Ik vertrouw hem niet

Lieve dames,

Ik heb nu inmiddels 2.5 jaar een relatie. Mijn vriend is qua persoon perfect voor mij. Hij liegt alleen over kleine dingen als hij in t nauw komt. Hij heeft bijvoorbeeld pas gelogen dat hij thuis was maar hij was bij een vriend gamen. Hij was bang voor mijn reactie. Dit is inmiddels de 4e keer dat hij gelogen heeft en ik vertrouw hem niet meer. Ik twijfel erg of ik het zal uitmaken. Hij belooft iedere keer verbetering maar doet dan 4 maanden later weer zoiets. Mijn vriend en ik zijn 22 en 19 jaar oud

Ik hoop dat jullie advies hebben voor me

Je zegt zelf dat hij steeds bang is voor je reactie,maar dan kan dat ook aan jou liggen. Ben jij zo’n vriendin die heel bezitterig is en hem het liefst voor jezelf wil hebben? Moeilijk doet als hij een weekendje met zijn vrienden wil zijn? Snel boos wordt? Teleurgesteld overkomt als hij een afspraakje afzegt? Wees hier eerlijk in. Als dit zo is kan je verwachten dat hij je dingen niet verteld of over dingen liegt. Ik probeer het niet goed te praten voor hem,want liegen is slecht in een relatie maar ik denk dat dit wel een stap is in de juiste richting.

En nee, ik ben niet bezitterig, controling of wordt snel boos etc.

Praten is de oplossing.
Waarom liegt hij? Hij is dus blijkbaar bang voor jou reactie. Maar als jij niet bezitterig en jaloers of kortaf wordt, dan heeft hij daar eigenlijk geen reden toe. Dus of wees nog eens kritisch naar jezelf, merkt hij echt geen grote teleurstelling/gedragsveranderingen/afkeur als hij andere afspraken maakt? Of kom in actie en praat hem uit zijn hoofd dat jij daar iets tegen hebt en laat hem dat merken.

Liegen is nooit goed in een relatie, maar meestal heeft het wel een reden. Als je er niet aan werkt zal het niet beter worden…

Ik weet uit ervaring dat het erg lastig is je vriend te vertrouwen als hij steeds blijft liegen. Ik zou hem daarom een ultimatum geven: óf hij stopt definitief met liegen (ookal is hij bang voor jouw reactie), óf je maakt het uit.
En als je hem dan weer betrapt op een leugen, dan ook daadwerkelijk weggaan. Want zijn beloftes zijn blijkbaar niets waard…

Dat klinkt wel goed maar ik denk dat de TO er niet goed over communiceert. Zoals anderen hierboven zeggen, als zij bezitterig/jaloers/… reageert snap ik heel goed dat hij het niet doet.

‘Waar was je?’
‘ik was bij een oude vriendin van me’
‘OOH JA?? WIe is ze? Wat doet ze? waarom ga je met haar om? Waarom mocht ik niet mee???’

Als de conversatie deze richting uit zou gaan elke keer, zou ik de moeite ook niet doen. Dat is geen goede communicatie van hem, maar zeker en vast niet die van haar. (als ze zo doet teminsten)
Als dit het geval is, zou de ultimatum stellen niet eerlijk zijn sinds er met de vinger word gewezen terwijl de andere 'onschuldig 'is.

hier sluit ik me inderdaad bij aan!

nou als die over kleine dingen al liegt, waarover zou die dan nog meer liegen? leave that liar