Ik hou van hem, maar ben bang dat het niet meer werkt..

Ik en mijn vriend zijn 2,5 jaar samen en eigenlijk verbaasd het me dat we het al zo lang vol houden. We zijn zóó verschillend, echt in alles.
Ik ben geboren en opgegroeid in het huis waar ik nu nog steeds leef, ik heb een goede band met mijn ouders en ik kan goed met mijn zusje opschieten. Ik heb eigenlijk een hele fijne jeugd, nooit zorgen om geld, school of andere zaken.
De moeder van mijn vriend wou bewust een alleenstaande ouder zijn en is daarom zwanger geworden van een anonieme spermadonor. Mijn vriend zal zijn vader dus nooit leren kennen. Met zijn moeder heeft hij nooit een goede band gehad en ook met zijn broertjes had hij altijd ruzie. Mijn vriend heeft in verschillende pleeggezinnen en andere huizen via jeugdzorg gewoond. Hij heeft geen fijne jeugd gehad; hij is zowel geestelijk, lichamelijk als seksueel misbruikt. Hij is vaak depressief geweest en heeft verschillende pogingen tot zelfmoord begaan.

Door onze totaal verschillende opvoeding, zijn wij ook twee totaal verschillende personen met andere normen en waarden. Wat voor mij heel normaal is, is voor hem een raadsel en andersom. Dit kan om hele kleine dingen gaan. Het is gewoon niet fijn om niet begrepen te worden door je vriend/vriendin.

Ik wil regelmaat, ik wil weten wat me te wachten staat. Hij houdt juist van het onbekende, het avontuurlijke. De laatste tijd hebben we veel ‘ruzie’ over onze toekomst. Hij wil graag gaan reizen, de wereld verkennen. Hij wil dat ik meega, maar hij heeft niks om achter te laten; geen familie, geen huis, ik wel. Ik wil studeren, een leuke baan, een huisje, kinderen. Onze verschillen worden, naarmate we ouder worden steeds beter zichtbaar. Ik wil zijn dromen niet in de weg staan, maar ik wil ook mijn eigen dromen waar kunnen maken en ik ben bang dat dat zo niet gaat lukken.

Hij wil het liefst zo snel mogelijk vertrekken, maar op het moment heeft hij geen vast adres, hij heeft geen geld, geen baan, geen werk. Hij leeft echt met de dag, terwijl ik graag dingen van te voren plan.
Hij ziet alleen de dingen die goed kunnen gaan, ik zie alleen de dingen die mis kunnen gaan. Hij is een dromer, ik ben veel realistischer.

Dit alles is zóó vermoeiend. Maar ik houd zo ontzettend veel van hem en ik weet dat ik alles ben voor hem. We kunnen echt niet met en zonder elkaar… Wat zouden jullie doen…?

Up… Ik heb echt meningen nodig…

Hmm lastige situatie!
Hoe lullig je jezelf er misschien over voelt, je moet denk ik echt voor jezelf gaan kiezen. En als hij dat niet respecteert, het uitmaken.
Dat zou ik doen iig.

Sterkte ermee!

Bedankt! Ik hoop dat ik vandaag op een normale manier met hem kan praten…