Ik ga een boek schrijven, en heb jullie erbij nodig!

Hoi iedereen!

Ik heb zoveel vrije tijd over,
en heb besloten aan een boek te beginnen!
en dan denk je, waar moet ik nou is over schrijven…

ik wil graag een waargebeurd verhaal schrijven! en wat me nou leuk lijkt, om allerlei soorten waargebeurde verhalen / gebeurtenissen / belevenissen in 1 verhaal te verwerken!! ( ja dat kan! )

Dus hebben jullie iets meegemaakt in je leven waarvan je denkt, ik leef echt in een film! mijn leven / dat moment / die gebeurtenis zou wel is in een boek geschreven kunnen worden of verfilmt!

nou vertel het mij!
mochten jullie het liever prive willen doen, omdat jullie veel hebben meegemaakt ( misschien juist ook mooie dingen! misschien leef je wel als een soort popster, of ben je heel rijk en heb je het daar nog wel is moeilijk mee, ik noem maar wat het kan van alles zijn! )
stuur mij dan een berichtje!

Het lijkt me leuk om te kijken wat hieruit kan komen!
en als hij af is, post ik hem natuurlijk ook hier!

alvast bedankt voor de mede-werking!
en nogmaals
het mag van alles zijn,
zolang het maar waar is!

Groetjes, en veel liefs!

oww leuk idee! Wou dat ik die tijd had… Ik heb niet zoveel interessants meegemaakt eigenlijk, al zou ik je graag helpen! Mijn leven zelf is nogal saai, maar ik trek mensen aan… Als je wilt vertel ik wel verder, misschien kun je er iets mee maar ik denk van niet! Nou ja, succes!

Ik heb net 3 weken te geleden te horen gekregen dat ik MS heb! En nu laat ik alles wat me gezegd word maar over me heen komen.

Misschien dat je daar over kunt schrijven? Omdat het een ziekte is wat niet vaak voor komt op mijn leeftijd. Ik ben 16 :slightly_smiling_face:

Ik neem aan dat je hier alleen inspiratie uit wilt opdoen? Je kunt namelijk niet een heel boek schrijven zonder zelf precies alle details te weten of fantasie te gebruiken.

Ik vind hoe je schrijft wel grappig: “en als hij af is, post ik hem natuurlijk ook even!”
Ik bedoel dit hele bericht verder ook niet betweterig, ik schrijf zelf ook helemaal niet, maar je lijkt zo simpel te doen over een BOEK schrijven. Maar in ieder geval, succes met je verhaal :’)

O en ik heb trouwens niets bijzonders meegemaakt haha, sorry.

Ik ben best benieuwd! Wat bedoel je met mensen aantrekken?

Ik zal je graag willen helpen, maar heb volgens mij niet hele bijzondere dingen meegemaakt.
Wel één tip, als je allemaal verschillende bijzondere gebeurtenissen in één verhaal wilt stoppen, moet je wel goed oppassen dat het een beetje geloofwaardig blijft.

Maar hoe wil je dat dan gaan doen? Want je kan niet zestien verhalen door elkaar schrijven. Sowieso schrijf je niet zo één twee drie even een boek. Ik denk eigenlijk dat je er wat te makkelijk over denkt.

Ik heb het inderdaad misschien wat ‘te makkelijk’ neergezet, ik schrijf eigelijk al een aardige tijd! vroeger deed ik het erg veel, eventjes gestopt…

ik heb er lang over nagedacht
ik probeer EN inspiratie op te doen maar ik probeer het wel zoveel mogelijk waargebeurd te houden,

ik heb ook al wat mensen om me heen die me graag helpen maar als er bijvoorbeeld iemand komt die verteld hoe lastig het is om rijk te zijn, en de ander heeft een verhaal dat het zo moeilijk is om arm te zijn, kan je dat mooi koppelen! en als er bijvoorbeeld iemand heeft meegemaakt dat iemand in zijn/haar familie een ernstige ziekte heeft, en de ander heeft op een wonderbaarlijke manier genezing gekregen vele verhalen kunnen heel goed samen! en de beste verhalen zijn toch echt die van de mensen zelf,

en met even bedoel ik kopieren plakken, niet alles overnieuw typen natuurlijk. en even… ik ben ik wel aardig lang mee bezig geef ik jullie gelijk in!

liefs,

Nou zolang het waargebeurd is! kan ik er alles mee! haha dus alle hulp kan ik gebruiken hoor!

Ah oké, dus inspiratie.
Dan begrijp ik je!

Ja, ik… Teveel… Maar wil zelf later boek erover schrijven. Sorry.

Ik heb een GTST leven deze week, maar dat zal je vast niet interesseren :'D succes

Niet erg en zeker doen! succes,

Ik wil je opzich wel een stukje sturen van een tekst dat ik ooit heb geschreven… Misschien mooi om ertussen te plaatsen bij een ander verhaal wat niet bij mij hoort…

Praat tegen me of zeg helemaal niks!
4 mei 2009, 16:39
Het is 4 voor 4… Op een maandagmiddag. Ik zit hier. Aan jou te denken. Aan je mooie ogen. Aan je lieve woordjes die ik zo erg mis! Eerst wilde ik ze geen eens horen. Nu… Nu is het anders. Nu wil ik het horen. Ook al is horen moeilijk… Bij de gedachte dat jij zoiets liefs naar me typt komt er een mega grote lach op me gezicht.

Was je maar weer een keer online. Kon ik eindelijk tegen je zeggen dat we het wel de poging tot iets vertellen tegen elkaar wilde doen. Over kannen, meren of deuren wil ik niet praten. Ik wil met jou praten. Praten net als vroeger!

Ik weet soms niet wat aan me mankeert dat ik je niet geloof. Ik geloof je graag. Jij weet wie ik echt ben. Wat ik wil… & wat ik kan… Ik kan misschien niet veel en ben misschien niet de persoon die je dacht dat ik was… Maar met de tijd vind je mij. Je zult iedere keer weer tegen me zeggen net als ons eerste gesprek “Naz dat had ik niet verwacht…” Tja schat het is zo. De realiteit is voor mij nog zwaarder dan het vertellen ervan.

Kon ik je nu eens recht in je ogen kijken en je vertellen dat je echt heel veel voor me betekent! Dat je de persoon bent die me masker van me gezicht afhaalt. De jongen die me laat zien dat het leven een stuk makkelijker gaat als je jezelf bent. De lach die op me gezicht blijft maar ook een echte lach is.

Een echte lach die jaren nep was & af en toe wel echt op kwam dagen.

Ik weet dat het moeilijk is om mij altijd aandacht te geven. Dat is ook geen makkie… Ik ben ook niet zo makkelijk in de normaalste zaken van deze wereld. Ik zal daardoor vaak nog problemen hebben wat jij niet begrijpt, wat me vriendinnen niet snappen en ik zelf al helemaal niet. Het terugvallen en me masker oprapen is ook een van de eerste dingen die ik zal doen. Wat ik het liefst niet wil. Wat ik echt haat. Waardoor ik mezelf helemaal gek maak & jou ook.
Schatje daar heb ik spijt van. Ik heb spijt van in paniek raken van de kleinste dingen. Spijt van jou teleurstellen in dingen wat ik niet moet doen.

Ik wil het ook niet zo. Ik wil ook dat alles vloeiend gaat. The go with the flow zit er nu niet in… Maar die komt! Die komt echt! Dat beloof ik je. Ik beloof je te luisteren. Ik beloof je te geloven op je woord. Op die rare tekens die je schrijft of wat je mij in me oor zegt! Het zal de waarheid moeten zijn. Ik weet dat je niet liegt… Maar toch!

Ik wil niet dat als je dit leest je alleen maar droevige tekst leest. Want met jou zijn is een echt vrolijkheid!

De vrolijkheid van ons weer bij het station. Staand op elkaar wachtend. Op elkaar aflopen. Ook al voel ik altijd dat mijn loopje iets sneller jou kant op komt. Maar dat heeft met me hart te maken. Me hart gaat tekeer als ik je weer zie. Als ik je weer een lange knuffel geef. Een knuffel van weer bij jou zijn. Bij de persoon die mij gelukkig maakt door niks te zeggen. Door alleen naar me te kijken.

We lopen weer dezelfde weg en gaan zitten bij het water. Het water dat steeds golvend zee wordt… Nou in feite was het de Rijn en geen zee wat ik dacht.

Bij het water praten we heel weinig maar je maakt me heel veel duidelijk. Je brengt me op plaatsen waar ik nooit kwam. Niet zou komen zonder jou & ik er nu toch ben. Heel raar? Nooit verwacht maar toch ben ik er. & niet altijd is het fijn. Soms word ik er bang van. Maar diep van binnen weet ik dat je het voor mij doet. Dat je het voor ons doet. Voor de liefde tussen ons. & dat geeft me weer hoop.

Hoop in jou te geloven. Hoop dat je acteerkunst mij niet in iets ergs laten trappen… Maar de waarheid is. Al weet ik soms niet of je acteert of niet. Ik geloof je graag misschien is dat het probleem?
Ik zie ons weer zitten in dat restaurantje… Ik op me cola wachtend en jij op je tonic. Je haalt weer wat grapjes met me uit… Oh je bent geweldig! Je vingers die rustigjes mij aanraken. Ook al heb je niet door dat ik je helemaal in de gaten houd.

& we staan er weer… De uren zijn voorbij. Jij verandert weer in de schooljongen die van school afkomt & ik in het meisje dat van werk afkomt.

Nog even en ik krijg een lief kusje van je… Meer niet… Afscheid hou jij graag kort. Dat voel ik. Ik roep je nog na. Het liefst ren ik nog op je af en hou je vast in me armen. Maar de trein gaat.

& je bent weer weg. Maar niet weg te halen uit me gedachten of me hart.

Ik hou van je!

ik wel :flushed:

Een boek schrijven is een hele klus hoor, dus ik zou als ik jou was eerst even goed opschrijven waar het over zal gaan, etc. Dan spring je straks niet van de hak op de tak!

Ik heb allerlei dingen meegemaakt, maar wil dat zelf ook in een verhaal verwerken.

ik heb echt geen idee of ik zegmaar interressant ben om te schrijven want veel mensen hebben het wss veel erger

iig heel kort samengevat gingen mijn ouders scheiden toen ik 6/7 was, heel veel ruzie was er en ik heb een hele slechte band met mijn vader
hij wou me toen ik 10 was ook een jaar niet zien,
zijn nog meer niet zo leuke dingen gebeurd,
nu zie ik hem wel 1/2 keer per maand
toen ik 11 was durfde ik niks meer, niet naar school helemaal niks, ik heb bij een psycholoog gelopen en dat ging na een jaartje over.
anderhalf jaar geleden kreeg mijn moeder borstkanker, ze heeft 8/9 operatie’s gehad, alles mislukte steeds. maar gelukkig leeft ze nog (:
Hierna kreeg mijn tante borstkanker, zij leeft gelukkig ook nog.

Sins 1- 1.5 jaar zit ik in een dipje en loop ik nu al bijna een jaar bij de psycholoog, ik ben depressief vastgesteld (ik heb geen medicijnen) maar nu moet ik er mee stoppen, want ze kan me niet verder helpen , ik heb geen idee hoe het nu verder gaat ;p dus er zit nog geen eind aan xd