Ik snap niet hoe ik ben

Ik voel me de laatste tijd echt niet fijn. Ik weet niet zo goed hoe ik moet/wil zijn. Ik voel me niet echt een persoon en ben bang om mezelf en anderen teleur te stellen.
Ik voel me ergens een ‘meisje meisje’, die beautyavondjes met vriendinnen houdt en dat soort dingen, maar ergens houdt iets me tegen omdat ik niet zo ‘hoor’ te zijn. Ik ben altijd gewoon anders geweest dan dat. Nu heb ik wel vriendinnen, ze zijn echt heel aardig enzo, maar ik voel me niet op mijn gemak. Bij niemand voel ik me eigenlijk op m’n gemak. Ik wil eigenlijk gewoon een lieve vriendin aan wie ik altijd alles kan vertellen en waar ik ook lol mee kan hebben. Want nu voel ik me leeg als ik weer hele middagen thuis zit.

Ik weet dat het de pubertijd is, ik weet dat dit een nogal onduidelijk zeurverhaal is. Ik weet ook dat iedereen gelukkig kan zijn als je anders naar de dingen kijkt. Maar ik wil gewoon gelukkig zijn.

‘‘Ik wil eigenlijk gewoon een lieve vriendin aan wie ik altijd alles kan vertellen en waar ik ook lol mee kan hebben’’
Dat gevoel ken ik. Ik heb wel vriendinnen maar nou geen échte waar ik nou alles aan kan vertellen. Ik kan je niet helpen, sorry.

Ik heb precies hetzelfde. Ik ken genoeg mensen die graag willen dat ik vaker langs kom bij ze, maar ik voel alsof ik niet mezelf kan zijn. En dus heb ik geen zin om met ze af te spreken, maar tog voel ik me dan ook weer leeg.

Veeeeeeeeeeeeeeel te herkenbaar.

Ik zit er zelf ook heel erg mee.

Sorry. ik kan je hier ook niet echt verder mee helpen…

best herkenbaar dit, bij mij duurt het ook een tijdje voordat ik me helemaal op mijn gemak voel.
ik denk dat je je vriendinnen gewoon meer in vertrouwen moet nemen.
en kan nog wel een tijd duren voordat je je compleet op je gemak voelt, maar vertel ondertussen wat meer aan je vriendinnen en stel je open.
dan zullen zij ook eerder dingen aan jou vertellen. en met hun problemen naar jou toekomen.

hee, ik snap hoe je je voelt.
ik had dat ook met die vriendin, maar toen besefte ik me niet dat ik die al had. ik wist het alleen nog niet!
denk goed na. gewoon als je een keer in je bed ligt. wie wíl je zijn? je kan alles zijn als je dat wilt. echt. en heb schyt aan de rest. ook echt waar.
je hoeft natuurlijk niet arrogant te worden. maar doe wat je zelf wilt als het dus niet ten koste gaat van anderen.
haha oke klinkt best wel dominee maar iig succes/sterkte
xx ik hoop dat je er wat aan hebt =)

Ik voel me precies zo, ik heb het gevoel alsof mn vriendinnen elkaar aardiger vinden dan dat ze mij vinden en dat het zegmaar geen ‘echte’ vriendinnen zijn. Ik kan je eigenlijk niet echt helpen met je probleem dus =/

Wow dit is echt heel herkenbaar! Ik heb wel gewoon vriendinnen, maar niet echt iemand waaraan ik mijn geheimen en dingen waar ik mee zit vertel. Ik ben misschien ook gewoon een beetje ‘anders’ dan mijn vriendinnen en ik kan ook met geen een ECHT de slappe lach zegmaar krijgen…

En dat van dat je niet echt weet wie je bent en wie je wilt zijn heb ik ook soms wel! Ik dacht dat ik de enige was maar gelukkig niet. Dus nu weet jij dat je ook niet de enige bent, misschien helpt dat… ik denk dat het door de puberteit komt dus het zal waarschijnlijk wel vanzelf weer over gaan… denk ik…

Dat is helemaal waar!
En als je dan nog niet weet wat je nou eigenlijk wilt, maakt het niet uit.
Het komt serieus, echt vanzelf wel.
En tot die tijd gewoon genieten en een beetje uitproberen.
Als jij lol beleeft aan die meidenavondjes moet je het vooral blijven doen!
Je hoeft niet meteen patsboem op 1 ding vast te leggen.
En houd je mogelijkheden open want je weet nooit wat er op je pad komt :slightly_smiling_face:

Ikzelf dacht een paar maanden geleden ofzo dat ik de meest hopeloze persoon op aarde zou worden, ik wist niet wat ik wilde, ik had geen talenten ofzo waarmee ik iets kon doen, ik wist niet wat ik leuk vond… je kent het wel.
Maar toen bedacht ik dat het ook helemaal niet leuk is als je alles van te voren weet!
Het leven is juist veel te interessant daarvoor, en zolang ik nieuwsgierig blijf naar wat er de volgende dag gebeurt ben ik over het algemeen gelukkig :grinning:
En het helpt heel erg om zo te denken.
Want nu begint het bij mij langzaam te komen, begin langzaam een soort richtlijn te krijgen …
En alles kan ik er nog aan veranderen als ik dat zelf wil.
En het voelt echt goeed! :slightly_smiling_face:

(Ja ik weet het :stuck_out_tongue: dit klinkt allemaal heel hyper en tsjakkaa-achtig maar geloof me, het werkt bij mij! )

ik ging vroeger ook met de verkeerde om, zegmaar.
ik ben een echt meisjesmeisje, terwijl ik toen omging met mensen die totaal niet om hun uiterlijk gaven enzo, en totaal andere dingen deden dan ik.
dat was in de 1e en 2de klas ongeveer.
toen halverwege de 2de ging ik steeds minder met ze om.
ik had nog wel een vriendin, dat is ook een meisjes-meisje, daar ging ik toen mee om. en ik heb nog veel meer andere vriendinnen (vooral buiten school, dat wel) waar ik nu heel veel mee optrek. ook meisjes-meisjes net als ik.

Jij zegt echt precies wat ik bedoel! :slightly_smiling_face:

Amen.

Hihi inderdaad :wink:
Ik dacht, laat ik er maar gelijk een speech van maken…

Het is inderdaad herkenbaar, maar je moet ergens beginnen… Wat vaker afspreken na school, gewoon bios, shoppen, uitgaan… Uiteindelijk zijn er altijd vriendinnen waar je meer mee optrekt, en die je vaker ziet en spreekt…
Uiteindelijk komt het zeker!

Haha ik vond hem wel goed gelukt :stuck_out_tongue:

Ik ken me hier zo helemaal in.

Ik heb opzich wel een vriendinnen aan wie ik alles kan vertellen, maar dat gebeurt gewoon niet, en andersom ook niet. Ik weet niet hoe ik jou zou kunnen helpen, maar je kan me altijd noten om wat te praten!

Jij zegt echt precies wat ik denk!

Ik ken het heel erg.
Ik ben niet contact-gestoord ofzo, maar ik heb gewoon geen ‘echte’ vriendin.

Op een 1 of andere manier val ik er toch weer buiten.
Ik ben gewoon te bescheiden denk ik. De meeste nodigen zichzelf gewoon uit ergens voor (shoppen ofzo), maar ik wacht net zolang tot ik gevraagd word.
en dat is gewoon dom.

Misschien moet ik maar gewoon een soort klaagmuur naast me hebben en dan vertel ik alles wel aan een stapel bakstenen, aangezien die het toch niet doorlult.

Ik ben het eigenlijk niet echt eens met ‘je kunt zijn wat je wilt’. Twee à drie jaar geleden had ik namelijk een schild om me heen gebouwd: ik was dé arrogante huppel, en ik dacht ook dat ‘ik’ dat was. Mooi niet dus. Ok, ik kan heel arrogant zijn, maar ik weet verder ook echt wie en wat ik ben. Je moet gewoon naar jezelf op zoek gaan. Ik weet niet of je graag leest en van filosofie houdt XD? Nogal onwaarschijnlijk, maar anders moet je eens proberen het boek ‘De wereld van Sofie’ van Jostein Gaarder proberen te lezen. Het is een dik boek en het gaat over de geschiedenis van de filosofie enzo (en het is tegelijk een roman) maar je leert er wel veel van: de hoofdpersoon uit het boek krijgt filosofische vragen voorgeschoteld, zo ook ‘Wie ben jij?’ Op de manier waarop zij naar zichzelf opzoek gaat, kan jij dat ook :].
Ik zou voor geen goud de afgelopen jaren overdoen, omdat ik toen gewoon dat schild om me heen had met het karakter van iemand die ik wílde zijn (namelijk zoals de anderen), maar niet (helemaal) was.
Toegegeven: het probleem met de vriendinnen heb ik niet. Ik heb geweldige vriendinnen waar ik alles aan kwijt kan en me ook heel erg bij op m’n gemak voel. Maar ik heb dat gevoel wel gehad, toen ik ‘het schild’ nog had.
Maar ik weet eigenlijk niet hoe ik je nou echt kan helpen. Ik kan je alleen maar aanraden om eens goed bij jezelf na te denken over wie je nou eigenlijk bent, wat jou tot jou maakt, etc. Misschien ontmoet je wel betere vriendinnen :].
Iig succes!

ik heb het boek ‘de wereld van sofie’ al gelezen. Alleen op een gegeven moment vond ik de filosofie geschiedenis stukjes een beetje saai worden, dus die sloeg ik over. *schaamt zich*

ik heb al zoveel geprobeerd. ik zeg zo vaak tegen mezelf dat ik zélf gelukkig kan zijn als ik wil. dat ik iedereen kan zijn die ik wil. dat ik zelf mijn leven bapaal etc.
lukt helaas niet.