Ik voel me niet goed genoeg voor m'n vriend.

Hallo meiden, ik zit met een probleem.

Ik heb sinds ongeveer 3 maanden een vriend, 9 van de 10 keer als we samen zijn hebben we het super leuk en hij is 1 van de liefste jongens die ik ken, maar toch zit ik met iets.

Hij is ouder dan ik en er worden grapjes over gemaakt door zijn vrienden, het zijn echt grapjes, maar ik trek het me zo erg aan dat ik me anders erdoor ga gedragen. Ik stel me volwassener en anders op waardoor ik niet meer zeg waar ik mee zit en geen gevoelens toon. Laatst werd hij er pissed over, hij zei dat hij zag dat er iets was maar ik wilde het 'm niet vertellen omdat ik me niet kwetsbaar wil opstellen. De volgende ochtend zei hij dat er wist wat er was en toen zei ik dat hij inderdaad gelijk had. Vervolgens vertelde ik waarom ik er mee zat door bepaalde opmerkingen die hij wel eens gemaakt had. Hij reageerde hier geprikkeld op en zei dat hij altijd zo z’n best voor me doet om een goed vriendje te zijn en uiteindelijk kreeg ik er dus de schuld van. Hij begon bijna te huilen, en ik eigenlijk ook, maar ik wilde niet tegenover hem huilen omdat ik me dan net een peuter voel. Dus toen ik thuis kwam heb ik maar gehuild en en me rot gevoelt. Ik krijg bovendien vaak de schuld van ruzie’s.

Hij is ontzettend knap, lief, spontaan, grappig en gewoon heel leuk. Voordat we iets kregen is hij ook flink losgegaan en heeft veeeeeel one night stands gehad. Gewoon omdat hij dat kon met z’n gedrag en uiterlijk en hij toch single was. Ik vind dit opzich niet erg, maar ik had moeite met hem vertrouwen in het begin omdat ik weet dat hij gewoon nog steeds van die aandacht geniet, van meiden die 'm willen zeg maar. Eigenlijk zou ik 'm hier ook niet voor moeten blamen, want zelf vind ik het ook nog wel leuk als een jongen met me flirt ofzo, niet dat ik er iets mee doe natuurlijk. Maar hij krijgt gewoon nog steeds zoveel aandacht van meiden dat ik er echt gek van word. Het zijn ook hele knappe meisjes en dan denk ik weer ‘‘wat moet je met mij als je hun kunt krijgen?’’ Ik snap gewoon niet wat hij in me ziet. Hij zegt vaak genoeg hoeveel hij van me houdt, hoe mooi en lief hij me vind, maar toch denk ik ‘‘Andere zijn mooier en liever.’’ Hij vind het ook, zoals hij zelf zegt ‘‘echt belachelijk dat ik me onzeker voel bij me eigen vriend.’’ Ik vind het rot dat hij dit zegt, soort van bevestiging dat ik hem telkens teleurstel. Ik heb gewoon het idee dat ik hem niet genoeg geef.

Het volgende probleem is dus ook, hij is al wat ouder dan ik, we schelen niet belachelijk veel hoor, ruim drie jaar. Maar toch zitten we beiden in een hele andere levensfase, opzich nu nog niet, maar straks wel. Ik zit nog op de middelbare school en hij werkt al bijna fulltime. Ik wil na de Havo op kamers, het liefst in Amsterdam. Toen we iets kregen had ik niet verwacht dat we het langer zouden volhouden dan anderhalve maand, omdat zijn vorige 3 relaties ook niet veel langer dan dat duurden. Maar hij begon al vrij snel te zeggen dat hij wilde dat we voor altijd samen zouden blijven, en hij begon laatst ook over kinderen en samenwonen. Aan de ene kant klinkt het heel snel dat hij daar nu al over nadenkt, maar hij is al wat ouder en daar aan toe. Hij heeft zijn feest en sletten periode al gehad, maar ik nog niet. En ik wil gewoon alles gedaan hebben in m’n leven. Nu ik hem steeds leuker begin te vinden klinkt dit idee nog vrij redelijk, het voor altijd samen blijven enzo, en ik wil ik dat ook wel. Maar als ik het realistisch zou bekijken ben ik toch bang dat het fout gaat om op zo’n jonge leeftijd samen te gaan wonen. (Hij wilt met me mee op kamers.)

Ik ben een heel onzeker persoon en dat weet hij. Maar hij vindt dat wel heel vervelend, en ik heb gewoon het gevoel dat ik hem met zoveel dingen teleurstel. Ook zijn we nog zo kort samen en we hebben al iets van 3 ruzie’s gehad. (Niet extreem erge, maar wel gewoon vervelend.) Het is dan ook echt bijna direct goed maar is dat normaal? Hij is me eerste relatie dus ik heb geen idee wat wel en niet hoort.

Ik voel me gewoon niet goed genoeg voor hem. Daarom heb ik er al zovaak over na gedacht om er mee te stoppen, hij is veel te goed voor me en hij verdiend beter, leuker, knapper. En hij kan dat krijgen ook. Niet dat ik ermee wil stoppen, maar dat lijkt me soms gewoon wel het beste, voor hem en voor mij. Maar ik wil hem ook niet kwijt.

Ik vroeg me gewoon af of iemand hiermee ervaring had en hoe ze ermee handelde?

lol dat die one night een link is geworden trouwens.

Lieve schat maak je geen zorgen
Hij heeft niet voor niets voor jou gekozen :slightly_smiling_face:
En hij wil het ook niet anders, wees trots op jezelf dat
Je zo’n leuk vriendje hebt! Hij heeft voor jou gekozen,
dat zegt toch genoeg? En ja iedere jongen heeft zo zijn verleden
Maar dat is echt een kwestie van vertrouwen.

Goodluck!

Hij heeft niet voor niks voor jou gekozen! Probeer daar maar aan te denken, als jij niet ‘goed’ of ‘leuk’ genoeg bent voor hem, had hij geen moeite in je gestoken.

Als je het gevoel hebt dat je nog niet klaar bent om samen te gaan wonen, moet je het niet doen. Ik denk dat hij daar ook wel begrip voor moet kunnen hebben. Bedenk goed wat JIJ wil, want jij bent de helft van je relatie! Als jij er niet achter staat, zal het waarschijnlijk niet goed gaan.

Over die ruzies, het valt niet echt te zeggen of dit hoort of niet. Het ligt eraan waar jullie ruzie over hebben en of jullie gelijkwaardig zijn in een ruzie. Ik maak ook wel eens ruzie met mijn vriend, maar we praten het vaak daarna al uit, omdat we allebei niet van ruzie houden.

Wat je ook wil, blijf met hem praten. Communicatie is ontzettend belangrijk!

Succes :slightly_smiling_face:

Ik weet niet hoe oud je bent, maar als je op de Havo zit, schat ik je rond de 18 jaar en zou je vriend iets van 21/22 zijn. Ik snap best dat je graag met hem samen wil zijn, maar aangezien je volgend jaar gaat studeren (dat neem ik aan), snap ik ook dat je graag wat vrijheid wil hebben en dingen wil gaan doen. Studeren is namelijk de leukste tijd in je leven!

Over de ruzies gesproken, ik ben het met hun eens. Ruzies kunnen voorkomen in een relatie en het is vrij normaal. Zeker als ze over iets kleins gaan.

Over het punt dat je denkt dat je te min voor hem bent: denk niet zo! Je hebt een relatie met de jongen, waar vele meisjes jaloers op zijn (hoe knap, leuk en lief ze ook mogen zijn). Voel je geëerd, hij koos jou. En aangezien het al langer dan gemiddeld aan is, houdt tie zeker van je & als tie praat over op langere termijn dan wil die zeker met jou zijn, in plaats van hun. Wees blij met jezelf :slightly_smiling_face: !