Ik kan het aan niemand vertellen..

Ik voel me de laatste dagen gewoon zwaar klote , en heb opeens vaak ruzie met mijn ouders gewoon om de kleinste dingen. Ik ben dit hele weekend thuis gebleven , normaal niks voor mij. Ik voelde me gewoon zo slecht en ik kon alleen maar huilen. Ik zaterdagavond had ik de neiging om zelfmoord te plegen omdat ik gewoon niet wist of alles beter zou kunnen gaan. Ik probeerde het met dikke bleek… Alleen toen had ik echt van ‘‘waar ben je mee bezig’’ en gooide de bleek over mijn kleren , en het gaat er natuurlijk niet uit… Me ouders werden daar ook weer boos om en dus weer ruzie. Ik dacht dat alles beter zou gaan vandaag op school maar dat ging dus ook niet. Mn crush deed de hele dag raar en maakte lullige opmerkingen met meerdere jongens samen. Ik voelde me zo kut. Toen ik thuis kwam begon ik meteen te huilen ik wist niks beters. Toen ik op facebook zat zag ik ook dat mijn crush me had ontvriend… dat deed me serieus pijn. Nu weet ik dus ook zeker dat hij echt niks in me ziet. Ik kan alleen maar huilen en ik voel me zo kut. Morgen heb ik 2 proefwerken en een so ik heb dus echt totaal geen motivatie om te leren en voel me lelijk , dik en niet gewild , ik heb dit niet aan mijn vriendinnen verteld. Durfde ik niet , ik wil dit echt niet meer. Ik word helemaal gek van alles en om elk klein dingetje dat verkeerd gaat moet ik huilen…
i feel so worthless.

Ik vind het heel rot voor je , maar wat wil je nu van ons?

Ik weet niet hoe oud je bent, maar dit soort gevoelens zijn best normaal in de puberteit :slightly_smiling_face:

Van bleek over je kleding gooien ga je niet dood…

Stop met jezelf lelijk en dik noemen, want dat ben je sowieso niet! Iedereen is uniek & dus mooi!
En ja, dat je crush je niet wil, maakt niet uit. Er zijn zat leukere jongens! Ookal voelt dat nu even niet zo.
Met je ouders zit je waarschijnlijk gewoon even in een dip. Misschien hebben zij hun dag niet gehad op het werk en reageren ze dat af op jou, niks raars, maar zeker niet fijn. Probeer er niet teveel op te reageren.

En alsjeblieft, GEEN zelfmoord. Er zijn mensen die om je geven en van je houden, doe hun dit niet aan. En doe het jezelf niet aan, want je hebt nog een heel mooi leven te gaan!

en je bent zeker niet waardeloos!!!

misschien moet je het wel aan je vriendinnen vertellen, en misschien ook met je ouders erover praten. en blijf positief, geneit van de leuke dingen en bedenk je dat het altijd erger kan, het komt goed meid (:

@tartaarkloonsaus
ik wou het gewoon even kunnen uiten , omdat mijn hoofd vol zat.

@kolderkat ben 15 maar dit heb ik nog nooit eerder gehad.

ik was van plan om het te gaan drinken.

Dankjewel , dit doet me dan weer even goed. :cold_sweat:

Ik ken genoeg mensen die bleek hebben gedronken en ze zijn er niet van doodgegaan. Geloof me meid. In het ziekenhuis liggen wil je niet. Mensen zullen je dan nog meer belachelijk maken. Zij hebben dan van jou gewonnen. Wil je dat? Nee, he.

Ik zal proberen het te vertellen , en ik hoop heet :slightly_smiling_face:

o. nee dat wil ik inderdaad niet.

Maar als je besluit het niet te drinken zet je het toch weg ipv dat je het over je kleding gooit…

weet niet haha , kon niet echt helder denken.

Goed, je hebt je verhaal gedeeld.
Dan is het nu: hoofd omhoog en schouders eronder.
Je crush kan de pot op en je vriendinnen willen leuke dingen doen.
Omdat je een paar dagen niet lekker in je vel zit, wil je meteen zelfmoord plegen?
Kom op nou! Er zijn ergere dingen in de wereld.

Heel herkenbaar… Tijdje geleden voelde ik me heel alleen, ruzie met een vriendin en nog wat dingen…
Maar weet je, zelfmoord is echt geen oplossing. Na regen komt zonneschijn :wink:
En ruzie met je ouders hoort bij de puberteit :stuck_out_tongue: Leuk is het natuurlijk alleen echt niet!
Ga lekker weg met je vriendinnen en vergeet je crush, er zijn een heleboel andere leuke jongens :sunglasses:

Niet meteen opgeven na een tegenslag in je leven, die krijg je waarschijnlijk nog heel vaak en later kunnen die ook wat heftiger zijn (ook al ervaar je dit nu als super vervelend). :wink: Be strong!

Enne… Smile, be happy!! :upside_down_face: :sob::muscle:

Hoi.

Ik ken het.
Dan misschien een beetje anders maar toch.
Wat mij heeft geholpen is; wandelen, harde muziek, leuke dingen blijven doen met vrienden en vriendinnen.
Vervolgens ben ik mij gaan richten op verbeter punten bij mezelf. Ik wilde bv opener worden naar mensen toe, en minder onzeker als ik bv presenteer. Ging daarop werken.
Nu merk ik ook dat sinds ik ben begonnen met hardlopen dat ook heel erg heeft geholpen. Het gevoel dat je jezelf verbeterd, je wat met je leven doet, je jezelf pusht om beter/verder te gaan hardlopen, je gezond voelen en het fijne satisfied gevoel heb ik nu dan ook eindelijk na mijn runs c:

Ik wilde dat even zeggen. Omdat ik weet dat als je in een dal zit deze dingen helpen. Huilen, schreeuwen en dingen kapot slaan ook. En je verhaal uiten ook. Maar dat werkt op korte termijn. Pak alles op en ga aan jezelf werken voor een lange termijn oplossing (:

Misschien doe je al vanalles. En heeft mijn verhaal niet zoveel nut. Maar wie weet heeft het dat wel. Niet in een dieper dal komen! Je hebt steentjes op je schouders staan, en bent snel emotioneel. Tenminste dat haal ik uit jouw verhaal. Dus! Gooi die steentjes weg en verbeter jezelf. Krijg weer goede zin en een hoop motivatie.

Erover praten met je ouders of vriendinnen kan ook meehelpen. Ookal zijn het kleine dingen. Je ouders zullen dat wel begrijpen toch?

Heel veel succes! <3

Sta erboven. Want weet je, als alles op zijn slechtst gaat, kan het alleen maar beter worden.

Als je ooit nog iets kwijt wilt mag je me altijd noten, ik ken je toch niet ik ken geen enkele Elise, dusja en dat is beter dan dat je alles alleen maar opkropt. :sob::muscle:

Blijf vechten, zet je schouders eronder en probeer je erg te gaan concetreren op bijv schoolwerk. Probeer erachter te komen waar de negatieve gevoelens vandaan komen. En ga op een sport of begin hardlopen. Als je lichaam zich fit voelt heeft dit ook positieve invloed op je hersenen.
Probeer een passie te vinden, iets wat je gelukkig maakt. Misschien een hobby die je vroeger deed maar opgegeven hebt.

Meis, geef de hoop niet op. Hoe dieper het dal, hoe hoger de berg. De wil is een van de sterkste dingen op aarde, probeer een positief leven echt te willen en werk eraan.

Ah en sorry als ik soms zweverig klink, heb net een mindfulness workshop gevolgd en begonnen met meditaties (3 minuten meditaties). Voor mij werkt het, maar was totaal niet geinteresseerd in dit soort shit toen ik 15 was.
Om je te motiveren: toen ik zo oud als jou was, was ik semidepressief, voelde me waardeloos, lag elke dag overhoop met mijn moeder, vond mezelf zo lelijk, was erg verlegen. Maar ik kwam op een punt dat ik dacht, nee, ik wil niet zo zijn, ik wil sociaal zijn, een tof leven hebben. En het is een lange weg geweest, altijd weer plaatste ik mezel in situaties waar ik sociaal moest zijn, ik ging naar feestjes waarbij ik niemand kende. Ik had altijd wweer buikpijn als ik naar zoiets ging, zo eng vond ik het. Maar op den duur werd ik socialer. Heb nu geen moeite om wie dan ook aan te spreken, vrienden te maken oo feesten etc. . Als je wilt veranderen, kan het.

Sorry voor mijn baggerspelling, zit op mn telefoon (:

vertel het gewoon echt aan iemand! je hoeft het niet persee aan al je vriendinnen te vertellen, neem er gewoon 1 in vertrouwen. of ga naar iemand anders die je echt vertrouwd.