Ik schaam me tijdens toetsen

Hallo allemaal,
Ik heb echt een probleem. Ik heb heel erge faalangst. Ik leer hard en ken alle voor de toets maar tijdens elke toets heb ik black-outs. Nu is het dat ik geen vrienden heb in de klas. Ik moet tijdens elke toets en elke presentatie huilen. Het is niet dat de tranen zachtjes over me gezicht gaan. Het is echt heel hard huilen. Ik schaam me dan dood. Ik vind het vreselijk. Iedereen kijkt dan naar me en daardoor moet ik nog harder huilen. Mijn mentor vraagt na elke toets en elke presentatie hoe het me gaat en dan moet ik steeds huilen. Huilen van de stress en alle angst die loskomt. Ze troost me altijd en ik kan er ook niet tegen dat ik volgend jaar denk ik een andere mentor krijg. Ik hecht me lastig maar als ik me hecht laat ik niet meer los. Ik vind haar aardig en heb haar nodig om dit jaar over te gaan. Ook vroeg ze laatst waarom ik moest huilen. Toen zei ik: ‘‘Mevrouw, ik moet tijdens elke toets en presentatie huilen door de stress, spanning en black-outs. Ik word er ook extra zenuwachtig van als mensen naar me kijken waardoor ik nog harder moet huilen.’’ Toen heeft ze me beloofd dat zij niet ging kijken en dat ze de leraren ging vragen of ze dat ook niet meer doen. De leraren doen dat niet meer. Ook heeft ze voor de klas gezegd dat ze er geen aandacht aan moeten besteden als ik huil want dat komt door stress. Nu luisteren ze daar niet naar en doen ze het nog. Ik heb morgen een presentatie, 1 proefwerk en 1 so. Ik weet zeker dat die dag een hel wordt en moet al huilen bij het idee. Mijn vraag is nu wat moet ik doen om dat huilen te stoppen. Ik word er helemaal gek van.

Klinkt inderdaad als faalangst, biedt je school geen cursussen aan? Daar leer je hoe je ermee om moet gaan. Heel veel succes!

Ik word ermee geholpen op school maar dat is meer zo’n iemand die je 1 x per maand een kwartiertje ziet. Bedankt voor jullie supersnelle reacties! Ik ga met ieniemini stapjes vooruit en daar ben ik trots op. Het probleem is het huilen stopt niet. Als ik mijn cijfer van een toets terugkrijg komen de tranen ook al en dat is zeer vervelend

Ik verplaats dit even naar school, want ik denk dat het daar toch beter past.

En misschien kun je buiten school hulp vragen? Ik weet niet hoe of wat er aangeboden wordt, maar er zouden toch dingen moeten zijn waarmee je je faalangst onder ogen kunt komen.

Lijkt me echt verschrikkelijk voor je! Ik zou ook niet weten wat je nou zou moeten doen… Ik weet wel dat huilen minder makkelijk gaat als je je tong tegen je gehemelte houdt, maar daar heb je ook niet zoveel aan denk ik…
Ik hoop dat het morgen een beetje gaat! Veel succes

(Misschien helpt het om met iemand te schrijven, een penvriend die hetzelfde als jij hebt ofzo. Je mag mij ook wel een berichtje sturen hoor, ik heb alleen geen ervaring met faalangst.)

Misschien kan je vragen om het in een aparte kamer te maken voor morgen? of op de gang?
En andere, betere hulp zoeken. Fijn dat het wel beter gaat, maar is het natuurlijk wel vervelend voor je.
Wat mij altijd helpt is relativeren. Als je het niet haalt, da’s jammer, maar je hebt je best gedaan en meer kan je niet doen. Dus om nu in paniek te raken is onnodig. Veeeel makkelijker gezegd dan gedaan, maar het helpt wel. Succes.

Wat vervelend voor je!
Ik heb zelf een faalangsttraining gedaan op de middelbare school. Het belangrijkste wat ik daar leerde was het opschrijven van de gedachtes die ik had over mezelf. Veel gedachtes van: ‘Ik kan het niet’, ‘Ik ga een onvoldoende halen’ enzo, zijn gewoon echt niet waar. Je bent niet voor niks op het niveau gekomen waarop je nu bent. Je kunt het. Je kan gewoon over gaan, je kan toetsen halen.

Ik leerde ook m’n adem regelen, omdat door adrenaline (het hormoon wat vrijkomt bij spanning) mijn adem heel hoog zat en dat niet goed is voor je hersenen. Je kan daar black-outs van krijgen. Dus probeer goed, diep in te ademen en het even vast te houden voor je weer uit ademt.

Heel goed dat je het zo hebt besproken met je mentor. Misschien kan je mondeling overhoort worden bij toetsen, 1 op 1? En presentaties alleen voor je leraar doen, eventueel met een vriendin er bij? Of iemand met wie je iets meer optrekt?

Er zijn heel veel meer mensen met dit probleem. Het is niet raar van je!!

Kan je de toetsen niet in een ander lokaal maken dan waar de rest van je klas in zit?

Als de school geen fatsoenlijke faalangst cursussen bied, dan moet je echt buiten school dat gaan zoeken. Vraag aan je ouders of ze je ook willen helpen hiermee.
Een toets op een andere plek maken zal nu misschien nog kunnen, maar als je straks gaat studeren niet meer. Hiermee schuif je dus het probleem alleen maar vooruit.
Fijn dat het wel al wat beter gaat, maar echt, zoek hulp want anders krijg je met het studeren straks er echt problemen mee.

Ai, bij mij denken ze ook dat ik faalangst heb dus ik herken me wel een beetje. Black-outs zijn ook echt heel vervelend, maar misschien helpt het om te denken dat het maar een proefwerkje is en dat er niet zo veel van afhangt.

Ookal is het zo…

Oh nee vervelend :frowning_face:! Ik hoop dat je presentatie, toets en so goed zijn gegaan!

Toets en so gingen vreselijk. Ik moest huilen en had een gigantische black-out. Presentatie ging redelijk. Niet huilen en heel zacht praten. De tranen heb ik in bedwang kunnen houden