Ik erger me echt kapot aan hem!

Het zit zo: De broer van het vriendje van een van mijn vriendinnen (lekker vaag, sorry) bemoeit zich werkelijk óveral mee. Alle Facebook statussen van m’n vrienden zit hij mee te praten en daar zit ik echt totaal niet op te wachten. Hij is zwaar autistisch en vat dus veel dingen heel anders op dan dat ze bedoeld worden.

Ik ben zelf nogal van het discussieren, maar hij denkt meteen dat ik altijd het laatste woord wil hebben en altijd maar wil winnen. Dat is helemaal niet zo, ik zeg gewoon graag mijn mening en vind het wel leuk als ik uiteindelijk gelijk krijg, maar daar draait het uiteindelijk niet om.

Vandaag was dit weer het geval en nu zit hij iedereen tegen me op te stoken, zelfs mijn eigen vriendje, die het overigens niet veel kan schelen omdat hij weet dat ik het niet zo bedoel. Alleen gaat hij maar door. Hij blijft vervelende dingen zeggen over me, terwijl hij me allang verwijdert heeft (zegt hij zelf). Ik ben nu mijn eigen acties zo aan het plaatsen dat ze iets minder grof overkomen, maar eigenlijk wil ik gewoon tegen hem zeggen: Flikker op, we zijn geen vrienden, hou op met je met mijn leven en dat van mijn vrienden te bemoeien.

Ik weet wat het is als mensen autistisch zijn, mijn broertje is ook autistisch, maar hij is wel héél erg. Hoe kan ik dit oplossen? Ik heb hem mijn excuses aangeboden maar hij wil ze niet accepteren, aan de ene kant heb ik zoiets van ‘Laat dan maar’ maar dit gevoel is ook niet echt het beste wat je kan hebben. Daarbij zullen we waarschijnlijk vrijdagavond bij het vriendje van die vriendin bij elkaar gaan zitten maar die broer zit me dus nogal in de weg, hij heeft namelijk ook openlijk verkondigd me niet te willen zien. Ik hoef hem trouwens ook niet te zien, het is geen vriend van me ofzo en dat vriendje van mijn vriendin is ook niet echt mijn allerbeste vriend ofzo, maar zit wel bij ons in de vriendengroep.

Wat moet ik doen…?

Je kunt het niet oplossen, hij is autistisch en snapt dat soort dingen waarschijnlijk gewoon niet.

Maar nu zit ik een beetje met een rotgevoel, wat moet ik daar mee?

Sorry hoor :"D Maar net alsof autistische mensen niets begrijpen? Doe normaal.

Ik zou het gewoon even rustig, in het echt, tegen hem vertellen. Dat je het eigenlijk niet zo leuk vindt dat hij overal op reageert en dat je die discussie niet zo bedoelt.

Ho, dat zeg ik niet! Ik zeg dat autistische mensen sommige dingen vaak niet begrijpen, zoals sarcasme. Dat hebben ze dan vaak niet door. Ik zei al, mijn broertje is ook autistisch maar ik vind hem heel normaal, alleen moet je soms iets duidelijker zijn tegen hem. Maar hij, hij is wel erg.

Daarbij hebben wij een soort ‘strijd’ tussen de jongens en de meisjes, terwijl we gewoon goed bevriend zijn, maar dat snapt hij dus niet omdat hij daar niets van mee krijgt, omdat hij geen vriend van ons is! Maar hij gaat dus allemaal dingen denken, terwijl hij het gewoon verkeerd opvat!

Sorry zo bedoelde ik het echt niet. IK ken alleen veel mensen die autisme hebben en het echt niet begrijpen (niet gemeen). Maar je kunt het natuurlijk altijd proberen.

Autistische mensen (ik werk met ze) hebben behoefte aan duidelijkheid.

Misschien heb je onbewust medelijden met hem door zijn ziektebeeld, maar aller beste is gewoon duidelijk zijn.

Zeg wáárom je het zo vervelend vind en geeft hier vooral goed onderbouwde argumenten bij.
Daar heeft hij véél meer aan dan een scheef gezicht of een “rot op”
Als hij het dan nog niet begrijpt…dan wíl hij er waarschijnlijk toch ook geen begrip voor tonen. Dan zal ik voorstellen: negeren die hap! Hij heeft dan waarschijnlijk toch wel door dat hij fout zit!

^ wat missdoubleyou zegt

Ik ken zelf ook redelijk veel zwaar autistische mensen, je moet gewoon heel duidelijk zijn in wat je van hem wilt/verwacht. Kan zijn dat ie boos wordt, maar je moet hem dan even tijd geven om het te laten bezinken en dan komt hij er ook wel achter wat hij fout heeft gedaan en verbeterd hij het ook.

Jij weet dus duidelijk niets af van autistische mensen.

Ze kunnen wel moeite hebben met inlevingsvermogen of acceptatie. Broer van mijn vriendin is ook autistisch en die moet je ook wel 100x iets zeggen (tot boos aan toe) dat hij ‘dat’ niet moet doen en soms doet-ie het dan alsnog. Niet dat ze dom zijn, mss wilt hij zelfs stoppen maar weet hij niet ‘hoe’ of schaamt hij zich ervoor en gaat hij maar door omdat hij dat altijd al gedaan heeft. Een keer met hem praten en mss ook met zijn zus. Als hij je hele FB netwerk tegen je op zet heb jij het ook niet leuk meer, of het nou waar is of niet wat hij zegt, mensen nemen dat soort uitspraken wel mee. Als het echt erg wordt is het mss zelfs een idee om zijn ouders daarin te betrekken, die weten beter hoe ze met hem om moeten gaan dan jij.

Het hangt er ook een beetje vanaf hoe zwaar iemand autistisch is heh… Niet iedere autist is hetzelfde of is hun autisme zo erg dat ze er ‘last’ van hebben. Broer van mijn vriendin was bijv. gewoon heel normaal. Soms ook erg vervelend omdat hij gewoon niet luisterde, maar niet zo erg als de topicstarter het ondervind. Lastig hoor.

Nou kijk, ik heb een zusje die ook autistisch is, en zij begrijpt veel dingen niet, hele simpele dingen ook. Bijvoorbeeld als mijn ouders tegen der zeggen dat ze niet hard de trap opmag lopen (vanwege de buren) dan dringt dat écht niet tot haar door, en ze hebben het nu wel tig keer gezegt tegen der maar op de een of andere manier dringt het gewoon niet tot haar door, en omdat jij dat mischien niet hebt, dat je dingen niet begrijpt, wil niet zeggen dat alle autistische mensen dat hebben, of wel dan?

Niet aan gedacht dat ik die opmerking anders opvatte dan jij?
Ik vatte die opmerking op als dat als je iets tegen iemand met autisme zegt, dat ze dat dan zonder moeite begrijpen, maar na mijn ervaringen weet ik toch wel dat dat niet zo hoeft tezijn.

Over het algemeen moet je kinderen geen bevelen geven met ‘niet’. Dat werkt niet, daar luistert geen kind naar. Als je zegt; ‘Niet vallen’, hoort het kind alleen maar vallen, en valt het dus. Als je zegt; ‘Langzamer lopen’, wordt het wel begrepen. En dit is met autisten precies hetzelfde.
Ik snap ook wel dat jouw ouders niet alleen maar ‘Niet hard de trap oplopen’ zeggen, maar dit is gewoon een feit, dat ik wilde mededelen.

haha ik wou net zeggen :stuck_out_tongue: nee maar ze hebben van alles geprobeerd beloningen, straffen (aan het begin maar dat hielp ook niks haha), vaak herhalen. Maar het wil gewoon niet tot haar doordringen (helaas voor de buren haha:p gelukkig hebben ze der begrip voor.).

Je mag trouwens wel wat minder aanvallend reageren,
tuurlijk mag je je mening geven maar het hoeft niet zo gemeen/aanvallend.

Autistische mensen nemen dingen vaak veel te letterlijk.

Mensen met autisme werken allemaal anders. Mijn broertje heeft bijvoorbeeld Asperger. En hij is goed in de omgang, heeft (sinds kort, dat wel) een boel vrienden. hij heeft alleen maniertjes die overeen komen met mensen die asperger hebben. Verder niet storend. Dan heb ik ook iemand op school die ook asperger heeft en zichzelf eigenlijk helemaal afsluit. Het verschilt heel erg per persoon.

Autisme brengt ook goede dingen met zich mee. Mensen met autisme hebben (vaak) bijvoorbeeld een heel hoog IQ en zijn daarom heel intelligent. Het grootste deel van de VWO;ers van mijn school hebben vast wel íets van autisme. Ik vind het eerlijk gezegd maar een stomme plakker met verkeerde vooroordelen.

@TS, ik zou het hem alsnog duidelijk maken. Het blijft een mens. Hij loopt te zieken en jij zegt daar wat van!

Ik zou een gesprekje voeren met jouw vriendin en haar vriendje (zijn broer dus). Vertel hen wat er op je lever ligt. Kijk, het is rot dat iemand autisme heeft…Maar als die persoon jou naar beneden gaat halen, moet er iets aan gedaan worden. Zijn ziekte is geen excuus en dat weet zijn broer ook wel.