Ik weet dat het beter is zo, maar het doet pijn....

Beste lezers,

Het is nu drie weken geleden dat ik hem voor het laats heb gezien…Toen was alles nog goed, al moet ik toegeven dat ik gedurende de relatie er bij mij een paar twijfels waren. Maar nadat hij mij een liefdevolle kus gaf meteen verdwenen waren… Het voelde goed, het voelde echt, zoiets had/heb ik nog nooit gevoeld…

Maar nu is het voorbij… Mijn avontuur is afgelopen, en met een onafgesloten eind dat maakt het verwarrend, moeilijk en pijnlijk… Hij negeerde me via watsapp,beantwoorde mijn telefoontjes niet, en nam niet de moeite om me te zien(ik woon 100 m verder op) ik had daar mijn twijfels en irritaties over, lag ze voor en het was klaar… Hij negeerde me en zei dat ik raar deed en dat het mijn schuld was…

een paar dagen laten vroeg ik of we konden afspreken, om het er over te hebben. Maar hij had besloten om mij een tijd niet meer te zien… Ik legde me er bij neer, en zat een paar dagen zwaar in een dip… Ik had mijn opleiding laten verwateren, mijn lichaam in de steek gelaten…

De afgelopen dagen ben ik mijzelf zo tegen gekomen, ik ben weer goed aan mezelf aan het werken en ik merkte, dat ik niet IK was in de relatie. Misschien is dat wel de reden dat deze relatie is verbroken, en dat dat de reden is waarom hij zo afhoud en het wel prima vind zo… Maar een ding weet ik nu wel, ik ben er sterker van geworden en hij en ik horen niet bij elkaar. Ik was verblind, verblind door de liefde, door hem, en nog steeds heb ik een zwak, een verdriet, een gemis, maar het is beter zo.

Het is alleen zo moeilijk om het af te sluiten, ik mis hem, ik mis hem, ik mis hem…

Nu heb ik een lang bericht gestuurd,waarin in schrijf dat ik er verdrietig van ben, maar dat ik weet dat het beter is zo, en dat ik om hem geef en hem geluk wens met al zijn toekomst plannen.

Maar het doet gewoon pijn dat hij niets van zich aan mij heeft laten horen, en me negeert terwijl ik niets verkeerd heb gedaan, alleen gezegd dat ik het niet leuk vind dat hij mij negeert…

de maanden met hem waren bijzonder, en ik heb er veel van geleerd en ik zal hem missen, en ik hoop hem te kunnen vergeten…

liefs…

sterkte!
Probeer ook nog steeds mijn ex te vergeten, maar ik mis hem zo. En het is zo’n klote gevoel. Hoop dat je erover heen komt.
x

Mooi geschreven!
Wat een vervelende situatie… Ik weet dat het super cliché is en waarschijnlijk ben je het nu nog niet met me eens, maar tijd heelt alle wonden. Soms kan dat lang duren en dat is natuurlijk enorm balen… Ik vind ook dat hij niet echt netjes met jouw gevoelens om gaat. Gelukkig begin je nu wel in te zien dat je beter af bent zonder hem. Neem de tijd om jezelf te leren kennen. Wees lief voor jezelf. Nog een cliché zin: er zwemmen genoeg vissen in de zee. Uiteindelijk kom jij je droomprins tegen die jou dit alles doet vergeten. Blijf sterk!

Hij heeft al het recht om het uit te maken maar hij heeft het enorm lullig aangepakt. Dat vind ik erg respectloos.

Ik herken dit heel erg. Ik vond het ook erg lastig om te begrijpen hoe hij zo snel een omschakeling kon maken. Van zo close, naar zo afstandelijk.

Met zijn gedrag verdient hij het eigenlijk niet dat jij zo verdrietig bent. Dat maakt het natuurlijk niet echt makkelijker, maar probeer dat wel te realiseren. Je wordt hier uiteindelijk alleen maar sterker van.