ik geloof, hij niet, jullie mening?

heehay!

nou kijk, het zit zo:
ik ken een leuke jongen en na 2 weken,
voegden we elkaar toe op msn,
en hadden het echt vet gezellig enzo,
en zijn vanaf toen (natuurlijk na een bezoekje thuis enzo)
een beetje ‘‘bij elkaar’’ zeg maar,
het is niet officieel gevraagt,
maar je kon wel zien dat we elkaar echt superleuk vonden,
maar ik ben gelovig en hij niet,
en omdat dat voor mij steeds sterker is gaan groeien,
weetik niet of ik dit moet stoppen of door laten gaan,

want opzich, als ik het eerlijk bekijk,
zal ik nooit met m trouwen ofzo,
omdat ik gewoon wel een gelovig persoon wil.

dan is mijn 1e vraag:
wat zouden jullie doen, nu alvast zeggen,
nu het nog niet zo heel super hecht is,
of het nog even aanzien?

en 2e: hoe zou ik hem moeten vertellen?
zou het niet weten…

alvast thanks!

Gewoon aanzien. Het laten lopen zoals het loopt. Ik weet nu ook al dat ik niet met mijn vriendje ga trouwen, maar ik vind hem alsnog superleuk enzo en ben verliefd op hem. Maar ik moet nu nog helemaal niet aan trouwen denken, je bent nog niet bejaard!

nee klopt,
maar als ik nu al wel in mn hoofd heb van;
nou, ik weet het niet,
en om dat de trein steeds te pakken om naar hem toe te moeten,
(15 min met trein ong. +half uur fietsen;-) )

weet ik niet of ik 'm dat wel ‘‘aan het lijntje’’ wil houden ofzo:S

idd, je bent nog jong. dat je nu met hem gaat betekend niet dat je met hem moet trouwen.
Ik zou hem wel vertellen over je geloof, dat is niet raar ofzo. Als jullie maar respect voor elkaar hebben ×D

Gewoon lekker doorgaan met hem. Je hoeft niet met hem te trouwen, dat staat nog lang niet vast. Inderdaad wel praten over jouw geloof, maar dat is niks raars. Als jij het respecteert dat hij niet gelooft, en hij andersom, komt dat helemaal goed.

hij weet ook wel dat ik geloof,

en ik zou ook echt niet zeggen:
goh, ik denk niet dati k met je zou trouwen,
dus ik wil je niet meer zien =)

ik bedoel, kijk wel uit :stuck_out_tongue:

en het is ook niet zo dat dat de enige reden is,
ik voel het ook niet meer zo speciaal meer,
maar ik ben gewoon verward ;p

ik heb ook wel eens zoiets gehad.
maar ik denk dat je het gewoon op je af moet laten komen allemaal.
zoals je al zegt; je trouwt waarschijnlijk toch niet met hem.

Gewoon proberen! Je ziet vanzelf wat eruitkomt. Ik geloof ook en mn vriend niet.( nja niet echt ) Maar soms gaat hij wel eens voor mij met ons mee naar de kerk, dus dat vind ik wel heel lief van hem. Je kan het altijd aankijken, toch?

Het lijkt mij eigenlijk intressant om met een gelovige ( in mij opzicht dan, ik ben niet gelovig) te gaan, zo kan je ideeën, theorieën, gedachtes en zo er over uit wisselen, zolang hij me maar niet wil ompraten tot zijn geloof. ^^ Proberen dus.

By the way : Niet geschoten is altijd mis.

xD je bent 15 en je overweegt nu al of sommige jongens mogelijke trouwpartners zijn of niet? xD

Sorry…
Ik zal je even serieus nemen, kijk ik vind het belachelijk om iemand af te wijzen omwille van zijn geloof. Zoals het meisje voor mij al zei is iemand met een ander geloof altijd enorm verrijkend. Het verruimt je horizon en zo kan je dingen anders gaan zien. Ik heb geloof altijd dikke zever gevonden, tot mijn godsdienstleraar me begon te doen inzien dat de Bijbel eigenlijk heus niet zo hypocriet is als je hem symbolisch interpreteert. Of je kan je vriend proberen hiervan te overtuigen, of je praat gewoon niet met hem over je geloof. Geloof mag niet zo’n groot deel uitmaken van je leven dat je het boven liefde gaat kiezen. Waarom? Omdat geloof geloof blijft. Je bent er nooit 100% zeker van. Ik vind het beter om dingen te gaan riskeren voor liefde dan voor geloof.
Maar dat is mijn mening :wink:
Het kan trouwens nog altijd zijn dat hij plots wel begint te geloven of dat jij plots ophoudt. Die dingen kunnen vlug veranderen.

-

Is het niet toevallig dat jij excuusjes loopt te bedenken om niet met hem te nemen?

Ik zou het er wel met hem over hebben, gewoon vertellen dat je er wel wat moeite mee hebt. Hopelijk reageert hij er normaal op. Mijn ex was gelovig en ik niet maar dat is nooit echt een punt geweest tussen ons, het ligt eraan hoe je er zelf mee omgaat en wíl gaan.

Oh, dat dacht ik ook de eerste keer dat ik het las.

girl, just live the moment.

De jongen waar ik mee kloot is ook een gelovig persoon en ik zou hem nooit zien op een zondag.
Ik heb nog geen relatie met hem. het is toch wel kut

Ik ken dit wel een beetje.
Mijn beste vriendin is christelijk en heeft een vriend, die NIET gelovig is.
Maar, ze leeft dag voor dag. Waarom niet trouwen met elkaar als het zo goed is?, haar moeder is christelijk en is getrouwd met een man die niet gelovig is maar er wel heel veel respect ervoor heeft.

Ik zou het gewoon vertellen tegen hem, eerlijk zijn is stipt nummero 1 in een relatie.

Trouwens, 2 weken is niet echt super lang, dat je weet van ‘weet niet of ik met hem moet trouwen’, dat weet je pas als het helemaal goed zit.

zeg gewoon ik ben heel gelovig, maar ik hou ziels veel van jou… alleen ik weet niet zeker of dit ergens heen gaat want jij bent niet gelovig, of je zegt gewoon dat je gelovig bent en meer niet…xd
ligt eraan of jij wilt dat het wat word of dat je liever hebt met iemand die ook gelovig is :wink:

Je moet nog niet aan trouwen denken, give it a try. Misschien vind je later nog wel de man van je leven, gelovig of niet.

Ik vind het raar dat je er nu al overna denkt, je kent hem nog niet eens zó lang ofwel…
Als jij echt van hem houdt in de toekomst, zou het geloof niet een obstakel moeten zijn. Respecteer hem dat hij niet gelooft, dan respecteert hij jou dat jij wel gelooft. Er zou heus wel ergens een tussenweg zitten.

trouwen, daar hoef je nu nog niet over na te denken, toch?
je zult waarschijnlijk in je leven wel meer verliefd worden.
Als je hem leuk vind, en écht verliefd op hem bent, maakt geloof niks uit vind ik.
en voor later ook niet. want ik ken genoeg mensen die getrouwd zijn en er één wel gelovig is en de ander niet.
Het gaat erom of je die gene leuk vindt.