Ik kan niet meer zo goed tegen kritiek als ik eerst kon

Hoi meiden,

Sinds een weekje heb ik weer een fulltime baan bij het bedrijf waar ik afgelopen jaar stage heb gelopen. Die stage ging supergoed en heb daardoor mijn diploma met een 9,7 voor mijn proeve af kunnen ronden. Dus ik ben daar toen gebleven in de zomer.
De stage daarvoor was bij de rechtbank. Het was echt een vervelende omgeving om in te werken aangezien iedereen over elkaar te praatte/klaagde achter iemands rug om. En ik ben iemand die daar slecht tegen kan dus er wat van zegt. Dat was dus echt de grootste fout die ik kon maken aangezien iedereen zich toen tegen mij keerde. Heel de afdeling roddelde over mij en ik kon niks meer goed doen. Elke dag had ik buikpijn als ik naar stage moest en op den duur had ik een ochtend dat elke stap naar het gebouw zwaarder werd en ik ben teruggerend naar mijn auto om naar huis te gaan.
Op mijn stage daarna was iedereen heel aardig en hielpen ze mij heel goed. 1 collega kon ik het minder goed mee vinden. Ze reageerde soms heel geirriteerd waardoor ik me weer zo klein voelde als toen bij de rechtbank. Ik heb dit nooit naar haar uitgesproken maar ik heb het er thuis steeds even uit gelaten.
Nu op mijn huidige werkplek heb ik hetzelfde. Mijn collega’s zijn hier ook hartstikke lief maar omdat ik alles nog even bij moet spijkeren, krijg ik wel eens commentaar of opmerkingen. Niet zo gek dus. En toch krijg ik zo een down gevoel dat ik bijna wil gaan huilen. Terwijl dat echt nergens voor nodig is.

Wat kan ik hieraan doen?

Wat je er aan kan doen? Tja, heel simpel eigenlijk, zet je er over heen.

Doe ik ook! Maar toch, dat gevoel blijf ik hebben en ik heb het idee dat dat mij in bepaalde mate belemmert.

Ik snap wel wat je bedoeld! Ik heb dat vroeger ook gehad, omdat ik graag alles goed wilde doen. Maar naarmate ik ouder werk en meer kritiek kreeg. Leerde ik daar ook beter mee om gaan. Sterker nog vaak is het geen kritieke maar positieve feedback. Je moet maar zo denken; je kan er iets van leren en jezelf er beter mee maken. Mensen proberen je te helpen! En je kan groeien in je bezigheid! :slight_smile:

Het is inderdaad ook een knop die je moet omzetten.

Hmm, ik heb dit ookwel. Ik kreeg een paar maanden geleden wat commentaar over mijn schrijven (ik zit op de School voor Journalistiek ) en ik kreeg daarna echt zo’n rot gevoel, alsof ik het niet meer kon, maar die persoon bedoelde het alleen maar goed. Bij mij is het een paar dagen rot voelen, dan beseffen dat ik mezelf moet beteren en dan houdt dat gevoel wel op. Als ze goed commentaar geven waar je wat aan hebt, kan je er wat aan doen. Paar maanden daarna gaf dezelfde persoon mij juist veel lof over mijn schrijven, dus dat voelde weer goed.
Rare en beledigende opmerkingen moet je gewoon echt over je heen zetten. Die mensen willen gewoon “the new girl” pesten.

Echt proberen die knop om te zetten. Ik heb op mijn huidige werk ook een collega die het niet zo leek te hebben op nieuw personeel. Op een gegeven moment ben ik gewoon opgehouden met aardig te doen en dat kreeg hij in de gaten volgens mij. Het eerste weekend dat ik alleen met hem moest werken was hij ineens bijgedraaid.
Irritante collega’s heb je altijd. Commentaar heb je ook altijd. Als je het er niet mee eens bent, moet je er wat van zeggen, maar verder is het echt even de knop omzetten en jezelf bedenken dat je over een tijdje alles zelf kunt.

Het hoort erbij. Je kunt niet alles in 1 keer en leert elke dag. Het is geen kritiek dat ze leveren maar hulp om je in te werken.

Vooral dat laatste wat je zegt heb ik echt nare ervaringen mee gehad. Hopelijk gaat het op den duur over :slightly_smiling_face:

Precies dat! Ik wil alles zo goed mogelijk doen. En soms… gaat dat niet zoals ik dat wil :frowning_face:

Knap dat je dat kunt! Bij de rechtbank had ik er echt eentje die dan ontkende dat ze over mensen praatte maar achter je rug om… Eugh

Je hebt een kutervaring gehad, maar die is nu voorbij. Kritiek krijgen op je werk is niet meer dan normaal en mensen bedoelen het heus wel op een opbouwende manier. Voel je niet gekwetst, denk na over wat ze zeggen en kijk hoe je ermee rekening moet houden. Het is eigenlijk gewoon een deel van volwassen worden :slightly_smiling_face:

Dat zeker! Verder is het gelukkig wel een gezellige werkplek en gaat het wel weer over. Ik had het net toevallig ook met mijn collega’s over. Dat ik het fijn vind als dingen wel gelijk gezegd worden op een opbouwende manier. En dat gaan ze ook doen! Fijnfijn :grinning:.