ik mag niet :(

Ja ik snap wat je bedoelt maar het is een huisje van 1 kamer voor de duidelijkheid dus het zelfde idee als een tent maar dan warmer droger en veiliger

Als iemand normaal op reacties reageert heb ik daar zeker empathie voor en ik heb in het verleden ook genoeg op gelijkaardige topics met tips gereageerd. Maar als je begint met ‘Hey luister’ en eindigt met iets in de aard van ‘Je helpt me of anders hou je je mond maar.’ houdt het voor mij op. Ja, het is kut als je dingen niet mag, dat hebben we allemaal meegemaakt. Maar dat is mijn fout niet, dus dat moet ook niet op mij afgereageerd worden. Zeker als je hier om hulp komt vragen, zou je toch iets of wat beleefd mogen zeggen dat je het niet eens bent met een bepaalde reactie.

En verder kan ik ook gewoon geen tips bedenken. Ze zegt dat ze vriendelijk is tegen haar ouders en dat ze hoge cijfers haalt. Dus daar ligt het niet aan. Dan is het enige haar leeftijd, of dat haar ouders er gewoon geen zin in hebben. Dat kan oneerlijk zijn of zo voelen, maar daar is spijtig genoeg niets aan te doen. Ik weet niet hoe andere ouders zijn, maar die van mij kreeg ik echt niet omgepraat eens als ze hun gedachte hadden uitgesproken.

Accepteer tot het wel mag? Sorry, dat is nu juist is waar de puberteit -voor het gros van de pubers- om draait. Losmaken van, eigen keuzes maken en daardoor verantwoordelijkheid kunnen nemen voor je daden. Die opmerking is net zo iets als iemand verbieden naar de WC te gaan…

Oke Nouja het enige dat je kunt doen is morgen nog rustig met ze te praten, als je niet meer zo boos bent. En ook niet meteen boos worden. Vraag de redenen, of zeg dat ze kunnen overleggen met andere ouders en vertel heel duidelijk wat de bedoeling.
En anders maar niet.
Maar zat je toen ook met jongens in die tent?
Want ik mocht 100% zeker ook niet op mijn 15e met jongens in een huisje slapen, alleen.

Pardon? Je ouders zijn er om regels voor je op te stellen en je op te voeden op hun manier. Ze hebben al gezegd dat de vorige keer een uitzondering was. Nu willen ze het niet. Daar kun je heel moeilijk over gaan lopen doen, maar bij mijn ouders hielp het echt niet als je een partij ging lopen zeuren en hoog en laag springen. Ze hebben er hun redenen voor dat het niet mag, daar kun je naar vragen, maar je ouders zijn er juist om grenzen te leggen waar jij anders als vijftienjarige overheen gaat omdat je nog niet kunt zien dat het niet verstandig is.

Precies! Dankjewel en daarbij snap ik de uitdrukking wel ik vind het gewoon heel erg ontoepasselijk

Kaassausje bedankt voor je hulp!! Je bent top!
Falathiel ik ga gewoon niet eens meer de moeite nemen om op je te reageren daaag

lols dan ben ik geen puber geweest. Wat een onzin. Alsof je dwars moet zijn om een puber te zijn.

@rachel maar hoe zit het met die jongens dan? Waren die er vorige keer ook? En ook in de tent?

Bij het gros van de pubers inderdaad wel. Ik sla er graag literatuur voor je op na. (Voor de liefhebbers ik doe een studie pedagogiek =))

^ En het gros van de pubers wordt dan ook op hun plek gezet door hun ouders waardoor ze volwassen worden en die fratsen niet meer uithalen. Tuurlijk zeur je een beetje, dat doe je als puber, maar als er uiteindelijk duidelijk ‘neen’ wordt gezegd, houdt het op. En daar moet je dan maar mee leren omgaan.

Oh jij zegt wat ik niet in woorden kon uitbrengen.

Hier ben ik het ook wel mee eens.

Als je ouders nee zeggen is het inderdaad nee, maar ik ben ook 15 geweest en ik snap je frustraties. Je zei dat er iemand volwasse daar is die jullie in het oog kan houden. Misschien kan je vragen aan je ouders of het wel zou mogen als ze even met die persoon zoude praten om dingen te regelen, als die persoon dat oke vindt. Probeer gewoon heel redelijk met ze te praten. Als ze uiteindelijk nog steeds nee zeggen is het wel nee en dan kan je er niks aan veranderen, hoe graag je ook wilt :s

En ik heb heel het topic gelezen en ik erger me gewoon aan TS. Je kan ook gewoon een poging doen om netjes te zeggen als iemand iets zegt wat jou niet zint. Maar zie ouders maar is over te halen.

Je ouders zullen er ongetwijfeld een goede reden voor hebben. Ze zullen vast en zeker het beste met jou voor hebben en misschien doen ze dit wel uit eigenbescherming van jezelf. Mijn ouders zijn destijds ook zo geweest en dat vond ik toen maar stom, maar nu ben ik op een leeftijd dat ik blij ben dat mijn ouders destijds ‘streng’ zijn geweest waardoor ik geen (uiteindelijk) stomme dingen heb gedaan.
Ik zou er verder met je ouders niet te veel woorden aan vuil maken - grote kans dat je daar uiteindelijk spijt van krijgt (ik zeg het uit ervaring)

Zijn jullie allemaal 15? Want ik dacht altijd dat de meeste verhuurders van huisjes op zijn minst eist dat er een volwassene bij is. Ik kan me het trouwens wel voorstellen hoor dat je ouders het niet willen. Met een grote groep alleen in een huisje… dat idee zou ik ook niet fijn vinden als het om mijn dochter gaat en ik had het ook niet gemogen om mijn vijftiende. Hooguit bij een vriendin in de tuin of zo… of misschien op een camping met een paar vriendinnetjes en dan onder toezicht.

Zo jong vind ik 15 niet hoor, zeker als er toezicht bij is. Toen ik 16 was, maar één jaartje later, ben ik ook met vrienden op vakantie geweest en heb ik alleen gereisd en dat was een stuk verder. En volgens mij zijn er genoeg 16-jarigen die naar Renesse oid gaan. En dit is toch wel een stapje terug omdat het op een gewone camping is met volwassenen in de buurt. Ik zou inderdaad aan je ouders vragen of ze misschien met die mensen willen praten zodat ze weten dat het goed zit. En anders zou je je er helaas toch bij neer moeten leggen, ouders willen meestal nou eenmaal weten wat hun kinderen doen en dat is ook wel terecht, ze hebben toch een grote verantwoordelijkheid over jou.

^ Op je zestiende ben toch echt al iets verantwoordelijker dan op je vijftiende.