Ik háát de vriend van m'n moeder.

Hee allemaal, ik weet niet helemaal precies waarom ik dit topic aanmaakt. Misschien voor advies of medeleven of whatever, maar ik moet het even van me af schrijven. Ik probeer het kort te houden.

Oké, mijn vader is overleden toen ik 11 was en sindsdien heeft mijn moeder eigenlijk geen vriend meer gehad. Ze is toen gaan drinken en zit nu bij de AA en blablabla, maar daar heeft ze dus een man ontmoet, laten we hem Jaap noemen. Wij zijn altijd een heel open gezin geweest, mn moeder, mn broertje en ik. Iedereen kwam altijd hierheen en mijn vriend bleef vaak vijf nachten per week slapen.

Maar sinds hij er is, is echt alles anders. Mijn broertje, mn vriend en ik mogen hem als persoon sowieso al niet, maar de hele sfeer is huis is gewoon anders. Mijn vriend en ik keken vaak boven (ik slaap in de garage) 's avonds film en tv met mijn moeder, omdat dat gewoon gezellig was. Maar als hij erbij zit, heeft hij constant van die onderonsjes met mn moeder en zit hij te mompelen en te fluisteren, en dat is gewoon ontzettend asociaal.
Ook maakt hij vaak van die smerige seksgrapjes over hun, wat echt ónzettend ranzig is, want kom op, dat wil je niet weten van je ouder(s).
Hij heeft bijvoorbeeld ook de kleur van de muren bepaald en de lampen en dat soort dingen, terwijl wij allemaal hadden gezegd dat wij het ontzettend lelijk vonden. Hij drukt zn mening er gewoon doorheen.

Daarbij weet hij echt álles beter en reageert hij gewoon nooit enthousiast op iets als het niet over boormachines of elektriciteit of weetikwat gaat.
Sinds hij bij ons is, heeft mijn vriend ook opeens alles gedaan. Er is onlangs hier een enorme toestand geweest omdat hij een stukje brie had gegeten. Ik bedoel, kom op. Daardoor is er nu een regel ingesteld dat mn vriend nu nog maar 2 dagen per week mag blijven eten en slapen, en is de sfeer gewoon altijd ongemakkelijk. Alsof er een leraar van je thuis in de kamer zit, gewoon gespannen en a-relaxt. Kortom, ik voel me gewoon niet meer thuis.

Mijn vader was het type verstrooide wetenschapper/kunstenaar. Hij hield van kunst en fotografie en werkte aan de TU in Delft. Hij had ontzettend veel humor en interesse in van alles en nogwat. Je kunt je er vast wel iets bij voorstellen. En dan is ze nu met deze vent, die houdt van uitstapjes naar de Praxis en de Ikea, en die in de AOW zit. Ik kan er gewoon met mn hoofd niet bij…

Al met al voel ik me echt ontzettend rot bij deze situatie. Ik mis gewoon mijn thuis. De plek waar ik altijd graag kwam, als ik weg was geweest. Het huis waar we graag met zn allen het gezellig hadden. Het is gewoon zo anders…

Ik kan het me voorstellen. Het lijkt me altijd moeilijk als je moeder of vader opeens een nieuw lief krijgt na een dood of een echtscheiding. Het is dan natuurlijk nog vervelender als je niet met diegene over weg kan.

Ik heb geen tips, ik heb het geluk gehad dat ik het goed kan vinden met de vriendin van mijn vader en dat de sfeer daar juist (ietsjes) leuker op is geworden

het is kut, ik begrijp je maar wat wil je eraan doen?

Ik vind het echt klote voor je. Snap je echt helemaal.
Maar geen ervaring of tips, dus upje;)

Je hebt geen ander keus dan wachten totdat je uit het huis mag…

Jeetje echt k*t voor je, en met je moeder erover praten als hij er niet bij is ( met je vriend en broertje eventueel )

en heb je er al eens met je moeder over gesproken?

-

Je kan met je moeder erover praten.
Heb verder niet zoveel tips, vind het wel heel vervelend voor jullie/jou!!

Ja, sterkte ermee!

Bedankt allemaal. :slightly_smiling_face:

Ja, ik weet dat het een situatie is waar ik weinig aan kan veranderen. Ik heb het er wel eens met mijn moeder over gehad, maar dat resulteerde in vier dagen genegeerd worden… Ze weet ook dat wij hem helemaal niet mogen. Dusja… Ik hoop dat het allemaal goedkomt.

Maar heb je ook echt gezegd dat je niet graag meer thuiskomt? Dat je het echt mist zoals het vroeger was? Een moeder zou haar eigen kinderen toch altijd gelukkig (moeten) willen zien…

[i]Hmm, ik vind het ook een beetje raar van je moeder. Ze laat hem wel erg veel bepalen. Hij is je vader niet, dus wat denkt ie wel?!

Misschien moet je er eens met hem over praten? Gewoon een redelijk gesprek, als hij kinderachtig gaat doen zeg je gewoon iets in de trant van: ‘Ik vind dit zó kinderachtig’.
In ieder geval, probeer je volwassen te gedragen.[/i]

Je moet er inderdaad eerst met je moeder over praten, vertel dus gewoon dat je niet graag meer thuis bent omdat je ‘Jaap’ niet mag, en de sfeer in huis gewoon niet meer leuk is.
En probeer er anders met die vriend over te praten (de kans is groot dat dit geen resultaat levert, maar je kunt het altijd proberen) vertel hem dat je hem probeert te begrijpen en dat je hem ook probeert aardig te vinden maar dat je dat niet lukt omdat hij ervoor heeft gezorgt dat het allemaal zo anders is.
En kun je niet anders wat vaker naar je vriend gaan, inplaat van hij naar jou?

In ieder geval veel sterkte!