ik voel me zoooo kut en verdrietig =C

oke, ik wil gewoon even mijn hart luchten omdat ik het verder niemand durf te vertellen hoe ik me voel.
kheb net ruzie gehad met mijn ma… ik was de was vergeten op te hangen… maar dan zegt ze gelijk ‘waar zijn je hersenen gebleven?’ en verder maakte ze ook opmerkingen van ‘je bent dik’ en ‘als je volgend jaar terugzakt naar havo dan is dat echt beschamend! je hebt dan geen toekomst! kom dan niet bedelend naar mij toe’ maar soms is het zelfs zo erg dat ze me lelijk noemt!

normaal kan ik dit alles wel aan door te negeren (ik ben best wel een harde, dus ik kan mensen makkelijk negeren), maar dit zegt ze echt al sinds ik in de puberteit zit! ik kan het nu gewoon echt niet meer aan! ook omdat het zo slecht gaat met mijn cijfers… ik stress echt helemaal uit nu! ik durf er niet met iemand over te praten, want mijn ma is niet slecht ofso, ik heb het soms echt gezellig met haar en ben echt blij met haar als moeder… maar op zulke momenten heb ik het echt gewoon gehad met haar!

ik vind mezelf trouwens niet eens lelijk en dik… mijn bmi is 22 das toch goed?
dankjewel voor het lezen ^^

Hoe kan je je bloedeigen dochter nou lelijk noemen.
Misschien moet je tegen haar zeggen, dat het geen zin heeft om zo boos op jou te worden. Aangezien je cijfers dan alleen maar onderuit gaat, dus ze duwt je gewoon de verkeerde richting in. Wat zegt je vader hier van?
Sterkte!

^
inderdaad.

nou volgens mij weet mijn pa hier niks van… want maar ik laat ook meestal niet merken dat ik het erg vind… en mijn ma verteld natuurlijk niet wat ze allemaal over me heeft gezegd als we ruzie hebben… maar nu stort ik gewoon echt helemaal in…

omg ik keek net in de spiegel, ik moest lachen om mijn eigen gezicht omdat ik er echt beroerd uitzag O_o

ik ga er wel een keer met haar over praten, maar hoe begin je zoiets? ik zie haar er voor aan dat ze me keihard uitlacht en dat ze het aan iedereen gaat doorlullen >> tenzij ze nu opeens mijn kamer inloop en me jankend voor mijn computer ziet xD maar ze ligt nu te slapen, ik was eigenlijk van plan om met mijn pa te praten maar die is net de deur uit >>

Als ik jou was zou ik even tot morgen wachten, of tot je vader thuis komt, en het er idd met hem over hebben ^^

Maar mijn vader zegt ook nogal van die domme opmerkingen, niet dat ik lelijk ben ofzo, dat zegt ie dan weer nier, maar bijv. in een keer boos worden, en schreeuwen voor niks, maar dat komt omdat hij niet weet hoe hij met een puber meisje om moet gaan, bij jou is dat mischien wel hetzelfde ^^

Je kunt natuurlijk ook een serieus gesprek aangaan met je moeder, en laten merken wat je echt vind, met te beginnen “mam, we moeten praten, ik vind het niet leuk de dingen die je tegen me zegt” ofzoiets…

Of natuurlijk gewoon negeren, het gaat toch wat je van jezelf vind ? Niet wat je moeder vind, eerst had mijn moeder ook vaak kritiek op hoe ik me kleede, wat me nogal onzeker maakte, maargoed, nu ben ik 18 en zeg ik bij mezelf “ik kleed me hoe ik wil”. Dus moet jij bij jezelf zeggen “ik ben mooi, niet dik, en het maakt me niks uit wat mijn moeder van me vind”

Succes !!

thank youuuu C= ik ga er morgen over praten… ze weten idd niet hoe ze een puber moeten opvoeden… het is dat ik niet zo lastig ben xD word morgen denk ik lastig >> kweet echt niet wat ik allemaal moet zeggen over hoe ik denk >> zij denkt dat alles heb wat ik wil en dat ik gelukkig ben, ben ik ook! maar kvind haar op sommige punten geen goede moeder voor me is…
haha oke mijn jankbuien zijn nu wel over xD hoop ik…

Haha, ik hoop het voor je ! Je moet gewoon zeggen wat je precies voelt, anders schrijf je het even op een papiertje, zodat je ong weet wat je moet zeggen morgen. Wel vertellen hoe het gegaan is hè …

Volgens mij zit jou moeder zelf ook niet zo heel lekker in haar vel. Maar inderdaad, zoals al gezegd is : Praten is altijd de beste oplossing. Als je moeder zich echt als de volwassene gedraagt, gaat ze gewoon met jou zitten om het hier serieus over te hebben. Dat is toch op z’n minst haar taak als moeder. Of zoals ook al gezegd is, misschien eerst met je vader praten als dat fijner is, daarna kan je met je moeder praten, of eventueel je vader met haar laten praten.

Of als je praten niet fijn of makkelijk vind, dan schrijf je een brief?

haha probleem is dat ze niet goed zijn in nederlands xD we zijn chinees… ik zit nu al te bedenken hoe ik het gesprek moet beginnen… misschien moet ik het gewoon kort en duidelijk zeggen en dan kijken wat zij er allemaal op te zeggen heeft ofso…

volgende x als ze weer zoiets zegt, moet je zeggen dat het je pijn doet dat ze zulke dingen zegt, dat ze dr mee moet kappen…
dat je daardoor echt niet beter gaat presteren maar je je allemaal slechter er door voelt, je hebt haar steun juist nodig

vertel je morgen dan ff hoe het is gegaan, ja niet dat ik al sinds het begin ofzo zit te posten, maar ben gewoon benieuwd:)

haha, kheb net gezegd dat ik me echt heel kut voelde over haar opmerkingen… ze zei dat ze al die dingen heeft gezegd omdat ze niet wilt dat ik dik word… en met lelijk bedoelde ze dat niet op die manier… maar ik word echt super snel bruin, ze is bang dat ik nog meer in de zon ga zitten (maar serieus ik was vroeger echt superlelijk omdat ik zooo bruin was, nu is het veel minder gelukkig ^^)

naja ik snap wel dat ze die dingen zij, maar hoe ze het gistern zei vond ik echt hard >_> maar het is goedgekomen, ze zal er proberen mee te stoppen C= thank you all! maar nog een probleem, omdat ik gisteren in zooo een erge jankbui zat, zijn mijn ogen echt heel erg gezwollen xD tips?

Supergoed van je ! Gelukkig snapte ze alles :] trouwens voor je ogen : lepel in de vriezer en dan op je ogen,of een gebruikt zakje met kamille thee minimaal 10 minuten op je ogen. Helpt bij mij alleen niet altijd. Een lekkere douche werkt ook nog wel eens goed.

Gelukkig! :grinning: Maar erg bruin is toch juist mooi ? :stuck_out_tongue:
Ben blij dat het beter gaat, en hoop^dat ze idd ermee stopt.
Voor je ogen kan je er wat kouds op leggen, of je hoofd onder de koude kraan houden een tijdje :stuck_out_tongue:

Ik wil niet oordelen, maar… Ik denk dat jouw moeder met wat probleempjes kampt. Een gewoonlijk moederinstict houdt moeders vaak tegen hun kinderen hoe dan ook pijn te doen. De meeste moeders zullen er alles aan doen om ervoor te zorgen dat hun kinderen zich prettig en gelukkig voelen. Wat jouw moeder doet, kan absoluut niet door de beugel. Als ze jou hier echt onzeker mee maakt, zou je het misschien wel psychische mishandeling kunnen noemen. Het is erg als je je niet op je gemak voelt bij je moeder. Toch zou ik proberen je af te sluiten voor de opmerkingen. Onder het motto “Ik weet wie het zegt, en het heeft niets met mij te maken”, zal het misschien iets minder hard aankomen. Want ik weet eigenlijk wel zeker dat haar opmerkingen verder niets met jou te maken hebben, ze zoekt óf een slachtoffer om haar frustraties op af te reageren, of ze is echt heel misselijk en zoekt zaken die jou raken op om als sterkte uit ruzies te komen. Heel veel succes in ieder geval! (:

Veel moeders beledigen hun kinderen omdat ze niet willen dat die dik worden of zich slonzig kleden enz., maar het is gewoon heel erg kut en dat zien ze niet in.
Ik vind het goed van je dat je er met haar over gepraat hebt C= !

Gelukkig is het toch nog goed gegaan! Volgens mij was ze gewoon een beetje bang om het je rechtstreeks te vertellen al die dingen. Dat je dan boos zal worden ofzo :slightly_smiling_face:

Aah kindje toch, je eigen moeder die je dik noemt :frowning_face: Sorry maar dat vind ik écht niet kunnen als moeder. Als je echt een papzak bent ok, maar met een gezond BMI?? Mijn moeder zit juist de hele tijd te zeggen hoe mooi ze me wel niet vindt haha, dacht dat alle moeders zo waren!

En ik kan echt niet oordelen omdat ik je moeder niet ken, maar misschien heeft ze het zelf moeilijk. Of ze weet niet zo goed met haar puberende dochter om te gaan. Of ze had gewoon een pokkedag achter de rug en dacht van: AAH nee moet ik nu ook nog de was zelf ophangen. Ik zou je er maar niet al te rot over voelen, ze bedoelt het vast écht niet lullig :slightly_smiling_face: