Ik heb geen idee wat ik moet doen

Mijn vader gaat woensdag tot vrijdag weg, naar groningen. Ik haat de gedachte alleen al. Ik denk namelijk (zeker te weten) dat mijn vader vreemdgaat. Ik wil het mijn moeder niet vertellen omdat ze het niet verdiend. Mensen vertellen dat ik op mijn vader lijk en daarom doet het mij o.a. erg pijn dat hij misschien vreemdgaat. Ik wil het niet vertellen aan mijn moeder en ik durf mijn vader er niet mee te confronteren. Wat moet ik doen? :bored:

Hoe weet je zo zeker dat je vader vreemd gaat dan?

Hoe weet je dat je vader vreemdgaat? Heb je wel écht bewijs of is het een vermoeden?

gewoon onder vragen, is het heel erg verdacht dan zou ik het gewoon aan hem vragen zovan pap het lijkt wel alsof je vreemd gaat, maar ik zou hem niet concreet beschuldigen

Ik heb geen bewijs maar mijn vader zit op een chat site, ik had vroeger een mobiel van hem en daar stonden berichtjes in naar een collega met daarin ‘ik hou van je’ en ik had een keer een tussenuur en toen waren hun twee bij ons thuis en zij deed haar schoenen aan en mijn vader zijn gulp dicht… Genoeg bewijs neem ik aan

Als je het echt zeker weet, zou ik je vermoeden toch wel met je moeder bespreken hoor. Wat zij niet verdient is voorgelogen te worden door je vader. Ze verdient de waarheid, ook al doet dat in het begin pijn. Vroeg of laat komt ze er toch wel achter.

Overigens zou ik het eerst met je vader bespreken en dat je weet dat hij vreemd gaat… En geef hem een keuze, of hij moet het zelf vertellen aan je moeder of jij vertelt het. Dit is niet een eerlijke situatie, ook voor jou niet!

Ik ben het met je eens maar ik vind niet dat ik degene ben die het moet zeggen. Ik denk er niet perse dagelijks aan maar soms is het wel even vreselijk!!

Daarom moet je je vader er mee confronteren. En hem de keuze geven.

Confronteer je vader ermee! Het is aan hem om het aan je moeder te vertellen, en ik denk dat het een stuk meer pijn doet als jij degene bent die het je moeder vertelt. Dus leg aan je vader uit wat je weet, en zeg tegen hem dat als hij het niet aan je moeder vertelt, dat jij het dan doet.

Als je het echt zeker denkt te weten, gaat het alleen maar verder uit de hand lopen als jij niet ingrijpt. Nu kunnen je ouders er misschien nog uitkomen samen en hun huwelijk redden als ze dat willen, maar hoe langer zoiets doorgaat hoe groter de kans dat het uiteindelijk niet meer te redden valt.

inderdaad, niet meteen tegen je moeder vertellen maar het eerst met je vader bespreken… het is zijn fout, niet de jouwe

Ze weet nog steeds niet helemaal zeker dat hij echt vreemdgaat. Lijkt me raar om als dochter een ultimatum te stellen voor je vader, ze moet gewoon even met hem praten. En het is al helemaal niet haar taak om het meteen tegen haar moeder te zeggen, zonder met haar vader gepraat te hebben.

Ik zou overigens wel echt zeker van je zaak zijn alvorens je actie onderneemt, omdat je voorbeelden geeft die niet heel recent zijn.
Stel dat jij het nu verkeerd ziet, dan is de band met je vader wel meteen weg als je hem van zoiets beschuldigd. Zorg daarom dat je het echt 100% zeker weet.

En vertel het je vader eerst zelf inderdaad, hij hoort zoiets zelf volwassen op te kunnen lossen.

De band met je vader zal niet meteen weg zijn als je vertelt wat je denkt en eerlijk naar zijn verhaal vraagt. Hij zal het waarschijnlijk fijn vinden dat je er met hem over bent komen praten en niet bijv. meteen met de beschuldiging naar je moeder bent gegaan of meteen ruzie met hem hebt gemaakt oid.

^Ik kan mij niet voorstellen dat mijn vader happy zou zijn als met een valse beschuldiging aan kom zetten, omdat ik het mijn moeder niet vertelt heb. :’)
Ik vind het persoonlijk niet niks als je hier mee aan kom zetten, het geeft aan dat je je vader niet vertrouwt en dat kan de band zeker weten wel beschadigen.

Daarnaast, denk je dat een volwassene toe gaat geven aan zijn dochter dat hij inderdaad vreemdgaat als jij geen concrete dingen qua bewijs kan noemen? Ik in ieder geval niet.
Sowieso kan ik me niet voorstellen dat het een goed gesprek gaat worden als je deze twijfels uit, zulke dingen hoor je niet eens met je kind te bespreken. Althans, ik denk dat hij het sowieso niet fijn vindt om betrapt te worden, laat staan dat hij er fijn over wil praten.

Tuurlijk moet je er sowieso eerst met je vader over praten, maar ik zou dat gesprek niet onderschatten en ook goed aanpakken, want volgens mij kan dit heel goed een vader-dochter band beschadigen, zowel bij loos alarm als de waarheid.

Wat zit jij in een moeilijke situatie…
Ik zou het zoals hier bovenstaand ook eerst aan je vader vertellen/vragen.
Maar aan de ene kant heb je wel wat steun nodig met vertellen/vragen in deze situatie, heb je misschien een opa/oma?

Ik zou zelf naar hem toe gaan en vragen waarom hij weg gaat. Als je dan niet echt een duidelijk antwoord krijgt, zou ik het aan hem vragen. Wss ontkent hij dan toch, maar als hij wel vreemd gaat is dit natuurlijk erg lullig voor jou en je moeder. Als het eeeecht niet anders kan zou ik mn vader gaan stalken. Kijk bijv. 's nachts zn telefoon of laptop door? Miss staat daar iets op?