Ik kan het niet loslaten, & ik weet niet waarom!

Het is, vind ik zelf, nogal een vreemd verhaal maar ik moet het even kwijt en ik hoop dat jullie mij misschien advies kunnen geven :slightly_smiling_face:

Ik kende al een tijdje een jongen van school, we belden heel veel en hij was heel lief enso & toen ben ik een keertje bij hem thuis geweest maar ik was niet verliefd maar hij wel op mij en het contact werd steeds minder.

Toen was er opeens een schoolfeest. Ik had al eerder aan hem gezien dat hij best veranderd was qua kleding enso. Hij zei altijd dat hij niet van schoolfeesten & uitgaan hield, maar daar stond hij opeens. Het deed me niet echt iets, ik was alleen verbaasd dat hij er was.

Hij begon opeens tegen me te praten & van het een kwam het ander en toen waren we opeens aan het dansen en zoenen. De dag daarna begonnen we weer te smssen & hij wou afspreken maar eigelijk durfte ik niet. Na een aantal smoesjes verder besloot ik toch maar een keer te gaan. Het was echt heel erg gezellig & we spraken nog een keer af. Zo hebben we nog een paar keer afgesproken maar ik was daarvoor altijd ontzettend zenuwachtig en had er écht geen zin in. Ik had dan ook niet echt gevoelens voor hem, het was wel leuk als ik bij hem was maar ook die gevoelens werden steeds minder omdat hij ook anders deed dan ‘‘de eerste keer’’ zeg maar.

Toen kregen we ruzie. Over ontzettend stomme dingen maar dat doet er even niet toe. Ik sprak hem ongeveer 2 weken niet en ik vond het vreselijk! Want ik was zo boos over de dingen die hij zei maar ik vond het ook erg dat het was afgelopen. En dat is nou juist wat ik zo raar vind. Want toen ik nog wel met m omging was ik helemaal niet verliefd op m en aandacht kreeg ik als ik niet bij m was ook niet veel meer dus daar ligt het ook niet aan.

Ik spreek m nu sinds een paar dagen weer op msn/sms maar ik denk dat het echt over is. Maar het doet me zo’n pijn en ik weet gewoon niet waarom! Het ergste vind ik nog dat het als ik leuke dingen doe mijn hele dag kan verpesten omdat ik er zo erg aan denk.

Ik hoop dat jullie tips/reacties hebben.
Alvast bedankt! x

Ik snap het niet helemaal. Ben je nou verliefd op hem? of vind je het alleen maar kut dat het over is?

Ja nu voelt het dus alsof ik verliefd op hem ben & dat ik het heel erg mis… Maar eerst was dat dus niet zo

Oh okay, heb je het hem al verteld?

Misschien moet je er met hem over praten ofzo…

spreek nog eens met hem af en kijk hie het dan voelt?

Eerst voelde je niets voor hem en toch ging je met hem afspreken. Ben je nu niet verliefd geworden op de aandacht die je van hem hebt gekregen? Ook al deed het je in het begin niets, misschien mis je de aandacht van hem? Als dit het niet is zou ik met hem praten. dan heb je misschien toch gevoelens voor hem gekregen. Vertel het hem, misschien lucht dat op.

Hij wil niet meer afspreken, dat zei hij teminste toen we nog ruzie hadden.
Ik durf het hem echt niet te vertellen want ik wil hem niet het gevoel geven dat ik hem aanbid ofzo want dat verdient hij niet vind ik.

Ik vond het leuk als ik bij hem was, maar zodra ik naar huis fietste had ik steeds zo’n gevoel van ik vind hem niks. En dat als je elke keer superzenuwachtig bent en niet zeker weet of je wel moet gaan is toch ook niet normaal ?

Je kan natuurlijk ook altijd al verliefd op m zijn geweest, zenuwachtig enz. dat herken ik wel, alleen ben je dan niet beinvloed door vriendinnen of uiterlijk enz.? Dat hoeft niet alleen het zou kunnen.

Ik trek me idd wel altijd veel aan van wat anderen zeggen, dat haat ik, maar dit keer had ik dat niet echt.

Maar waar ik ook veel last van heb is dat als ik bij een jongen een klein minpuntje of iets raars ofzozie ik meteen weer heel erg ga twijfelen.
Ik twijfel sowieso erg veel, ook bijvoorbeeld over het vertellen aan je ouders & hoe je dan met elkaar moet omgaan op school enz. Ik denk dat dat ook wel erg heeft meegespeelt.

Ga er anders eens met je ouders over praten, misschien vind je het suf klinken maar ze kunnen af en toe heel goed luisteren, goede tips geven en tonen veel begrip. Ze hebben geen vooroordelen misschien over deze jongen, weet niet of ze hem kennen, en je wordt misschien wat zekerder over wat je wilt. Anders leg je het hele verhaal uit aan de jongen en zeg je dat je het allemaal niet zo goed weet wat je wilt?

Ja maar ik praat eigelijk nooit met mn ouders op zo’n manier over jongens…

& Ik zou gewoon eigelijk nog een keer met m af willen spreken en dan kijken wat ik voel en dan een echte beslissing nemen, maarja nu is het al te laat…

Het is gewoon zo vervelend dat het op dit moment je hele leven beheerst… Ik heb dan echt zoiets van als het dan nog een écht leuke jongen was geweest… :frowning_face:

Up .

Aah… dat is wel heel vervelend dat hij niet eens meer wil afspreken. Laat het een weekje doen en misschien kan je volgende week een keer een goed gesprek met een hebben, bellen en desnoods nog msne… Succes ermee! :sob::muscle:

Ja, dat vind ik een goed idee ik ga gewoon nog even kijken hoe het deze week loopt :slightly_smiling_face:

Ontzettend bedankt dat ik er hier even over kan ‘‘praten’’ want met anderen lukt dat niet echt (K)

Dat heb ik ook, precies hetzelfde! Bij een klein minpuntje meteen al weer twijfelen… en de rest ook.

Ik denk dat je met hem moet praten,
als je hem niet het gevoel wilt geven dat je hem ‘aanbid’,
dan moet je gewoon zeggen; ‘ik denk dat ik misschien toch wel verliefd op je ben/was’ of uh… ‘misschien vond ik je toch wel iets meer dan alleen aardig enzo’ of iets in die richting… ik weet het ook niet eigelijk.
gewoon rustig met hem praten lijkt mij het beste denk ik.
Succes!

Ja en ik vind het zo erg, want het lijkt dan of iedereen te min voor je is ofzo… maar ik twijfel gewoon heel veel.

Bedankt voor je tip, ik ben er echt blij mee dat mensen reageren want ik zit er ontzettend mee :slightly_smiling_face:

Heey meis,

Wat tips.

1* Soms is het leuk, soms niet zo. Blijf altijd vrolijk, (door dat je vrolijk bent, vind hij je mss wel opnieuw leuk, want een Vrolijk iemand is veeeeeeeeeeeeeeeeel leuker dan een Chagie iemand:D )
2* Zie elkaar mss iets minder. en sms mss iets minder, zo blijft het ook leuk. Om elkaar te zien/smsen/msnen (denk dat je meteen in het begin, te hard van stapel bent gelopen…)
3* Is het over? Zet het van je af, in het begin is het zwaar. maar je went er wel aan hoor. (of, maak hem jaloers, zoek een super knappe jongen, en ga lekker met hem rondhangen, als hij dan nog un beetje verliefd op je is, Word hij echt Super jaloers:D) (= wel Super GEMEEN, en Bitcherig… maargoed. Wil je hem trug of niet?:stuck_out_tongue:)
4* Zoek gewoon un nieuw vriendje… Want zo te horen, is hij niet de Ware! (ik heb ook een vriendje, al 16 maand, wij hebben ook wel eens ruzie, Ut hoort er gewoon bij! want ondanks dat, heeft hij me ten huwelijk gevraagd:D)

(staan niet echt in de goede volgorde hee… eerst 4 dan 3 dan 2 en dan 1:D)

Veel succes, met of hem terug krijgen… of een ander vriendje zoeken! maak je niet druk, als je de ware vind, dan weet je het meteen… en dan twijfel je heus niet meer hoor!!

zoiets had ik ook, alleen kregen we geen ruzie, maar kreeg hij een vriendin >.<

@ Kimmiittjuhh :
Wat lief! Leuke tips, dankjewel ! :grinning:

@ Liise :
Oh dat lijkt me nog erger!