ik kom niet over hem heen

Hoi meiden, ik zit met een probleem en ik wil dat hier graag kwijt…
Het gaat om een jongen, ik noem hem even J. Ik ken hem al heel lang, en we zijn altijd al wel bevriend geweest. Maar sinds de eerste gaat het een beetje vreemd tussen ons. Ik vond hem leuk, en ik liet dat ook wel lichtelijk merken, hij flirtte terug, maar het werd niets. Het was niet zo dat het oppeens heel ongemakkelijk tussen ons was ofzo, maar hij ging er verder niet op in. Ik vond het wel jammer want ik vond hem echt leuk. Ongeveer halverwege de tweede waren er genoeg jongens die al interesse in me hadden getoond, maar ik ging er telkens niet op in omdat ik nog met J in mijn achterhoofd zat. Ik flirtte wel met ze, maar las het dan serieus dreigde te worden moest ik weer aan J denken. Ik had nog wel steeds oppervlakkig contact met J, en toen vroeg hij me mee naar de film. Ik wist niet zo goed wat ik hier van moest denken, ik zei wel ja maar het kwam er weer niet van. Bedoelde hij het als vrienden? Of wilde hij echt wat… Nu ben ik onderhand aan de vierde begonnen en het gaat nog steeds zo. We gaan allebei naar dezelfde kerk, en daarvoor worden veel dingen voor jongeren gedaan. Ik trek dan vaak met hem op en vaak hangt er wel een flirtirige sfeer, maar het wordt nooit wat en dat vind ik super jammer! Want soms denk ik dat het zo overduidelijk is dat hij met me flirt en dan weer niet… Bijvoorbeeld; we gaan altijd met de groep jongeren een paar daagjes ergens naartoe, een pretpark ofzo of terschelling. Dit jaar gingen we naar een dorpje in Drenthe op een kampeerboerderij. De jongens en de meisjes zouden samen op een slaapzaal slapen, en eigenlijk gingen alle jongens rechts en alle meisjes links liggen. Zo ook ik en een vriendin, we lagen vrij dicht bij de scheiding. J was bij de scheiding gaan liggen. Er was nog een bed vrij wat ik had vrijgehouden voor een vriendin, en dat bed lag naast J. Vervolgens begon hij te klagen over dat hij die vriendin van mij niet aardig vindt etc. En na een hoop zuchten en steunen stelde ik voor dat ik dan wel op die plek ging liggen. Oppeens keek hij een stuk blijer. Ik weet niet wat ik met deze situatie aan moet. Wordt het niets omdat we allebei geen stap verder durven te ondernemen? Of vindt hij me gewoon niet leuk en beeld ik me dingen in… Sorry voor het lange verhaal ;S

Volgens wat ik lees vindt hij je wel leuk. Maar misschien durft hij zijn gevoelens niet al te goed te uiten? Jongens zijn soms heel onduidelijk in wat ze willen :stuck_out_tongue:
Hmm ik weet het niet goed, sorry (:

Waarom vraag je hem niet een keer uit? Ergens een drankje doen, of naar de bios, en dan noem je gewoon een dag,van ; hee heb je zin om zaterdag mee naar die en die film te gaan samen?

Kijk hoe hij reageerd en hoe het afspraakje verloopt, misschien legt ie wel een hand op je knie. Bestel samen 1 bak popcorn, heel standaard, maar werkt wel.
Als dat leuk allemaal ging, spreek dan nog een keer af om ergens iets te doen, als hij dan weer ja zegt, vond hij het dus leuk om met je iets alleen te doen, Dan kun je hem daarna vertellen dat je hem wel ziet zitten en of hij vaker zo wil afspreken met zn 2en, dat bloeit er van zelf wel iets op. Want als ik dit zo lees, zal hij je niet weigeren :wink:

oke bedankt! Ja ik zat er ook aan te denken dat hij misschien gewoon verlegen is, maar hij heeft gewoon in al die jaren niets gezegd…

Hmm misschien moet je eens overduidelijk zijn en dan weet je zelf hoe hij erop reageert, dan weet je gelijk genoeg! Als ie je niet leuk vind dan zit je tenminste niet steeds met hem in je achterhoofd en dan kan je verder met je leven