Ik houd meer van hem dan hij van mij

Oké mensen, pas op, want dit wordt een lange tekst. Ik weet eigenlijk nog niet echt hoe ik het geordend neer ga zetten haha…

Ik heb nu dus al twee maanden een vriend en daar voor waren we al ongeveer een maand bezig… Hij wou in eerste instantie niks (we begonnen als hele goede vrienden en ik ging meer voor hem voelen) omdat we bij elkaar in de klas zitten en hij dacht dat dat tegen zou gaan werken.

Ook ga je misschien bij de dingen die ik ga vertellen denken van, wtf wat een lul, maar ik moet zeggen dat hij ook gewoon heeeeeeeel eerlijk is, nergens omheen draait en soms ontzettend hard over kan komen. Hij wil ook altijd gelijk hebben, wordt ontzettend snel boos en kan daardoor soms iets te ver gaan in zijn woorden. Dit zijn allemaal dingen die ik al wist toen ik iets met hem begon en waar ik altijd over heen heb gekeken, echt ik zou de rest van mijn leven met hem kunnen delen en ook al zijn die eigenschappen soms moeilijk, hij is echt het belangrijkste in mijn leven en ik accepteer t gewoon.

Ik ben zelf erg druk op school en best wel prettig gestoord. Soms vinden mensen me dan irritant en als ze dat gewoon zeggen dan weet ik dat ik even moet dimmen.

Eerst zei mijn vriend (T) dat hij heel zeker was van ons, hij zei als eerste ik hou van je, ik ben ook met hem voor het eerst verder gegaan (handwerk)… Maar soms hadden we wel eens kleine ruzies, hadden we al toen we gewoon vrienden waren, het komt gewoon door zijn opvliegendheid en doordat we beide erg koppig zijn en elkaar geen gelijk willen geven.
We praten elke dag, op msn en ook via de telefoon.

Op een gegeven moment zei hij opeens dat hij onze gesprekken saaier vond worden.
Of dat hij niet het gevoel heeft dat ik hem volledig begrijp.
Of dat hij me niet honderd procent vertrouwt in geheimen vertellen.
Dat doet me dan pijn maar ik kan zijn gevoel niet veranderen denk ik dan. De volgende dag is het ook weer goed, dan zegt hij dat hij zeker is van ons en dat ik zijn beste vriendin ben.

Maar het werd steeds erger. Hij vond me irritant op school. Hij dacht dat we het niet lang meer uit zouden houden. Hij word ontzettend gauw boos en hij zei opeens: ik voel me niet zo vertrouwd meer over houden van
Toen ik vroeg of hij me minder leuk vond zei hij dat dat niet het geval is. Waarom wil je dan niet meer zeggen dat je van me houdt?
Maar ook dit is elke dag anders. Hij zegt misschien niet meer dat hij van me houdt maar de enige dag is hij heel erg geirriteerd door me en de andere dag is hij zo ontzettend lief tegen me.

De eerste ruzie die we hadden was toen we nog vrienden waren, en toen gaf ik al super veel om hem. Ik huil niet snel maar sinds ik met hem om ga huil ik iedere keer dat we ruzie hebben. Gewoon omdat ik zo veel om hem geef. Omdat ik elke keer dat we ruzie hebben bang ben dat ik hem kwijt raak.

Donderdag hadden we bijvoorbeeld ook ruzie, omdat ik hem om een hele goede reden hypocriet noemde. Het was misschien een hard woord, maar zo had hij het zelf ook gedaan en omdat hij niet van mij gewend is dat ik zo hard ben werd hij daar ontzettend boos om. Hij krijgt dan echt een soort waas voor izjn ogen voor vijf minuten en daarna kalmeert hij weer, maar dan weet ik dat ik niet over me heen moet laten lopen.
Maar daarna hebben we nog lang gepraat gewoon over onze ruzies enzo, en hij zei zo van: ‘Dus wat vind je er van?’
‘Waarvan?’
‘Uit elkaar gaan…’
Toen hij dat zei, ik weet niet maar ik kreeg echt eventjes geen lucht. Soms is het moeilijk maar hij betekent gewoon zo veel voor me!
Dus ik zei: ‘Dat is echt het laatste wat ik wil, maar ik kan jou niet tegenhouden.’
Hij: ‘Ik wil ook bij jou blijven.’ (ofzoiets)
Dat was echt verschrikkelijk… Mja

Het ergste is nog dat als ik in het weekend bij hem blijf slapen, of eigenlijk gewoon altijd wanneer we alleen zijn, hij ontzettend lief is en het gewoon zo leuk en gezellig is. Dan klieren we wel de hele tijd maar dan is het leuk. Als ik dan op school kom doet hij chagerijnig, etc…

Dit is niet het enige probleem. Helaas

Hij zegt dat hij door mij ontmaagd wil worden en ik wil dat ook door hem, maar zeker nu nog niet want ik vind het anders gewoon te snel en zeker niet als we op deze manier met elkaar om gaan, ruzie, lief, ruzie, lief, etc. Hij is het daar ook mee eens en hij zou ook nooit iets doen wat ik niet wil.
Alleen is het enige compliment wat er de laatste tijd uit kan komen bij hem dat ik lekker ben (niet mooi, nee, lekker…) en sexy en dat soort dingen.
Ook denkt hij ontzettend veel aan sex, soms denk ik echt van, wordt je nu al geil? of, moeten we nou weer zoenen en dat soort dingen? kunnen we niet gewoon knusse dingen doen?
het is ook echt niet dat hij dat niet wil, hij zegt dat hij dat ook wil doen, en hij wil met me uit eten een keer en zo, maar dat van sex laat hij gewoon veeeeel meeeeer merken.

En door dat we nu de hele tijd ruzie hebben krijg ik echt het idee dat hij me alleen maar wil omdat ik ‘lekker’ en ‘sexy’ ben. Ik weet dat ik niet zo moet denken want zo is hij echt niet, maar het idee krijg ik wel…

Ik weet gewoon dat ik hem leuker vind dan hij mij en dat doet elke dag weer pijn…

Weten jullie misschien iets wat ik kan doen? Ik wil hem niet kwijt maar ik wil ook niet dit kutte gevoel houden…

Sorry voor het lange verhaal (A)

pfff, wat een gedoe zeg:/
ik vind persoonlijk dat je best veel ruzie met hem hebt zoals je het beschrijft. Ik heb ook altijd het idee dat dat soort relaties niet werken, maar dat kan natuurlijk ook helemaal verkeerd zijn hoor. Dat is mijn mening.
Wel erg lastig. Ook vreemd dat hij op school dan zo tegen je doet. Kun je er niet een keertje echt met hem over praten? Zeggen dat je je vaak gekwetst voelt? Misschien vragen of hij zich voor je schaamt ofzo, aangezien hij zo chagrijnig is? Als dat het geval is, zou ik hem echt, hoe hard het ook klinkt, meteen dumpen. Dan is hij je absoluut niet waard.
Ik zie hem als een foute jongen, die jou niet waard is. Hij maakt ruzie met je, doet chagrijnig en pusht je eigenlijk naar seks. Het is logisch dat jij hem niet kwijt wil, maar denk goed na wat je doet, want hij komt nou niet bepaald als een leuk vriendje op me over…
Sterkte

hee ! ik heb het allemaal gelezen hoor het viel wel mee (:
je zegt dat als jullie bij elkaar zijn dat hij gewoon lief doet, maar op school ineens chaggerijnig of zoiets. Zou er misschien iets/(iemand) op school aanwezig kunnen zijn waardoor hij zich niet helemaal wil uiten naar jou. Of accepteren zijn vrienden jou niet omdat je prettig gestoord ben? (haha ben ik ook hoor :grinning:)

Verder zou ik over het seks gedeelte gewoon heel erg duidelijk zijn tegen hem. Zeg gewoon wat je denkt en dat hij dat niet zomaar kan flikken bij jou, en dat je respect verdient daar in.

Ik snap dat je hem niet kwijt wil, zo werkt liefde.
Maar je weet net zo goed als wij dat er iets niet klopt.

Succes!

het is denk gewoon moeilijk voor hem dat je bij hem in klas zi zoals die voor de relatie al zij probeer over wat je nu typt te praten dat lekker sexxy sex lief dan weer boos en vraag hem of het komt omdat je in zn klas zit

Het was inderdaad een lang verhaal, dus daarom probeer ik het even samen te vatten:

Jullie hebben vaak ruzie, maar als jullie samen zijn gaat het vaak goed. Op school lijkt ie er even geen zin in te hebben en nu wil hij verder in dingen en jij nog niet. Klopt dat?

Als ik je verhaal zo lees denk ik dat hij wel veel van je houdt omdat hij steeds zegt dat hij jou ook niet kwijt wil.

Ik zou hem duidelijk maken dat hij duidelijker gaat zeggen wat hij precies wil. Hij is ten slotte degene die zegt: ‘Ja wat denk je van uit elkaar gaan?’ en vervolgens: ‘Nee, ik wil je ook niet kwijt.’ En hij is degene die steeds van gedrag wisseld. Ik zou dus vragen wat hij precies wil, want ik merk aan je verhaal dat je erg in de war bent. probeer het dus voor jezelf ook op een rijtje zetten, dat lucht op.

Ik ben ook enormm prettig gestoord en ik denk altijd: als mensen dat raar vinden, jammer dan, zo ben ik. Wat ik bedoel te zeggen, als hij echt met jou verder wil moet je hier dus niets van aantrekken dat hij je zogenaamd ‘irritant vind.’ En je weet zelf al heel goed: je wil nog niet verder en je vind het nog niet het juiste moment voor seks. doe dat dan ook niet! ik vind dat je daar goed over denkt. Als het voor jou beter is om het eerst beter tussen jullie te laten lopen, moet je achter dat standpunt blijven staan.

Ik zou dus met hem gaan praten om dingen duidelijker te krijgen. Zo kunnen jullie elkaar gelukkiger maken! Hopelijk helpt dit je een beetje!

Heel erg bedankt voor mijn reacties
Dit lucht zo op! De meeste van mijn vriendinnen

  1. kennen hem niet zo goed (jullie helaas ook neit dus ik snap dat jullie hem een lul vinden haha, maar ik heb een andere vriendin die ook goed met hem bevriend is en die snapt me als ik zeg dat dat niet zo is)
  2. hebben nog niet eens gezoend en ze weten ook niet dat ik verder met hem ben gegaan dan dat want ik denk niet echt dat ze het zullen begrijpen. daar stond ik trouwens wel echt achter hoor!

vooral van melisje vond ik de reactie echt even fijn, misschien is het wel goed om een keer te vragen wat híj wil, want ja ik ben erg in de war, en dat heb ik eigenlijk nu jij het zegt pas door.

Ik wil het graag uitpraten met hem dus ik hoop dat het beter gaat worden.

We zijn trouwens op school ook verder totaal niet klef, gewoon omdat we dat afgesproken hebben ivm het bij elkaar in de klas zitten.
Ik zit echt maar af en toe naast hem en ja we geven natuurlijk wel soms een kusje maar we proberen gewoon niet te veel op elkaars lip te zitten op school.

Ik dúrf er eigenlijk niet zo goed over te beginnen, gewoon omdat ik geen zin heb om wéér over dat gezeik te praten en ook omdat ik stiekem bang ben voor het antwoord… Ik ben namelijk over twee dagen jarig, en ik weet dat ik dat niet mag denken maar ik heb op een of andere manier in mijn hoofd gehaald dat hij alleen daar voor nu bij me blijft zodat ik iig geen kut verjaardag heb…

Je hebt gelijk ik ga ook wel met hem praten maar dan wacht ik liever even tot vrijdag ofzo…
Ik laat hem dit sowieso niet lezen want ik denk dat hij het niet op prijs stelt als ik dit zomaar hier neer zet eigenlijk, hij is heel erg van het vertrouwen enzo…

suc6!

net op msn ging het eigenlijk soort van vanzelf, ook al hebben we nu niet echt over alles gepraat waar ik over wou praten, maar dat komt nog wel…
ik zal het even kopieeren + plakken want ik ben slecht in samenvatten haha

Ik: hahaha
wanneer gaan spreken wij weer af? ik vind t leuk om met jou af te spreken
T: moet dat nou?
Ik: wat moet
T: haha
nee niks
Ik: jawel zeg
T: eh nee
Ik: jawel
T: niet als k dat zeg
Ik: dan moet je er ook niet over beginnen en mij nog onzekerder maken dan ik al ben
T: hoezo ben je onzeker?
Ik: omdat ik de hele tijd denk dat
je me niet meer zo leuk vind
T: hmm, snap k
Ik: dus t is zo ?
T: ja, ik vind je minder leuk dan eerst
Ik: wat doe je dan nog met mij
T: hoe bedoel je?
Ik: waarom heb je verkering met iemand die je niet zo leuk vind
T: haha
ik vind je nog wel leuk
alleen niet zo veel als eerst
maar ik hoop dat dat weer bijtrekt
Ik: hoe lang is dat al dan
T: niet lang
houd t niet bij ofzo
t zijn meer momenten
Ik: en denk je dat het weer bijtrekt of zie je er eigenlijk niet veel hoop in?
T: ik kijk wel
Ik: je kijkt wel
wat een kut antwoord
T: hahaha
ik kan moeilijk wat denken
ik weet neit hoe alles zal lopen
Ik: kan ik er iets aan doen
T: pff, wat een vraag
T: we hebben gewoon heel veel ruzie en confrontaties over kleine dingen, grote dingen, en dingen die helemaal niet belangrijk zijn
Ik: ik word nauwelijks boos op jou dus ik weet niet of ik daar veel aan kan veranderen
T: maar voor jou betekend deze relatie ook een hoop meer dan voor mij, dat was al snel duidelijk tussen ons
Ik: ja
Ik: en dat is ontzettend kut
T: we kunnen daar weinig aan veranderen
Ik: sorry dat ik het gesprek weer hier heen moest brengen
Ik: het zit me alleen eigenlijk de hele tijd dwars
T: snap ik ook wel
ik zou er gek van worden
T: maar relax een beetje
en snauw me wat minder af hahaha
dat scheelt een hoop
Ik: dan moet je het zeggen als ik dat doe want de meeste keren bedoel ik het niet eens zo en heb ik het dus niet door
T: ik had t er vanmiddag met lavin ook nog over
T: dat ik benieuwd was of het nog lang door zou gaant ussen ons
ofdat wij een confrontatie krijgen en dat k er dan zo klaar mee ben dat dat dan t einde is
Ik: daar ben ik wel bang voor
T: kunnen we weinig aan doen
T: gaat t?
hier mee wil hij eigenlijk meer zeggen: moet je huilen? want hij weet dat ik dat wel is doe…
T: hallo?
Ik: hoi
t gaat wel
dat loog ik deels, want ik moest wel huilen maar aan de andere kant voelde ik me wel beter dan eerst… ik wil ook niet dat hij me ziet als een jankbal dus daarom zeg ik dat soms niet
T: goedzo meishe
meisje*
Ik:
maar al ging t niet wat wou je daar aan doen
T: Ik wil er veel aan doen maar kan maar weinig
Ik: dat je het wil is al genoeg (:
T: anders zou ik t niet vragen lieverd
Ik: haha dat is waar
ik wil nu gewoon eigenlijk
Ik: dat je bij me bent, me vasthoudt met je armen om me heen
alleen dat
zodat ik even de rest kan vergeten
T: tja
wanneer wil je weer eens wat samen doen?
je verjaardag vieren bv.
Ik: :stuck_out_tongue:

En ik vond het wel leuk dat hij dat vroeg om het zeg maar weer goed te maken van wat ik aan hem vroeg

Toen hebben we wat besproken over wat we zouden gaan doen enzo

En toen was het nog dit (dacht ik plak het er toch ook maar even bij)
T: en hoe ga je dan terug die avond?
Ik: fietsen ofzo
T: haha
neem aan dat je niet wil blijven slapen
Ik: hoezo zou ik dat niet willen?
T: moet je maar kijken of je wil
Ik: je hebt het verkeerd aangenomen (is dat een goed woord? haha), wil het heel graag
dacht juist dat jij dat niet wou ;d
T: :stuck_out_tongue:
T: k ga maffe
doeixxxxxx
Ik: oké ik zal nog wel even aan mn moeder vragen
maar blijf ik dan wel of niet slapen? jij mag zeggen of je mij nog in je bed wil hebben
T: ik vind t altijd goed haha
xxxxxxxxxxxx
Ik: welterusten xxxxxxxxxxxx
Ik: en bedankt want praten helpt (:

Dus dat was het… Ik voel me wel beter ook al is er niet echt iets verandert. Ik heb alleen nu wel meer het gevoel gekregen dat het hem nog wel uit maakt en dat is eigenlijk datgene wat me het meest dwars zat, ik dacht echt dat hij het gewoon al uit wou maken maar me zielig vond ofzo, dat idee heb ik nu wel minder…

Ik heb hier een bepaald gevoel bij. Geen idee of het klopt, maar het kan maar zo. Ik denk namelijk dat er vanalles gaande is in zijn hoofd en hij niet zo goed weet wat hij ermee aan moet. 1 ervan is waarschijnlijk gewenning. De grootste “angst” van een jongen is bijvoorbeeld gebrek aan vrijheid. Bang dat alle vrije tijd wordt opgeslokt door een nieuwe vriendin. Geen idee hoe snel alles is gegaan, en hoe vaak je hem buiten school ziet, maar geef hem eventueel de ruimte. 2 is denk ik omgang, niet weten wat hij moet doen bij bepaalde situaties enz. Uit je verhaal klinkt hij een beetje klungelig daar in xD
Als 3e zijn waarschijnlijk de gevoelens. Ben jij zijn eerste vriendinnetje? Dan kan het ook gewenning zijn. Het is onbekend en nieuw. En wat doe je ermee.

Mijn advies is dus ruimte geven. Heb je vriendinnen op school? Ga meer met hun hangen, en ipv veel contact met hem, geef hem af en toe gewoon een knipoog. Daarbij ook begeleiding. Ik kan t niet zo goed uitleggen, maar soms ging alles heel letterlijk bij ons. Dan zei ik ‘ik ben niet zo goed in afspreken eigenlijk’. En hij: ‘komende week regel jij dan maar de afspraakjes’.
‘Ohjee!’
Maar het ging goed xD

Ps; dit allemaal hoeft geen einde van de relatie te zijn. Ik heb iets soortgelijks gehad. Mijn vriend had ook andere dingen gaande in zijn leven. Ja, dan wordt de druk wel eventjes teveel. Heel kort had hij ook twijfels of hij me nog leuk vond. Dat was ook aan het begin.
Inmiddels zijn we 4 jaar bij elkaar.

Hm ik herken mijn (soort van) ex hier heel erg in eigenlijk. Ik wou hem veel harder dan hij mij. Hij heeft me heel vaak teleurgesteld. Maar als ik hem dan weer terugzag, vergat/vergaf ik alles weer omdat ik hem gewoon zo graag zag. Uiteindelijk ben ik tot het inzicht gekomen dat het meer afzien dan plezier was met hem. En hij zei ook dat hij een relatie met mij wou maar het gewoon niet werkte. Ik vond het heel jammer dat het niet werkte tussen ons, maar aan de andere kant ben ik ook opgelucht dat ik van al dat gedoe af ben.

Het is gewoon een lastige situatie. Ik zeg ook niet dat het bij jullie hetzelfde moet zijn zoals bij ons hoor! Je moet je gewoon afvragen of hij het allemaal wel waard is… Tuurlijk zie je hem graag maar je moet ook gelukkig zijn (en ik was bijvoorbeeld niet gelukkig genoeg bij hem).

aaaah lastig.
ik zit ook met mn vriend in de klas, maar we zitten gewoon uit principe nooit naast elkaar. als we elkaar bij de kluisjes zien, geven we elkaar een kusje en praten we heel even en dan gaan we weer naar onze eigen vrienden. misschien dat het bij jullie daar een beetje aan ligt, want ik heb het gevoel dat hij denkt dat jij hem benauwd. daar lijkt het voor mij op, ik weet niet of dit klopt! maarja ik vind het wel bijzonder dat hij vraagt of jij bij hem wil komen slapen terwijl hij je niet zo leuk meer vindt… dat kan je eigenlijk niet maken, vind ik.

Ik herken hier een ex in…Deze situatie komt bij normale koppels na 2 jaar ofzo voor? Dat jullie al zo in de shit zitten na 2 maanden is een teken dat het hierbij moet ophouden, niet? Gebruik je hersenen.

^ja, ik vind 't ook vrij snel al…2 maanden? toen zat ik nog in de welp ik ben zo verlieeefd wat is hij leuk fase.

ik denk niet dat het daar aan ligt want wij zitten ook nooit naast elkaar in de klas. misschien twee keer gebeurd in die twee maanden dat we wat hebben. en ook van dat kluisjes gebeure is hetzelfde, ik zit ook haast nooit bij hem in de pauze…
maar ik kan het wel vragen en misschien is dat wel het/ook een probleem, dan zoek ik hem wel helemaal niet meer op op school ofzo

bedankt voor jullie advies allemaal!
en ik weet dat jullie eerlijk zijn en alles maar echt uitmaken daar wil ik niet eens over na denken haha… ik zie wel hoe het verder loopt, hij zei al dat het misschien terug kwam, daar kom ik dan vanzelf wel achter… als dat niet zo is ja dan is het klaar en daar kan niemand wat aan doen hoe graag ik het ook zou willen
maar ik wacht het nog even af…

oh en ik moest het gewoon melden: IT’S MY B-DAAAAY :DDDD

Je moet niet zo emotioneel afhankelijk van hem zijn.
Je trekt alles aan wat hij zegt en wat hij doet. Denk eens aan jezelf. Wat voel jij, wat denk jij. Dat is minstens net zo belangrijk als zijn gevoelens hoor.
Laat nou niet alles van hem afhangen! Ik hoor jou stem hierin niet?
Je zegt dat je zielsveel van hem houdt, dat je niet zonder hem kan leven etc…
Je hebt net 2 maanden. Ik geloof zeker dat je heel veel van hem houd maar of dit gezond is weet ik niet. Hou je wel van jezelf? Vind jij jezelf waard voor hem?

Ik hoop niet dat je dit aanvallend vind maar soms is het nodig dat dit tegen je gezegd wordt.

Oh ik denk dat ik aan jou wel hulp kan vragen, eheh. Maar ik zit nu ook in de zelfde situatie als TS, alleen is het bij mij al een week uit. En waarom dat weet ik niet maar het had ook met druk te maken. Hoe kan ik mijn vriend het beste uitleggen dat het niet meteen een eind van de relatie moet betekenen? Hij vind het lastig om erover te praten maar ik wil er juist over praten, ook omdat het dan voor hem helderder word en voor mij ook. Want ik wil niet dat de ‘druk’ onze relatie verknalt want we hadden bijna 10 maanden. Ik ben echt niet te beroerste niet om afstand te nemen om zijn dingen te laten doen. Hoe kan ik hier t beste mee omgaan? :c

Het is uit. Sinds gisteren.
Ik ben er echt kapot van maar mss is het beter zo. Iig wat heb je voor relatie als het maar van een kant komt?
Ik hoop dat ik er maar gauw genoeg over heen kom want ik voel me echt een dood wrak en aaaargh