Ik kan niet huilen

Het is echt 3 jaar geleden ofzo dat ik voor het laatst echt heb gehuild. Alleen ik moest 5/6 maanden huilen om een film en dat kwam er gewoon uit zeg maar… Mijn moeder en zusje en nichtje zaten erbij en ze waren echt verbaasd dat ik ’ kon huilen’ Ik hou mezelf altijd groot waar iedereen bij is. Ookal ben ik heel erg gekwetst, ik doe gewoon vrolijk alsof er niets aan de hand is…

daar zijn psychologen voor :slightly_smiling_face:

Pesten kan voor een behoorlijk emotioneel trauma zorgen.
Door niet verdrietig/boos te worden doe je alsof het pesten je niks doet, terwijl het van binnen wel zo is.
Bij jou is het dus ook een soort zelfbeschermingsmuur lijkt mij.

Ja dat zou zeker kunnen. Maar ik heb dat eigenlijk nooit echt doorgehad, want ik hoor mezelf gewoon in mijn hoofd zeggen dat ik daar te goed voor ben en dat ze me allemaal niet waard zijn als ze zo doen, dus dat ik dan ook niet verdrietig hoef te zijn. Maar toch doet het me altijd wel wat…

Het helpt me iig wel om er zo over te praten

ik denk dat het beter is als je je gevoelens wel toont, je zegt wel dat je wil dat iedereen denkt dat niemand je kan kwetsen maar dan zullen ze je zien als een emotieloos persoontje. je kunt beter wel je emoties tonen want dan weten ze wel dat je iemand bent die gelukkig kan zijn, maar ook boos. en ps. als je niet goed emoties kan tonen, dan zien ze ook niet dat je gelukkig bent.

Ik ken het.
Ik ben in groep 8 gepest en toen ging mn toenmalig beste vriendin me vertellen dat het mijn schuld was en dat ik alles zelf verkeerd deed.
Tegen die pestkoppen kan je nog wel een muur op gooien, maar tegen een vriendin waarmee je al een jaar of 6 ‘beste vriendinnen’ bent en die je dan zo laat vallen niet.
Dat heeft bij mij voor een vertrouwensbreuk gezorgd. Ben nog steeds bang dat mn vriendinnen me zomaar kunnen laten vallen zoals zij heeft gedaan.

Nee maar zo is het niet echt. Ik ben juist altijd de vrolijke en de gelukkige in de groep. Ze vinden juist dat ik altijd zo blij ben!

Dat is vervelend… :s Hoe ga je daar nu mee om dan? Kan je gewoon bevriend zijn voor een langere tijd?

Ik ben zelf wel blij uiteindelijk dat ik gepest werd, want het heeft me wel sterk gemaakt. Dacht ik altijd… Misschien heeft het ook wel negatieve effecten op me.

upje!

Ik moest ook al meteen aan the Holiday denken haha :slightly_smiling_face:

En verder lijkt het mij eigenlijk ook wel slim om naar een psycholoog te gaan, daar hoef je je echt niet voor te schamen!

[i]oké dit is wat je moet doen, als je alleen bent
allemaal films gaan kijken (bv. the orphan, the back-up plan, avatar, enz enz…)
als je ziet hoe die mensen hun emoties tonen kan je daar misschien iets van leren, hoe je moet reageren enzo. (en luister maar eens naar de songteksten van muziek en combineer dat in je leven)

Hoop dat je er wat aan gehad hebt!
xxx[/i]

Nou, ik weet dat ik niet huil tijdens films of muziek ofzo… Ik heb het geprobeerd (klinkt raar) maar het lukt me niet. :stuck_out_tongue: Ik denk dat ik gewoon met iemand die ik niet zo goed ken er over moet gaan praten.

Ga naar een psycholoog, voor je als gefrustreerde 40er eindigt bij wie emoties écht helemaal vast zitten…tegenwoordig gaat toch bijna iedereen naar een psycholoog vroeg of laat.
Ik had ook veel moeite met een dagboek, wat bij mij hielp was dingen vertellen aan mn knuffel ja ja lach me maar uit…