ik leef in een fantasiewereld? help!

iedere dag als ik alleen ben, dus als ik op mijn kamer ben oid of ga douchen of wat dan ook, dan ga ik direct in een fantasie wereld leven. in mijn hoofd voer ik dan hele gesprekken alsof ik word geinterviewd voor een programma of dat ik een relatie heb met een beroemde celeb en dat ik een wereldster ben. eigenlijk zijn die fantasie gedachten letterlijk het enige waar ik aan denk als ik alleen ben en ik kan het ook niet tegenhouden ofzo. ik creëer mijn eigen perfecte wereld in mijn hoofd en ik weet niet wat ik eraan kan doen. zijn er meer mensen die dit misschien herkennen?

Belemmerd het je in het leven, in bijvoorbeeld je relaties met mensen of ontwikkeling? Zo nee, dan is er niets aan de hand. Ik kan me soms ook even terugtrekken in mijn eigen wereldje. Ik verzin hele verhalen in mijn hoofd gebaseerd op filmkarakters en weet ik het. Maar zolang het je niet hindert hoef je er geen actie voor te ondernemen.

Als je er wel echt last van hebt kan je er misschien met iemand over praten, zoals een begeleider op school, of een psycholoog. Dan kan je in ieder geval je verhaal kwijt en kan je misschien geholpen worden je weer wat meer op het echte leven te focussen.

Ach dat doe ik ook wel je moet toch iets doen met je gedachten als je alleen bent als je aan het douchen bent enz Dat kan dingen verzinnen zoals ik bijvoorbeeld verzin hele scenario’s die in een boek/film zouden kunnen zitten. En idd als het je niet belemmert dan zou ik me er geen zorgen om maken!

Ja, dat had ik vroeger ook (lees, als jong kind tot begin puber ofzo). Echt hele verhaallijnen enzo… :cold_sweat:
Daarna kreeg ik het eigenlijk te druk ofzo om echt zo te kunnen verzinken in mijn fantasie… Al vind ik het nog steeds heerlijk om een lekker fantasy boek te lezen na een drukke dag en daar lekker bij weg te dromen.
Zolang het je niet belemmert in je dagelijkse doen en laten, hoef je er toch niet per se mee op te houden? Alleen als jij het als een probleem ervaart :slightly_smiling_face:

Dat doe ik ook, maar het belemmerd mij wel in mijn dagelijks leven. Niet zo heel erg, maar goed. Kan er mee leven.

dit, precies:’)

Ik doe het ook wel, ik maak een soort ‘verhalen’ waarin ik zelf dan de hoofdrol speel :’) vaak als ik alleen in de bus zit, als ik lang moet fietsen oid.
Maar het is niet zo dat ik er echt in leef of dat ik er verder last van heb.

Als jij er wel echt last van hebt kan je misschien naar een psycholoog? Bekijken waarom je het precies doet, ben je niet tevreden met je eigen leven en verzin je daarom dingen? Of vind je het gewoon leuk/grappig?

Ik doe dat ook :’) Niet zodanig dat het mijn leven beïnvloedt ofzo, maar gewoon dat ‘dagdromen’ en fantaseren over dingen die niet echt zijn is niet abnormaal geloof ik

Volgens mij doet de hele wereld het wel eens, dus ik denk niet dat het erg is :3. Zolang je nog maar gewoon met andere mensen kunt omgaan en het(zoals al gezegd) je sociale leven niet beïnvloedt, is het prima

Dat doen echt veel mensen. Zolang het je niet belemmert in je echte leven, zie ik geen problemen :slightly_smiling_face:

Dit.

Achteraf heb ik dit heel lang gedaan, tot ik 15 was ofzo. Nu doe ik het nog wel maar dan anders, ik voer gesprekken die ik nog moet voeren of zoals ik wil dat ze gaan of verwacht dat ze gaan enzo. Of wat er kan gebeuren tijdens een afspraak/fietstocht weet ik het wat. Heel vaag om uit te leggen.

Het belemmert mij alleen in de zin van het loopt vaak niet zoals ik het had uitgedacht en dan raak in in paniek, in de war en gestresst. verder hebi k er niet echt last van.

Dit, alhoewel ik moet toegeven dat het bij mij nu ook een heel stuk minder is omdat ik het zo druk heb.

Echt precies dit haha! En wat iedereen al zegt, als je er verder geen last van hebt, geen zorgen om maken!

Ik deed het eerder heel erg, ik had hele gesprekken, hardop :flushed:… toen probeerde ik erop te letten omdat ik het irritant begon te vinden en nu is het bijna weg… alleen als ik me verveel, maar dan komt het goed uit :stuck_out_tongue:

Dit.
Ik praat ook heel vaak hardop tegen mezelf, dat is echt heel erg kut en ik kan er niet mee stoppen. Meestal ga ik het dan filmen om het te sturen naar mijn vriendinnen (dat is echt best wel grappig, achteraf) en dan stopt het vanzelf haha, ik weet ook niet waarom maar als ik het gevoel heb dat iemand kijkt ofzo stopt het wel, dus meestal stuur ik het ook niet omdat er dan niks interessants meer aan is.

had ik ook ik had 2 vrienden die heel veel leuke dingen dede beetje vreemd maar heb dat aantal jaar gehad tot 18 jaar ofzo toen is het weggegaan