Ik voel me niet fijn.

Hoi!

Oke, ik schaam me nu al voor de lengte van het verhaal dat ik hier neer ga zetten, en het idee dat ik indirect van jullie vraag het te lezen. Ik zal daarom ook een kortere versie neerzetten. Ik weet niet zo goed hoe en waar ik moet beginnen, maar komt goed.
Ik ben absoluut niet iemand die met iedereen over d’r problemen wil praten en vind dat iedereen het moet weten. Eigenlijk heb ik het er nooit over (soms met m’n moeder, maar dan moet ze het er ook uit trekken), wat soms best lastig is, dus na heel lang nadenken en vaak dingen weghalen en overtypen post ik het toch maar hier.

-----Samenvatting

Ik heb thuis niet zo’n fijne situatie door een broer die vervelend doet en een zus die ziek thuiszit. Heel veel draait daarom en het belemmert de sfeer in huis. Ik vind het moeilijk om ermee om te gaan en word er gek van.
Ook heb ik niet veel vrienden/vriendinnen en in de vakantie voel ik me echt alleen. Verder doe ik niets qua sport oid, puur omdat ik het dood eng vind om in m’n eentje heen te gaan.
Qua jongens vind ik het jammer dat ze zo oppervlakkig zijn, en ik niemand kan vinden die sommige dingen deelt met me.
Meiden van rond mijn leeftijd zijn zo anders dan ik en ik voel me er niet thuis tussen, ik voel me anders. Door deze laatste twee dingen heb ik gewoon echt het gevoel dat ik er niet tussenpas.

-----Uitgebreider

Thuis heb ik best een lastige situatie. Mijn broer is, hoe zal ik het zeggen… Sterk aan het puberen. Maar dan heel erg. Er is ook overwogen jeugdzorg erbij te halen omdat veel dingen echt niet langer kunnen. Letterlijk bijna niks kan gezegd worden of het draait uit op heftige ruzies. En dan weten mijn ouders veel dingen die hij doet niet eens (waarvan ik vrees dat ik dit ondanks dit anonieme account niet kan zeggen). Mijn zus zit nu al zo’n 4 maanden ziek thuis met iets waarvan niemand weet wat het is. Ze heeft altijd hoofdpijn, is duizelig, misselijk, geen energie, etc. Bijna alles hier thuis draait daarom, zeg maar. Ze neemt indrukken en energieen heel sterk op, waardoor ze al moe wordt als een vriendin een uurtje langskomt. Dit alles beinvloedt de sfeer in huis enorm, die vaak toch al niet geweldig is. M’n vader is een lastig persoon om mee om te gaan, en doordat hij een eigen zaak heeft (en het dus druk heeft) is hij vaak chagrijnig en flipt om niks. Verder zit hij gewoon moeilijk in elkaar, is niet uit te leggen. Voor m’n moeder heb ik heel veel respect, omdat zij overal tussenstaat en probeert er nog wat van te maken. Ook zij heeft het af en toe helemaal gehad, en ik wil d’r zo graag helpen, maar hoe? Ik heb het vaak zo gehad hier. Het klinkt zo echt als niks, maar het is niet te beschrijven. Ik vind het moeilijk om mee om te gaan en irriteer me heel erg aan kleine dingen (eigenlijk heel erg bij m’n zus) waarvan ik gek word in m’n hoofd. Misschien herkennen sommige mensen zich hierin, maar het is net als met eetgeluiden. Het zijn hele kleine dingen, maar ik word er moe van en soms echt agressief in m’n hoofd.

Het is nu natuurlijk vakantie, en dit doet me steeds meer beseffen dat ik niet veel vrienden heb. Een jaar geleden wisselde ik van school. Beide scholen zijn buiten mijn woonplaats. Van m’n oude school is er nog 1 iemand waarmee ik echt contact heb. Zij heeft het alleen altijd druk, echt altijd wat te doen. Dit vind ik jammer omdat ze echt tof is. Op de ‘nieuwe’ school heb ik wel vrienden hoor, zijn er niet veel, maar het is gewoon een groepje van echte vrienden en dat is wel fijn. In de vakantie, en met oud en nieuw bijvoorbeeld, heb ik echter toch niks te doen: de een is op vakantie, de ander zit vol, weer een ander kan net die dag niet, etc. Ik heb dus de hele vakantie niks te doen. Met oud en nieuw ook: er komen een paar gezinnen hier, waarmee ik wel met die kinderen kan opschieten (1tje waar ik op zo’n avond echt mee omga), maar die willen na 12 uur ook weg. Ik ook, maar het kan niet, puur omdat ik hier niemand heb. In dit dorp is 1 meisje waar ik wel mee omga, maar die mag niks, echt bijna niks, dus dat wordt en is hem al niet.
Hierdoor voel ik me zo waardeloos. Iedereen heeft van alles te doen, en ik zit hier maar thuis… Dat is ook deels omdat ik niet sport of bij een groep oid zit. Ik sportte tot een paar maanden geleden, ben ik mee gestopt. En ik wil echt heel graag iets anders doen, maar ik vind het zo eng he, daar ken ik niemand en dan kom ik daar. Als ik die angst niet had, had ik het allang gedaan want geloof me: ik wil het echt. Maar ik vind het zo eng!

Ook vind ik het qua jongens best lastig. Ik houd van dingen als cultuur, religie, etc. De meesten jongens (van mijn leeftijd dan vooral) houden zich hier totaal niet mee bezig en zijn zo oppervlakkig als de pest, en weten niet waar je het over hebt. Ze zijn op zich wel tof hoor, maar het zijn ook van die jongens die heel snel ‘Ik hou van je’ en ‘schatje’ enzo zeggen. Ik heb dat totaal niet, ook niet als het wel zo is. Ik heb gewoon moeite met m’n gevoelens uiten, en doe dat dan ook nooit. Dan ben je weer apart of dat vinden ze raar. Ik heb gewoon het gevoel alsof ik er niet tussenpas, deze generatie en hoe we zo leven.
Misschien is dat ook wel waarom ik niet veel vriendinnen heb. Zoveel meiden nu roddelen over iedereen, zien er niet uit, etc. Ik weet zeker dat menig Girlscener precies weet waar ik het over heb, dus dat hoef ik niet uit te leggen. Zelf luister ik niet de standaard muziek, ik hou van lezen en hou me met dingen bezig waarmee de meesten van mijn leeftijd dat niet doen. En ik weet dat er velen van mijn leeftijd zijn die dit zeggen, maar misschien ben ik op sommige vlakken wat volwassener oid. En echt niet qua alles hoor, dat wil ik niet van mezelf zeggen, maar ik heb gewoon het idee dat ik er niet tussen pas.

Ik hoop dat ik een beetje een duidelijk verhaal heb neergezet. En nogmaals sorry voor de lengte, want het is asociaal lang. Zo op papier klinkt het allemaal heel simpel en niet erg, maar het zijn dingen die je echt op kunnen vreten en kapot maken. Vaak voel ik me echt verschrikkelijk. Heel erg bedankt als je dit hebt gelezen!

Wow…,
best wel heel lang verhaal ja. ;l

maargoed.;

rot voor je dat je met zoveel dingen zit!
even heel wat anders hoor, maar miss heeft je zus pfeiffer?
dat heeft mijn zus ook gehad, en dat waren de zelfde symptonen ofzoiets.

ik kan nu niet een mega reactie plaatsen,
maar ik wil best eens wat langer met je praten,
gewoon omdat ik me in sommige dingen uit je verhaal mezelf wel herken.
Als je een ‘vriendin’ op msn wilt, bij wie je je hart wilt luchten enzo,
en ik kan je soms wel wat advies geven,
dan moet je me maar even noten,
en dan add ik je op msn.

& anders.,
heel veel sterkte & succes!

Dankjewel voor je reactie!
Het is geen pfeiffer, dat heeft ze wel al een keer gehad. Maar er zijn al weet ik het hoeveel onderzoeken gedaan, komt niks uit. Ook allemaal spirituele dingen maar daar moet je maar net in geloven natuurlijk, haha.

En, heel erg bedankt voor je aanbod, vind ik heel lief van je. De reden dat ik er nooit over praat is puur omdat ik het niet kan, om bij iemand anders op te zadelen en ik krijg dan het gevoel dat ik teveel over mezelf praat (terwijl ik het juist altijd goed vind als mensen bij mij hun verhaal doen), snap je. Ik weet dat ik het toch niet doe, maar ik vind het wel heel lief van je!

graaggedaan hoor! (:
Oh, wat vervelend ;o
hoelang is ze al ziek dan ?
of staat dat ergens in je beginpost?

Nee is goed,
t aanbod staat ofcourse nog steeds, ook als je er over een paardagen bedenkt dat het je toch wel wat lijkt.
Ik zou wel denken dat ik het fijner zou vinden om mn hart te luchten bij iemand die je niet direct kent,
dan is de confrontatie misschien wat kleiner voor jou,
maar zie maar! :]

oh 4 maanden al ;o
dat lijkt me ook echt helemaal niks >’<

Jaa, is ook zo, daarom zet ik het ook hier neer omdat niemand hier me kent enzo. Maar ik denk erover na, dankjewel!

:’)

Jeetje, lastig! Ik herken heel veel dingen bij je. Zelf heb ik ook moeite met vrienden, heb ook totaal niks te doen tijdens de vakantie bijvoorbeeld. Ik zit zelf bij een vereniging ( scouting ) en heb daar sinds mijn 16de echt mijn kracht uitgehaalt, omdat er zoveel verschillende mensen binnen die vereniging zijn en het clubhuis een plek is waar ik kan zijn als het zwaar is.
Misschien is een vereniging een goede ondersteuning voor je. Snap dat het spannend is om daar heen te gaan zo’n eerste keer =).

Je zegt dat je je moeder graag wilt helpen, misschien kan je eens wat huishoudelijke dingen overnemen?
Dat je een keer gaat stofzuigen, of koken?
Ik weet niet hoe oud je bent, maar je zou ook een baantje kunnen zoeken,
op die manier leer je ook weer nieuwe mensen kennen.

Ik zou naar jeugdzorg gaan voor je broer… ik denk dat datgene wat je niet wil zeggen over drugs/inbraak/vechtpartijen gaat? Ik denk dat als hij het huis uit is het misschien allemaal wat meer ontspannen is? Ook voor je zus…

ik heb precies hetzelfde gevoel gehad, maar het gaat nu steeds beter.
je kan (als je wilt) ook met mij praten over msn, dan vertel ik je het hele verhaal wel. Want het is een lang verhaal hoe het beter met me is geworden en als je der geen zin in hebtt, dan heb ik voor niks een half uur lopen typen. Miscchien kun er met je echt eens over praten, of help je haar met het huishouden en spreek je haar dan er even op aan.
en sporten is heel eng in je eentje, maar toen ik het toch deed (ondanks dat ik het niet durfde) voelde ik me al een heel stuk sterken, het geeft je echt een boost.
Nou ik hoor het wel

is het trouwens geen Pfeiffer? of bloedarmoede?

Bedankt voor de reacties!

[quote author=BurningPoison link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115]#msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115] date=1293548115]#msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115]#msg

Ja ik wil ook echt wel graag wat gaan doen, dan heb je toch wat met die mensen enzo. Zit alleen nog te dubben wat, en over dat durven… Misschien moet ik dit alles eens aan een vriendin vragen en vragen of zij meewil.

[quote author=BurningPoison link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115]#msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115] date=1293548115]#msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115]#msg

Ja doe ik regelmatig, ik vind koken heel leuk om te doen. Maar je hebt gelijk hoor, misschien moet ik d’r meer helpen. Maar af en toe dan is er weer zo’n ruzie, en daar kan ze zo slecht tegen, en dan staan de tranen in d’r ogen en dan voel ik me zo machteloos…
Ik ben trouwens 14, dus nog een jaartje wachten!

[quote author=BurningPoison link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115]#msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115] date=1293548115]#msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115]#msg

Ja die dingen zijn wel gerelateerd ja! En ik snap dat je dat zegt, maar mijn ouders weten het niet. En ik ga het ze ook niet vertellen. Ze roepen zelf ook af en toe Jeugdzorg, maar de stap er naartoe is heel groot.

[quote author=BurningPoison link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115]#msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115] date=1293548115]#msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg[quote author=Stroopwafels link=topic=176863.msg6856855#msg6856855 date=1293548115]#msg

Ja m’n moeder weet van alles waar ik mee zit hoor, en vindt het zelf ook niet fijn thuis enzo.
En dankje, ben nu wel nieuwsgierig ernaar! Ik denk erover.

Oh, nee dat is het beide niet. Het is echt een raadsel haha

Wow in sommige gevallen ben ik precies jou.
Mijn broer veroorzaakt zoveel ruzie’s thuis en maakt mij zo ongelukkig thuis dat ik heb besloten uit huis te gaan.
Ik heb ook niet veel vrienden eigenlijk maar 1 echte vriendin en doe is ook altijd druk, dus ik heb alleen mijn vriend en tussen ons gaat het ook niet altijd goed.

Misschien moet je toch je angst overwinnen en op een sport te gaan ?
Ik weet dat het moeilijk is en het makkelijker gezegd is dan gedaan (heb precies hetzelfde) maar denk wel dat het je kan helpen.
Misschien dat je het over je thuis situatie met een familie lid over kunt hebben, iemand waar je goed mee op kunt schieten in je familie?

Ja, dat zou ik zo graag willen. Dat ik wat ouder was en uit huis kon gaan. Nu kan dat natuurlijk nooit.
En ik weet dat ik dat moet doen hoor, maar nu hoeft het voor niemand, ja voor mezelf, en dan is het zo lastig. Maar ik ga het proberen.
Jaa, ik heb 1 nicht die is een half jaar ouder ofzo, maar dat is precies zo’n meisje die ik beschreef in m’n beginpost en ik heb ook niks met haar. Verder zijn ze allemaal veel jonger haha.

Maar bedankt voor je reactie!

Dat met die vrienden enzo herken ik ook wel een beetje. Ik heb een goede vriendin en verder gewoon wat vriendinnen waar ik verder niet echt mee af zou spreken. Dat vind ik wel jammer. Maar kon je niet met dat meisje van je oude woonplaatst afspreken met oud en nieuw? Want haar vond je toch wel erg aardig? Btw: Ik zou iig blij zijn met je vriendinnen die je nu hebt!
Succes+sterkte!

Ja, dat heb ik ook. Ik ken op zich best veel mensen, maar ik zou er nooit wat mee gaan doen. Ja, maar ze mag dus niet. Ik snap haar ouders echt 0,0… Maargoed. Dankjewel!

Misschien zit je zus wel ergens mee zonder dat ze het zelf echt door heeft. Zo heb ik ook ongeveer 2 jaar in onzekerheid gezeten over wat ik nou wel niet had. En uiteindelijk zijn ze er achter gekomen dat ik een paniekstoornis had.

Dit uit zich ook lichamelijk en daardoor denk je dat er wat mis is met je lichaam wat dus helemaal niet zo is. Ik was ook altijd moe, draaierig, misselijk, trillerig, een afwezig gevoel en had nergens zin in. Dus misschien heeft je zus ook iets richting deze kant?

.