Ik kan er niet meer tegen...

Ik moet mijn verhaal even kwijt…
Ik heb net weer een super erge ruzie met mijn moeder gehad. Het ging weer over haar vriend en ze heeft me weer geslagen… Normaal gesproken probeer ik het van me af te zetten maar nu kan ik dat niet meer… ze pakte weer een mes zoals ze altijd doet, ze doet er nooit echt iets mee maar ze dreigt er altijd mee mijn richting op. Ze sloeg me met haar slipper en haar handen en ze schopte me, dit keer doet het echt pijn… Ik wil het huis uit alleen ik ben bang dat ik het in me eentje niet red qua kosten… maar ik kan er echt niet meer tegen, wat moet ik doen? Jeugdzorg heeft geen zin… zijn we jaren geleden al geweest… ik wil op mijn eigen voeten staan, weg van haar… maar hoe?

Hoe oud ben je als ik vragen mag? Oud genoeg om een eigen huisje te hebben?
Misschien moet je echt instanties om hulp vragen, want dit is niet normaal.
En misschien familie, vrienden of kennissen? Dat je daar kan voor een tijdje?

Kindertelefoon?

Lieve schat, je realiseerd je toch echt dat dit niet normaal is?

Maar ik denk dat je de politie moet bellen. Een vriendin van me had dit ook (Ze werd in elkaar geslagen met een honkbalknuppel door haar moeder , ze was 16) toen werd ze metteen opgepakt, en zei werd in een opvangtehuis gebracht.

En doen, want dit mag gewoon niet!

En kijk anders nu voor een baantje, en ga veel werken en genoeg opzei zetten. Voor later igg.

Ik ben pas 18 geworden… het klinkt misschien raar maar ik wil er geen drama meer van maken zoals vroeger… (school en jeugdzorg werden ingeschakeld enzo… hielp toch niets… ik wil gewoon WEG HIER nooit meer contact met haar hebben

Ik heb dit ook meegemaakt met mijn vader. Ik ben op mijn 16e weggelopen. Eerst een paar weken “vermist” geweest (zat bij vrienden), toen gemeld bij Jeugdzorg. Omdat ik duidelijk aangaf dat ik NOOIT meer terug naar huis wilde, hebben ze me in een crisisopvang geplaatst, om te zoeken naar een oplossing ondertussen. Daarna ben ik naar een logeerhuis gegaan en uiteindelijk op begeleid kamertraining. Daar leer je om op jezelf te wonen, krijg je elke week geld, en leer je hoe je alles moet regelen enzo. Ook hoef je geen huur te betalen. Is dat laatste niks voor jou? Ik weet dat ze ook kamertrainingscentra hebben voor t/m 21 jaar… Ik weet dat Jeugdzorg een rotinstelling is die jou niet zelf goed gaat helpen waarschijnlijk. Maar als jij sterk in je schoenen staat en goed aangeeft wat jij nodig hebt om gelukkig te zijn en een toekomst op te bouwen, dan komt het wel goed :wink:

Al weet ik ook dat ze je makkelijker helpen als je onder de 18 bent helaas…

Ik zou Jeugdzorg bellen als ik jou was. Gewoon een vrijblijvend telefoongesprek. Leg je probleem voor aan de telefoniste, en vraag wat je het beste kan doen. Zij kan je dan verder adviseren en je eventuele mogelijkheden aanbieden die je zelf nog niet kent :slightly_smiling_face:

Bovenal: Geloof in jezelf, en geloof erin dat alles goed komt. Niet bang zijn om alleen te staan, want er is altijd iemand die je kan helpen, en hulp komt altijd op momenten dat je het niet verwacht. Je bent 18, dus wettelijk gezien kan je moeder je niks meer maken. Kan je niet tijdelijk bij een vriendin/familie gaan wonen? Dat kan gewoon, dat bepaal je zelf! Kan je moeder niks tegen doen.

Ik snap heel goed dat je geen zin hebt in een drama, maar als je thuis blijft wórdt het juist één groot drama. Je realiseert je gelukkig wel dat dit zo niet kan, anders had je dit topic niet geopend. De stap is nu aan jou om hier werk van te maken. Je bent 18, dus je hebt alle mogelijkheden om daar weg te komen. Kies voor jezelf!

Omdat je 18 bent mag je gewoon op jezelf wonen. Als ik jou was zou ik wat vrienden/familie/kenissen vragen of je daar mag overnachten. Kan jij hard werken voor een kamer (studentenkamertje je kent het wel)

dat kan echt niet! ik zou

  • op mezelf gaan wonen
  • een of andere instantie bellen
  • aangifte doen bij de politie
    succes er mee ; )

je moet even kijken welke jeugdzorg vestiging je moet hebben (gaat over de postcode waar je op ingeschreven staat!) en dan vragen of ze je willen doorverbinden met he AC-team of aanmeld en consultatieteam. Je kan ook iemand anders zoals een leerkracht of familielid vragen om voor je te bellen. Jeugdzorg regelt tegenwoordig de hulpverlening (jaren terug deden ze nog een gedeelte zelf) en kan je denk ik ook wel helpen aan zo’n kamertraject. Anders kan je ook nog contact opnemen met spirit (weet niet of dat landelijk is maar wel hier in Amsterdam). Die verzorgen pleegzorg en andere hulp voor 16+ers

Als je ouders niks mee gaan betalen zou je best veel studiefinanciering moeten krijgen en best veel toeslagen zoals huurtoeslag. Dus zeker even bij een instantie die daar meer van weet informeren. Mijn vriend woont in een sloopflat en betaalt maar 250 aan huur(dus 2 slaapkamers, woonkamer, keuken en losse badkamer en wc én 2 balkons.) Misschien is samen met een vriendin wonen een oplossing?

Ze zullen je bij jeugdzorg echt wel moeten helpen dat is hun werk.

huurtoeslag krijg je alleen als je een eigen voordeur hebt volgens mij, en in de studentensteden is dat iig niet te betalen (misschien wel als je fulltime werkt). Je kunt je inschrijven bij de woningbouw, dat is sowieso handig om te doen als je 18 wordt, want tegen de tijd dat je dan iets wilt zoeken sta je al een paar jaar ingeschreven en dus hoger op de lijst. Verder zijn je ouders tot je 21ste financieel verantwoordelijk. Volgens mij kan je dat afdwingen bij rechtbank maar je moet je afvragen of je zover wilt gaan.

je kan trouwens altijd naar de rechtswinkel bellen voor financiële rechten en plichten van jou en je ouders!

mmm hoe lang ben je 18?
Ik zou gewoon jeugdzorg opbellen en hopen dat je een ‘goed’ iemand aan de lijn krijgt.
En dan moet je een indicatie krijgen wat moeilijk is op je 18de.
Zeg dat je absoluut niet voor jezelf kunt zorgen. Niet hygienisch bent. Geldproblemen hebt. Moeite met een dagbesteding vinden/volhouden ( dus school en werk etc.) je sociale netwerk een ramp is.
Al zijn die punten niet waar en lieg je, dan geven ze je vast wel een indicatie.

Succes meid!

haha sorry moest ik even heel hard om lachen:$

succes in iedergeval!