Ik kan er niet meer tegen.

Het is weer eens zover.
Mijn broertje krijgt wééér alles wat hij wil, en ik trek het gewoon niet langer.

Het gaat waarschijnlijk een heel lang verhaal worden, maar ik probeer het zo kort mogelijk te houden.
2 jaar geleden werd mijn vader depressief en deed 14 zelfmoordpogingen. Telkens als dat niet lukte, reageerde hij het op mij af. Ik kreeg borden naar m’n hoofd en moest voor hem ‘werken’ alsof ik zijn slaafje was. Ik was zoo bang voor hem.
Als ik eens ziek was, mocht ik niet thuis blijven omdat hij ál mijn spullen in m’n kamer kapot gooide dan.
M’n ouders zijn gescheiden en het gaat nu best oke, op één ding na; mijn broertje.
Ik ga naar school, doe wat ik moet doen en voel me gewoon prima. Hij is het tegenovergestelde, gaat níet naar school, zit hele dagen achter de computer, scheld iedereen uit (waaronder mijn moeder, die zo haar best doet voor hem).
Hij kan alles doen en laten, omdat mijn vader niet meer bij ons woont.
Vanavond ook weer, hij wilde niet komen eten omdat hij ‘geen honger had’, terwijl hij ervoor een hele zak snoep had leeggevreten. Mijn moeder vond het niet normaal en zei dat hij moest komen, hij wilde niet. Ik begon een gesprek met mijn moeder, dat ik er niet tegen kan dat hij zo doet en dat ik het niet normaal vind. Toen begon hij bovenaan de trap te schreeuwen dat ik m’n grote teringsmoel moest houden en allemaal zulke dingen.
Nu krijg ik weer de schuld. Hij is een lieverdje en ik ‘doe alles fout’.

Op deze momenten wil ik niets liever dan gewoon even met mijn vriendje praten, omdat bellen nogal duur is gebruiken we skype. Nu heeft mijn broertje de headset verstopt, omdat ik ‘gemeen doe’. Hij wil hem absoluut niet geven, terwijl hij van ons samen is. M’n moeder doet hier niks aan.

Ik ga hieraan onderdoor, hij maakt me helemaal gek. Ik zie het gewoon écht even niet meer zitten. Ik zou zo graag hier weggaan.

Ik moest dit even van me af schrijven. Dus ik hoef er niet perse reacties op.

=(

Ach, meis, kan het niet laten om even te reageren, gewoon, even zeggen dat ik het kut voor je vindt, hoop dat er verandering komt!

wauw meis :frowning_face: (K)

Ik hoop dat je eruit komt! Sterkte.

Hoe oud is hij dan?
Want hij gaat niet naar school…?

Ik zou een goed gesprek met je moeder voeren als je broertje niet thuis is. Dat je gewoon rustig naar elkaar kan luisteren.

Verder… sterkte met de situatie!

Hij is 15. Heeft gezeik met jeugdzorg, rechtbank, leerplicht. Maar er gebeurd gewoon niks. Hij doet lekker waar hij zelf zin in heeft.

heee, ik heb precies hetzelfde thuis!
als je erover wil praten moet je me maar even laten weten.
ik wordt er ook helemaal gek van hier thuis!

HEEL ERG VEEL STERKTE ( en ik hoop dat je broertje die headset snel weer teruggeeft)!

oeh dit is echt balen…
ja idd, praat erover met je moeder, en als dat niet helpt kan het altijd nog opluchten om met vriendin ofzo te praten of hier iemand op gs te zoeken :wink:
schrijf anders je moeder een brief waarin je heel erg duidelijk uitlegt waarom je broertje jou zo in de weg zit en hoe je het wél graag zou willen hebben. let daar dan wel bij op dat je niet niemand bewust de schuld geeft, dat maakt haar alleen maar pissig. en dan hoef je ook niet direct de grootste en moeilijkste dingen neer te zetten maar begin dat ie misschien gewoon elke dag mee kon eten en helpt afruimen ofzo.

Ik heb het al zo vaak geprobeerd, maar het helpt gewoon echt niet.
Ze zegt altijd dat er wel wat gebeurd als jeugdzorg komt, maar dat zegt ze nu al een jaar. Ik kan het gewoon niet meer aan zo, ik ben echt bang dat mijn school hieronder gaat lijden.
Ik had eigenlijk huiswerk moeten maken, maar ik voel me zo rot dat ik er absoluut de aandacht niet voor heb.

Wow… Dit verhaal klinkt echt heel erg bekend in me oren. Manipulatieve rotbroers en ouders die het maar niet willen zien. Hebben jullie geen therapeute of iets? Het zal iig voor jou handig zijn om iemand (die er verstand van heeft) te hebben met wie je kan praten.

Idd met je moeder hierover praten!
(Ben ik nou de enige die dat broertje een ram van hier tot Tokio wil verkopen ? :cold_sweat: )

Idem met m’n broer en het ergste van alles hij is máar 1 jaar jonger!
Kutouders, jongens aaaltijd voortrekken. Geen verstand zeg ik je.
Oh tips voor jou: Sla je broer! hoe oud is hij?
Ja, sorry klinkt cruw. Maar hij heeft TOTAAL geen respect voor jou!
Je laat hem gewoon OVER JE LOPEN! ‘k zou hem echt pijn doen man><
+ Je moeder zegt toch niets:’)

Sterkte meid :sob::muscle:

Nee, ík zou het nog doen ook, in d’r plaats:)

Ik ben 18 dus ik val niet meer onder jeugdzorg, daar kon ik eerst nog bij terecht, maar nu ook niet meer.

Wow, wat rot voor je! Ik zou je moeder echt duidelijk maken dat er iets moet veranderen omdat het zo niet door kan gaan. En dan hopen dat ze er iets mee doet… Maar in ieder geval heel veel sterkte, ik hoop echt voor je dat het goed komt!

Ik heb hem ook geschopt, maar dan begint hij te krijsen; auwauwauw, ze heeft me in mijn buik geschopt! En dan krabt hij over z’n buik zodat het éxtra rood is en mijn moeder dus denkt dat het erger is als dat het eigenlijk was.