Ik kan dit zo niet meer.

Oké, dit gaat een lang verhaal worden, maar ik ga het proberen zo kort mogelijk te maken.

Zo ongeveer 2.5 jaar terug, ben ik op interpals een jongen genaamd J. ontmoet. Hij was toen 20/21 en nu 23. En ik ben nu 16 We kletsen 2 jaar lang elke dag. We zijn compleet het tegenover gestelde van elkaar. En we hadden vaak van die heerlijke discussies die er ook echt heftig aan toe gingen, maar we vonden het beide leuk om te doen. Want we wisten dat het altijd toch wel weer goed kwam.

Later gingen we ook bellen en smsen enzo en werden we steeds closer en ben ik ook echt zijn levensverhaal te weten gekomen waarom het eigenlijk gewoon zo’n arrogante zak is. Daarvoor ben ik begrip gaan krijgen en er mee gaan leren leven. En zijn manier van leven ben ik heel goed gaan accepteren.

En hij vond mij maar een Dom meisje dat niet nadacht met het verstand. Maar hij is ondertussen ook in gaan zien dat ik toch wel een lief en sexy etc. meisje ben en gewoon in andere dingen goed ben dan hem.

Uiteindelijk wilde ik hem gaan ontmoeten want het voelde zo goed tussen ons. Ik moest gewoon weten of dit IRL ook zo was. Ik wist dat mijn ouders het nooit goed zouden vinden over de meeting dus heb ik gespijbeld van school, hij is mij op komen halen en zijn we naar de Efteling gegaan.

Het was geweldig, hij was superlief voor mij. Sinds dien zijn we echt hopeloos verliefd.

Nja omdat me ouders er niet van mogen weten, heb ik hem heel lang niet meer kunnen zien. Totdat hij mij niet langer meer kon missen. Hij moest mij weer kunnen knuffelen. Toen heb ik hem op Hemelvaartsdag weer een keer gezien.

Tot nu helaas nooit meer, alleen nog maar via de cam.
Maar ik wordt hier helemaal gek. Ik heb vertelt tegen mijn ouders dat ik hem heb ontmoet tijdens het uitgaan, maar ze willen er niets van weten.

Maar ik wil J. gewoon. Ik wil verder met hem.
Ik heb al besloten zodra ik mijn HAVO heb gehaald, dat ik op kamers ga.
Mijn ouders willen hierin maar ook in heel veel andere dingen geen kansen geven waardoor ik heb besloten dat ik hier niet langer meer wil blijven.

Maar J. begint door deze onstabiele toekomst zo erg te twijfelen. Dat ik gewoon niet meer weet wat ik nog kan doen. Ik wil niet meer liegen naar mijn ouders toe, maar ik wil J. zo graag gewoon kunnen zien wanneer ik wil.

En vergeten en het over laten gaan is geen optie.

Heeft iemand geen tips, of iemand die ook met dit probleem zit?

Ik wilde dit echt gewoon even kwijt.

Je bent ook wel erg jong, 16 jaar oud, dus het is begrijpelijk dat je ouders zich zorgen maken over je, vooral als de jongen zoveel ouder is. Is het een optie om de jongen voor te stellen aan je ouders? Dan zien ze in ieder geval wie hij is/hoe hij is, misschien dat dat ze minder onzekerheid geeft. Of de ouders van de jongen laten langskomen, zodat iedereen elkaar wat beter leert kennen en je ouders gerustgestelt worden, want internetliefdes zijn niet altijd betrouwbaar.

Als hij zo lief is dan vinden je ouders dat waarschijnlijk ook wel de enigste manier is om hem naar jou toe te laten komen ookal willen zij dat niet, anders vinden ze het nooit goed of je moet 2 jaar hiermee blijven zitten want dan ben je 18.
Zeg dat je ook weet waar je aan begint en dat het nog nooit zo goed heeft geklikt tussen jou en een jongen.

Je bent inderdaad nog erg jong.
Als jou ouders het niet accepteren, moet je niet tegen hun regels in op kamers gaan, alleen voor een jongen.
Waarom willen ze er niets van weten? Geven ze er redenen voor? Ben je daar ook op in gegaan met een goede reden zonder boos te worden?

Ik denk als je écht verliefd bent, er altijd wel een weg is