Ik mag niks (van mijn ouders)

Hee meiden

Ik mag overdag weggaan (en dan nog is het met strikte regels) maar s’avonds niet. Ook bij iemand blijven slapen mag ik niet. Al mijn vriendinnen spreken graag eens s’avonds af: gaan eten, een fuifje doen of bij iemand blijven slapen. Maar ik mag nooit meegaan van mijn ouders.

Ik heb een zeer lieve vriend en hem mag ik ook alleen maar in het weekend zien en dus niet in de week. (toch zien we mekaar af en toe in de weekend maar toch). Ik mag ook niet bij hem blijven slapen tot dat ik 18 ben.

O ja, even voor de duidelijkheid, ik ben 17 (binnen een half jaar 18) en ik mag niets.

Ik heb het gevoel dat ik niet kan meepraten met mijn vriendinnen en dat ik ze stilletjesaan aan het verliezen ben. Op mijn werk is iedereen verbaasd dat ik niet uitga of een weekend bij mijn vriend ga logeren.

Met mijn ouders valt niet te praten. Als ik ook al maar iets als argument durf gebruiken straffen ze mij door dat ik dan bijvoorbeeld niet naar atletiek mag gaan of dat ik mijn vriend niet mag zien in het weekend. En alleen gaan wonen op mijn 18 jaar gaat ook niet, daar heb ik de middelen niet voor.

Kunnen jullie mij alsjeblieft helpen? De laatste maanden gaat mijn humeur er echt op achteruit en voel ik me daardoor niet meer zo goed bij mijn vriendinnen… Ik weet niet hoe het gaat aflopen als het zo doorgaat, maar in ieder geval kan het zo niet blijven duren…

Liefs

Het is nog maar een half jaar toch? Ik zou die laatste paar maanden even afwachten.

Ik vind het niet zo gek dat je niet bij je vriend mag blijven slapen.

Dat van bij je vriend slapen snap ik nog wel, gelukkig duurt dat nog maar een half jaartje.

Misschien vinden je ouders het nog eng of gewoon niet prettig om je s avonds uit huis te laten gaan. Misschien kun je een x je vriendinnen thuis uitnodigen. Zo zien je ouders hoe jullie met elkaar omgaan en dat er (neem ik aan) niets raars gebeurd. Stel anders voor dat jij en je vriendinnen bijvoorbeeld voor het eten zorgen. De volgende x weten je ouders dan wie het zijn en kun je vragen of je een x naar hun toe mag of als het goed gaat bijv gewoon naar de film gaan oid.

Succes!

Waarom mag het niet? Dat ze je niet bij je vriend laten slapen kan ik ergens begrijpen, maar dat je op je 17de niet eens met vriendinnen uit eten mag vind ik best bizar.
Mag je je vriendinnen 's avonds wel bij jou thuis laten komen? Dan zou je eens in de zoveel tijd bij jou thuis af kunnen spreken om gezellig samen te gaan eten of wat leuks te doen. Dan kun je alsnog niet elke keer mee als ze iets gaan doen, maar toch al wel vaker dan nu.

Waarom ik niet mag uitgaan is niet duidelijk. Ze laten wel blijken dat ik nog te jong ben…

Ik heb ook strikte ouders, en heb ongeveer hetzelfde meegemaakt.
Mijn vrijheid heb ik pas gekregen toen ik vorig jaar op kamers ging.
Nu, reden waarom mijn ouders zo streng waren, heeft te maken met mijn zussen die niet op het rechte pad gebleven zijn. Mijn ouders hadden dus geen vertrouwen meer, ook niet in mij.

Misschien moet jij ze laten zien dat je te vertrouwen bent en verantwoordelijkheden kan opnemen.

Ik heb 2 broers, eentje is autistisch en gaat naar internaat, de ander woont nog thuis en gaat amper weg (alleen als hij naar school moet).

Ik heb mijn ouders laten proberen om mij te vertrouwen maar ze doen niet eens de moeite om naar mij te luisteren :confused:

Jammer dat jouw ouders zulke strikte ideeën hebben. Maar als je al hebt geprobeerd om met ze in onderhandeling te gaan en ze laten het niet toe, tja dan heb je er gewoon niks tegenin te brengen. Wat ik dan zou doen als ik jou was, is om er proberen er vrede mee te hebben en blij te zijn met elk beetje ruimte wat er wel is voor je. Dus mag je niet weg met vriendinnen? Nodig ze dan bij jou thuis uit, als het kan. Idem met je vriendje. Het is niet ideaal. Het is niet wat je wilt. Maar onder het dak van je ouders gelden hun regels. En wie weet, tegen de tijd dat je 18 wordt kan je weer proberen met hen in onderhandeling te gaan, kleine stapjes tegelijk.

pff, wat moeilijk.
Zelf heb ik nooit regels gehad … Altijd vrijheid.
Misschien durven je ouders niet te geloven dat ook jij ouder wordt en dat je ook verantwoordelijkheden kan nemen? En dat ze je toch langzamerhand meer los moeten laten?

Misschien goed met ze praten dat je ermee zit. Ik vind 17 wel een leeftijd dat je dingen moet gaan ontdekken (dat in de zin van meer vrijheid en zelf beslissingen maken) Het blijven uiteraard je ouders, maar ik zou toch proberen redelijk met ze te praten. Misschien helpt het wel…Verder weet ik ook niet zo goed wat je moet want dingen stiekem doen is niet verstandig…

Ik kan ergens opzich wel begrijpen dat je als ouder het (nog) niet goed vind dat je bij je vriend slaapt, maar dat je niet eens met je vriendinnen mag logeren of lekker wat eten vind ik echt heel raar en al helemaal voor jou leeftijd. Ik zou vertellen dat je er de laatste maanden echt vervelend over voelt en samen met je ouders misschien in kleine stapjes verder kan gaan, zoals dat het begint met met vriendinnen wat eten en om 7 uur thuis zijn, zodra dit goed gaat en je ouders dat zien zullen ze misschien beetje bij beetje meer toe laten.

Dit is echt een moeilijke situatie omdat je ouders zo gesloten zijn over het onderwerp.
Wat voor relatie heb je met hen? Kan je over andere dingen praten met je ouders?

Misschien komt het omdat je broers niet uit gaan of geregeld dingen doen met vrienden. Ze hebben niet echt een ervaring met dit soort situaties en omdat je een meisje bent zijn ouders meestal ietsje strenger op het gebied van uitgaan etc.
Ik zou proberen te laten zien dat je een goed voorbeeld bent, door bijvoorbeeld je vriendinnen bij jou thuis te laten slapen. Dan ben je niet uit, maar kun je wel een leuke avond hebben met je vriendinnen.