Ik Heb Je... Liever Weg!

Vera’s moeder reed de parkeerplaats op. Ik keek uit het raampje of ik Quinten al zag, maar het was vrij donker bij de ingang. De moeder van Vera vertelde nog een heel verhaal over uitkijken, maar ik luisterde maar half. Zag ik daar nou serieus wie ik denk dat het was?! Vera gaf haar moeder een kus en stapte uit. Uit gewoonte deed ik hetzelfde, maar dat had ik beter niet kunnen doen! Daar stond, serieus, Lindy! Lindy Parker! Als ik de autodeur niet vast had gehad, was ik omgevallen. LINDY! Quinten stond heel relaxt tegen het hekje bij de ingang van het zwembad en zwaaide toen hij ons zag. Lindy begon Vera uitbundig te begroeten en schenkte mij niks van aandacht of wat daar op leek. Hoefde van mij ook echt niet ofzo. Ik lachte naar Quinten en werd gelijk chagrijnig toen Lindy me vuil aan keek. Toen Xander kwam aan fietsen, was ik blij. Xander kwam altijd precies op tijd, dus we konden naar binnen. Vera nam mijn jas aan en ik liep alvast naar één van de hokjes. Ik hoorde Vera en Lindy tegen elkaar praten. Kon dat kind niet gewoon oprotten!? Ik gooide de deur van het hokje open en ik zag Vera voor Lindy in een ander hokje inlopen. Mijn beste vriendin, liet mij alleen voor zo’n Tinkerbel-Tut!?

Oké, ik denk dat je zoiets hebt van; “Mens, waar heb je het over!?”

Ik ben Demi, ben 12 jaar en mijn beste vriendinnen zijn Vera en Felinia. Ik ging samen met mijn bestie’s en Quinten, Xander en Stijn zwemmen, maar Xander (vriendje van Lindy) heeft Lindy uitgenodigd om mee te komen! Ik kan Lindy niet uitstaan, maar niemand begrijpt waarom. Zelf begrijp ik er ook weinig van, maar ik mag haar gewoon weg niet! Ik ben trouwens stapelgek op Quinten, en ik heb zo’n gevoel dat Lindy, die al verkering heeft, net zo gek is op hem als ik.

Maar goed, we waren bij de kleedhokjes!

Ik trok mijn kleren uit en propte de zooi in m’n tas. Waar had ik m’n bikini ook alweer gelegd? Ik begon in paniek te raken en gooide alles in en uit mij tas. Gelukkig! Daar lag het al. Ik hoorde Vera en Lindy lachen en voelde me opeens alleen. Dat gevoel was weg toen ik de stem van Felinia hoorde; “Deem? Vera? Zijn jullie die zo lachen?” Ik wachtte niet op wat Lindy zou zeggen en schreeuwde door de kamer met kleedhokjes; “Felinie!!!” Ik trok mijn bikini als een razende aan en stopte mijn spullen weer in mijn tas. Ik gooide m’n spullen in een kluisje en vloog Felinia om de hals, die net uit de hokjes kwam. Tegelijk kwamen Vera en Lindy uit hun hokje. Lindy had een koraal-roze, met parels bezetten, bikini aan en Vera had hetzelfde exemplaar, maar dan in het baby-blauw. Ik keek haar vragend aan en ze begon te lachen; “Lindy en ik hebben deze vorige week al gekocht! Toen je het vertelde!” Ik verschoot van kleur. Wist Lindy TOEN al dat ze meeging!? Ik hoopte dat één van de jongens snel uit de hokjes zou komen, toen ik me bedacht dat ik Quinten nog nooit in zwembroek heb gezien. Weleens op een foto tijdens zijn surfkamp, maar daar zag je het niet goed. Lindy was ondertussen Felinia’s badpak aan het keuren. Alsof zij wat van mode wist. Ze droeg alleen maar oude, zwarte kleren, die ze weken aan had. Terwijl ze 25 euro per maand aan kleedgeld kreeg. En toen kwamen, eindelijk, alle drie de jongens, tegelijk, uit een hokje. Xander had een zwarte, lange zwembroek aan, Stijn een gele met palmbomen en Quinten… Had een rood met wit gestreept ding aan!

Ik lachte me bijna dood! Quinten met een rode gestreepte zwembroek!? We lagen allemaal dubbel, en zelfs hijzelf begon te lachen. Hij sprong het hokje weer in en even later kwam hij in stoere rode er weer uit. We liepen naar de douches en Lindy zat nu al helemaal vast gekleefd aan Quinten. Barst! Zij heeft Xander toch!? Ik haakte mijn arm door die van Vera en Felinia en was blij dat hun er waren. Waarom zou ik op Lindy letten, als ik veel meer lol kan maken met m’n vriendinnen!? Arme, Quinten. Ik wist dat hij Lindy eigenlijk helemaal niet zo aardig vond… Ik besloot hem maar eens te reden. “Hey Quint, dat goal wat je vanmorgen maaktte bij basketbal, was heel mooi!” Ik lachte naar hem en zag een woedende blik van Lindy mijn kant op komen. Maar ze herstelde zich al snel en zei; “Ja, heeeeeeel mooi!” Toen begon ze met haar (nep-)wimpers te knipperen alsof haar leven er vanaf hing. Quinten keek van mij naar Lindy, die nog altijd zenuwachtig met haar ogen stond te klapperen. Toen hij dat knipperen zag, liep hij snel naar de jongens. Vera kwam naast me lopen. “Waarom keek Lindy zo boos en stond ze te knipperen!?” Vera keek me achterdochtig aan. “Je weet toch dat Lindy stapelgek is op Quinten!?” Ik verslikte me bijna in m’n eigen speeksel. Zij liet dat toe!? Vera wist toch ookwel dat ze met Xander heeft!? “Ja, maar ze heeft al een vriendje, en nog wat; Quinten vindt haar toch niet leuk!” Dat laatste schreeuwde ik meer, dan dat ik het zei. Vera schudde haar hoofd. “Demi je hoeft niet zo jaloers op haar te zijn! Jij bent nog steeds mijn beste vriendin!” O, zij dacht dat het om mijn vriendschap ging!? Nou ze zat er mooi naast! Ik zei er maar niets van en was blij dat het zwembad in zicht was.

De muziek stond keihard en danste lekker mee. Op dit nummer hadden we nog een dansje voor de klas gedaan. Van Shakira. Ik deed een paar dansstapjes van het refrein, maar al snel stonden ik, Vera en Felinia lekker te dansen. De jongens keken bewonderend toe, en Lindy keek jaloers naar onze flexiebele lichamen. Zij zelf was nou niet echt de dunste. Ze liep boos weg en Vera stoptte even. Toen begon ze gewoon weer te dansen. Dansen is mijn lust en mijn leven, naast Quinten dan. Toen Shakira plaats maaktte voor Katy Perry en het liedje klaar was, gingen we zwemmen. Ik was blij dat Quinten de hele tijd had staan kijken, zonder naar Lindy te gaan! We doken allemaal het zwembad in en ik zwom snel een baantje. Toen ik bij het bubbelbad was, stak Stijn opeens zijn hoofd boven water. “Uhm… Demi?” Ik knikte. Wat zou er zijn? Meestal is Stijn hartstikke stoer! “Mag ik je wat vertellen?” Kon dat joch niet gewoon zeggen wat hij dacht!? Ik knikte weer. “Dat bericht van je… Laatst… Daar heb ik over na gedacht…” Fijn voor je, en wat wil je nog meer zeggen? Dacht ik bot. “Wil je verkering!?” Ik verslikte me weer in mijn eigen speeksel. Stijn klopte op mijn rug, maar ik duwde hem weg. “VERKERING!?” Was mijn antwoord daarop.

Wat vind je ervan? Ben nog maar 11 en dit is mijn eerste verhaal!

Upje?