijk laten gaan hoor, hij heeft voor me gevochten ook al duwde ik hem vaak weg. Ik was ook vaak lief en gezellig hoor, hij was echt helemaal gek op me en zelfs aan het einde toen we eigenlijk geen hoop hadden omdat we niet uit het negatieve konden komen hebben we het nog geprobeerd. Elke andere jongen had me veel eerder laten gaan. Ik weet iig wel dat ik nooit meer zo ga doen

Da’s echt een deel van het verwerkingsproces. Ik heb dat ook gedaan na een relatie en nu vind ik dat best erg van mezelf. Het is gewoon makkelijker om boos te zijn, dan echt te rouwen om je gebroken relatie.

Ti’s vooral gemeen, omdat hij zou moeten weten hoeveel dit me pijn doet en omdat hij toen het uitging nog veel om me gaf. Ti’s lekker makkelijk voor hem om mij dingen te verwijten maar ik geef mezelf ook de schuld, niet voor alles, maar voor groot deel wel. En ik baal er al van dat ik zon lieverd heb laten lopen. Ti’s alsof we njets waard waren. Maar ik weet hoeveel hij van me hield. Ik snap er niets van

Wat vinden jullie ervan als ik bijvoorbeeld na 1,5 maandje geen contact contact met hem opneem, gwn even bijpraten geen bedoelingen. Misschien een drankje doen om bij te praten. Dan heeft het bij beide een beetje kunnen zakken en hebben we kunnen nadenken

Als een relatie eindigt, is dat altijd lastig. Het brengt veel emotie met zich mee. Zowel opluchting als verdriet, als boosheid en ongeloof. Hij hoeft zijn best niet meer te doen om, jou in dit geval, tevreden te houden. Dat hij het op deze manier heeft verwoord, is niet zo handig, maar ik kan me zijn reactie heel goed voorstellen. Mijn advies is: verbreek het contact, zet zijn social media even stop en neem tijd voor jezelf. Het is over en dat is vervelend, maar ga voor jezelf.

Geen goed idee. Het is uit. Jullie zijn niet meer samen. Geen deel meer van elkaars leven. Laat hem los, hij wilt geen contact en met jou afspreken/zijn.

Maar hoe kan hij naar een jaar opeens helemaal niets meer met me te maken willen hebben. Ik weet dat het uitgaan nu voor het beste was, maar het was niet om redenen die op lange termijn niet op te lossen zijn. Hij hield zoveel van me en gaf zelfs nog veel om me toen we het uitmaakten. Hoe kan ik dan opeens helemaal niets meer voor hem zijn? We waren zo close